Για άγνωστα μέλη της ηγετικής ομάδας της 17Ν κάνει λόγο η δικαστική απόφαση

28

Για «Εκτελεστική Γραμματεία» της 17Ν, που επέλεγε τους στόχους και έδινε εντολές, κάνει λόγο το ογκωδέστατο σκεπτικό της απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων με την οποία καταδικάστηκαν 15 άτομα ως μέλη της τρομοκρατικής οργάνωσης. Επιπλέον επισημαίνει ότι υπήρχε ηγετική ομάδα, με πρόσωπα (μεταξύ των οποίων η «Αννα») που παραμένουν άγνωστα στις Αρχές.

Όπως αναφέρει Το Βήμα, το 6.500 σελίδων σκεπτικό τονίζει ότι εκτός από τον Αλέξανδρο Γιωτόπουλο υπήρχαν και άλλες, άγνωστες ακόμα, ηγετικές φυσιογνωμίες στην οργάνωση. Έτσι, το δικαστήριο εστιάζει στον «Λάμπρο» ή «Πέτρο» (Γιωτόπουλος)όταν θέλει να μιλήσει για «ηθικό αυτουργό», όμως δεν παραλείπει να αναφερθεί και σε «ηγετική ομάδα» που έδινε «διαστροφικές εντολές θανάτου και καταστροφών».

Οι δικαστές κατέληξαν στην εκτίμηση ότι η 17Ν ιδρύθηκε αμέσως μετά τη Μεταπολίτευση από τους Αλέξανδρο Γιωτόπουλο, Νικόλαο Παπαναστασίου και Παύλο Σερίφη και άλλα δύο, ή περισσότερα, άγνωστα στη διαδικασία πρόσωπα, μεταξύ των οποίων μια ξανθή, ωραίας εμφάνισης, γυναίκα με το όνομα «Αννα».

Την Εκτελεστική Γραμματεία αποτελούσε ο Αλ.Γιωτόπουλος, ο Π.Σερίφης, η «Αννα» και τα άλλα άγνωστα πρόσωπα τα οποία δεν γνώρισαν ποτέ τα μέλη της οργάνωσης, αφού τις εντολές της εκτελεστικής γραμματείας έφερνε πάντα ο Γιωτόπουλος προς τους πυρήνες και τα μέλη της.

Οι ιδρυτές υπήρξαν άτομα που είχαν σχέση με την αντίσταση κατά της δικτατορίας. Έφθασαν στην παράνομη δράση εκμεταλλευόμενοι τους κλυδωνισμούς στα πρώτα χρόνια της Μεταπολίτευσης, απαξιώνοντας συνολικά τα πολιτικά κόμμα, τους λειτουργούς του Τύπου, της Δικαιοσύνης και τους αξιωματούχους ξένων συμμάχων χωρών. Έτσι, κάθε πρόσωπο που ανήκει στο κατεστημένο γίνεται ένας πιθανός στόχος για εξόντωση.

Η δικαστική απόφαση τονίζει ότι η 17Ν είχε άκρως συνωμοτικό χαρακτήρα, «γεγονός που υποχρέωνε τα μέλη της Εκτελεστικής Γραμματείας να κάνουν την επιλογή για τη στρατολόγηση των νέων μελών με αυστηρά κριτήρια». Συνήθως επρόκειτο για πρόσωπα που ασκούσαν πολιτική κριτική στα συμβαίνοντα με βάση «ακραίες αριστερές ιδεολογίες» στων οποίων τη συνείδηση είχε απονομιμοποιηθεί ολόκληρο το φάσμα του πολιτικού, κοινωνικού και οικονομικού συστήματος, και μπορούσαν να αποδεχτούν τον «ένοπλο αγώνα».

Γιατί δεν συλλαμβάνονταν επί 27 συναπτά έτη; Διότι, όπως επισημαίνει το δικαστήριο, «τα άτομα αυτά μόλις εντάσσονταν και άρχιζαν να λειτουργούν στο σύνολο της οργάνωσης, η ατομική τους κρίση και η συμπεριφορά επηρεάζονταν σοβαρά από τις ισχυρές ροπές της δυναμικής της ομάδας. Αποκτούσαν ευκολότερα την ψευδαίσθηση του απρόσβλητου που οδηγούσε σε υπερβολική αισιοδοξία και ανάληψη υπερβολικού κινδύνου».

