Ανοικτό ενδεχόμενο άρσης τραπεζικού απορρήτου σε έρευνες της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς

27

Θετικά εξετάζει η κυβέρνηση τη νομοθέτηση της δυνατότητας άρσης του τραπεζικού απορρήτου στην περίπτωση ερευνών της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς για πράξεις χειραγώγησης της χρηματιστηριακής δραστηριότητας, όπως δήλωσε την Τρίτη ο υφυπουργός Οικονομικών Πέτρος Δούκας, κατά τη συζήτηση τιου σχετικού νομοσχεδίου στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής.

Το σχέδιο νόμου «για την προστασία της κεφαλαιαγοράς από πράξεις προσώπων που κατέχουν προνομιακές πληροφορίες και πράξεις χειραγώγησης της αγοράς», υπερψηφίστηκε επί της αρχής. Αποτελεί κατ αρχάς προσαρμογή της ελληνικής νομοθεσίας προς τις διατάξεις της Οδηγίας 2003/6 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για τις πράξεις προσώπων που κατέχουν προνομιακές πληροφορίες και την κατάχρηση της αγοράς και στο πλαίσιο αυτό, απαγορεύει την διακίνηση προνομιακών πληροφοριών, αλλά και τις πάσης φύσεως μεθοδεύσεις προκειμένου να δοθούν ψευδείς, ή παραπλανητικές ενδείξεις για την προσφορά, τη ζήτηση, ή την τιμή κάποιου χρηματοπιστωτικού μέσου.

Οι κυρώσεις για τους παραβάτες ξεκινούν από πρόστιμα ύψους 10.000 ευρώ και καταλήγουν σε πρόστιμα 2 εκατ. ευρώ (τριπλασιαζόμενα μάλιστα σε περίπτωση υποτροπής), ενώ υφίστανται και ποινικές κυρώσεις κάθειρξης μέχρι δέκα ετών σε όποιον «διαπράττει κατ επάγγελμα, ή κατά συνήθεια» το αδίκημα της διακίνησης προνομιακών πληροφοριών.

Ο εισηγητής της ΝΔ Κ.Αγοραστός τόνισε ότι σκοπός του νομοσχεδίου είναι η τόνωση της κλονισμένης εμπιστοσύνης των επενδυτών -ιδιαίτερα των μικρών- προς το Χρηματιστήριο και υποστήριξε ότι, αν υπήρχε τέτοιος νόμος στο παρελθόν, «δεν θα είχαμε 1999».

«Την ευθύνη φέρουν πολιτικές δυνάμεις και δημοσιογράφοι που καλλιέργησαν ένα κλίμα ανόητης ευφορίας» είπε στην ομιλία του ο εισηγητής του ΣΥΝ, Γιάννης Δραγασάκης, ενώ ο Χρήστος Βερελής, υποστήριξε ότι «το μεγαλύτερο λάθος το 1999, ήταν ότι θεωρήθηκε πως το ΧΑΑ μπορούσε να έχει απεριόριστη χωρητικότητα, ότι μπορούσε να αντέξει το βάρος απεριόριστης αύξησης κεφαλαίων ή συμμετοχής».

Ο Νίκος Χριστοδουλάκης πρότεινε να συγκροτηθεί ένα ειδικό δικαστικό σώμα, ώστε να επιταχυνθούν σημαντικά οι ποινικές διαδικασίες σε περίπτωση αθέμιτων πρακτικών, ενώ ο Α.Μακρυπίδης, πρότεινε να υπάρξει Διεύθυνση Εσωτερικού Ελέγχου στην ίδια την Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς, για τον «έλεγχο των ελεγχόντων», όπως επίσης και τον προσδιορισμό κριτηρίων (όπως ο όγκος των συναλλαγών, η συχνότητα, η διάρκεια μιας κίνησης που κάνει μια εταιρεία) για τον προσδιορισμό των κυρώσεων.

Για λογαριασμό του ΚΚΕ, η Ελπίδα Παντελάκη παρατήρησε ότι το νομοσχέδιο «προσπαθεί να λύσει ζητήματα κανόνων, αφήνοντας στο απυρόβλητο την καρδιά της χρηματιστηριακής ολιγαρχίας που είναι οι Τράπεζες και καλλιεργεί αυταπάτες ότι μπορεί ο λαός να πάρει ζεστό χρήμα».

Στο ίδιο πνεύμα, ο εισηγητής του ΣΥΝ, Γιάννης Δραγασάκης, παρατήρησε ότι «εδώ έχουμε ένα φαινόμενο όπου οι τράπεζες, όχι μόνον εξ αντικειμένου έχουν μεγάλη δύναμη, αλλά δεν έχουν και ανταγωνισμό. Αλλού κάποιος, αντί να πάει στις τράπεζες για δάνειο, πηγαίνει στο Χρηματιστήριο. Στην Ελλάδα, το τελευταίο ελέγχεται από τις τράπεζες. Και στην Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς, υπερεκπροσωπούνται οι τράπεζες, κάτι που παραδέχθηκε και ο κ. Αλογοσκούφης. Ο κ. Γκαργκάνας, ο διοικητής της ΤτΕ, μιλάει ως προστάτης των τραπεζών».

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ,ΑΠΕ