Πώς λειτουργούσε η οργάνωση; Το δικαστήριο δέχεται ότι εφαρμόστηκε κατά γράμμα το καταστατικό που είχε «καθαρογράψει με τα χεράκια» του ο Τσελέντης από χειρόγραφες σημειώσεις του Δ.Κουφοντίνα που δεν βρέθηκαν. Δηλαδή ηκολουθείτο η αρχή του συγκεντρωτισμού, με την ύπαρξη κέντρου εξουσίας και τρεις έως πέντε πυρήνες με υπεύθυνους, ενώ δέχεται απολύτως τους ισχυρισμούς του Κώστα Τέλιου περί «απειλής απόλυσης» (δολοφονίας) συντρόφων που διαφωνούν και αποχωρούν.

Σε ό,τι αφορά τον Αλέξανδρο Γιωτόπουλο, το δικαστήριο, συνεκτιμώντας ένα πλήθος στοιχείων και τεκμηρίων, χαρακτηρίζεται η δεσπόζουσα προσωπικότητα στην οργάνωση. «Είναι πρόσωπο χαρισματικό και ασκεί μία αδιόρατη επιρροή στους γύρω του και διαθέτει επίσης μία βαθιά μαρξιστική-λενινιστική συγκρότηση, αλλά και μία γενικότερη κλασική λογοτεχνική παιδεία», αναφέρει το σκεπτικό.

«Οι εν λόγω ξεχωριστές του ιδιότητες τον διευκολύνουν αφενός να διεισδύσει σε κύκλους και τόπους, από όπου αρύεται σοβαρές και πολλές φορές απόρρητες πληροφορίες, αλλά και να επικυριαρχεί πάνω στα λοιπά μέλη της οργάνωσης, έναντι των οποίων δεν άφησε να δημιουργηθούν σχέσεις ισότητας μαζί του, αλλά σχέσεις δεσπόζουσας προς δουλεύουσες προσωπικότητες», σημειώνει η απόφαση για τον Αλ.Γιωτόπουλο.

Αν ο «Λάμπρος» ήταν για το δικαστήριο η δεσπόζουσα προσωπικότητα της 17Ν, ο Δημήτρης Κουφοντίνας ήταν η ψυχή της, ή ο άνθρωπος για όλες τις δουλειές: Το μυαλό στις επιχειρήσεις, ο ταμίας της, ενεργό μέλος στη στρατολόγηση νέων, καθώς και σύνδεσμος της ηγετικής ομάδας της 17Ν, δηλαδή της Εκτελεστικής Γραμματείας, και των ομάδων που προέβαιναν στις εκτελέσεις των αποφάσεων. «Μοίραζε μικροποσά στους συγκατηγορουμένους του, ενώ τα τεράστια κέρδη των ληστειών της 17Ν ουδέποτε βρέθηκαν, και μόνο αυτός και ο Γιωτόπουλος γνωρίζουν πού τελικά βρίσκονται τα χρήματα» λέει η δικαστική απόφαση.

Ιδρυτικό μέλος της 17Ν θεωρείται ο Παύλος Σερίφης, ο οποίος συμμετείχε στις πρώτες ενέργειες της οργάνωσης, όμως το 1980, ύστερα από ατύχημα λόγω του οποίου υπέστη μόνιμη αναπηρία, απεσύρθη από την ενεργό συμμετοχή, «χωρίς φυσικά να αποστασιοποιηθεί από αυτή και τα μέλη της, τα οποία με μεγάλη τακτικότητα συναστρεφόταν», όπως επισημαίνει η απόφαση.

Ο Νίκος Παπαναστασίου ήταν «άνθρωπος με μόρφωση στάθμης ανώτατης παιδείας», κατά την απόφαση, που επίσης τον περιλαμβάνει στα ιδρυτικά μέλη. Στοιχεία που μέτρησαν για τους δικαστές είναι η αναγνώρισή του ως «Νικήτα» από συγκατηγορουμένους του, τα αποτυπώματά του σε κινητά αντικείμενα και μια ατζέντα με δική του γραφή που βρέθηκαν στις
γιάφκες.

Ο Χριστόδουλος Ξηρός χαρακτηρίζεται, τέλος, ως «σκληρός εκτελεστής» της οργάνωσης.

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