Το εξοπλιστικό πρόγραμμα στο επίκεντρο αντιπαράθεσης ΣΥΝ – υπουργείου Εθνικής Αμυνας

53

Τα εξοπλιστικά προγράμματα και η πορεία της αμυντικής βιομηχανίας βρέθηκαν αυτή τη φορά στο επίκεντρο της αντιπαράθεσης του ΣΥΝ και τους υπουργείου Εθνικής Αμυνας, την Τρίτη.

Συγκεκριμένα, σε ανακοίνωσή του ο ΣΥΝ υποστήριξε ότι το ύψος των εξοπλιστικών δαπανών ανέρχονται σε 15,3 δισ. ευρώ, και ήδη έως τις 26 Σεπτεμβρίου ανήλθαν σε περίπου 5,3 δισ. ευρώ. Επίσης, υποστηρίζει ότι οι εξοπλιστικές δαπάνες γίνονται με αδιαφανείς διαδικασίες και εκτός προϋπολογισμού, καθώς και ότι η εγχώρια αμυντική βιομηχανία έχει τεθεί στο περιθώριο.

Για τα στοιχεία αυτά, ο ΣΥΝ επικαλείται πίνακες του υπουργείου Εθνικής Αμυνας που δόθηκαν στον βουλευτή του κόμματος Παναγιώτη Λαφαζάνη, όταν είχε καταθέσει σχετική επερώτηση στη Βουλή.

Απαντώντας, το υπουργείο Εθνικής Αμυνας κάνει λόγο για επιχείρηση διαστρέβλωσης των στοιχείων που δημοσιοποίησε. Ειδικότερα, όσον αφορά στις εξοπλιστικές δαπάνες, επισημαίνει: «Οι συμβάσεις αφορούν εξοπλιστικά προγράμματα με μεγάλο χρονικό ορίζοντα υλοποίησης (5 έως 7 έτη). Οι σχετικές δαπάνες κατανέμονται σε βάθος χρόνου, ανάλογα με το χρόνο παράδοσης των επιμέρους συστημάτων. Έτσι, οι δαπάνες για εξοπλισμούς της περιόδου 2000 – 2003 αποτελούν κλάσμα του συνολικού ποσού των συμβάσεων που υπογράφηκαν στη διάρκεια αυτής της περιόδου. Σε κάθε περίπτωση είναι όλες πλήρως καταγεγραμμένες στους ετήσιους προϋπολογισμούς και ισολογισμούς του Κράτους».

Το υπουργείο Εθνικής Αμυνας υπογραμμίζει το γεγονός του περιορισμού των αμυντικών δαπανών, σημειώνοντας: «Την περίοδο 2002 – 2003 πραγματοποιήθηκαν σημαντικοί περιορισμοί στους εξοπλισμούς, με τη μείωση του αριθμού των υπό προμήθεια συστημάτων (για τα άρματα μάχης η μείωση ήταν 30%, από 246 σε 170, για τα επιθετικά ελικόπτερα 50%, από 24 σε 12, και για μεταφορικά αεροσκάφη 20%, από 15 σε 12). Η μεγάλη αυτή προσπάθεια εξυγίανσης και εξορθολογισμού στο υπουργείο Εθνικής Αμυνας οδήγησε σε μείωση των αμυντικών δαπανών από 4,9 % του ΑΕΠ το 2000, σε 3,2% το 2004, δηλαδή σε εξοικονόμηση 2,7 δισ. ευρώ σε ετήσια βάση».

Η απαντητική ανακοίνωση αναφέρεται και στην εγχώρια αμυντική βιομηχανία, επισημαίνοντας: «Οι αναθέσεις, όπως αναφέρεται στην απάντηση στη Βουλή, αφορούν, κατά κύριο λόγο, εγχώριες βιομηχανίες με στόχο την ενίσχυση της παραγωγικής βάσης της οικονομίας και τη διατήρηση της απασχόλησης, καθώς και δευτερευόντως για λόγους ομοιοτυπίας, με στόχο τη μείωση του κόστους συντήρησης των οπλικών συστημάτων. Η ενίσχυση της αμυντικής βιομηχανίας έχει αλλάξει τα δεδομένα στους εξοπλισμούς. Οι ελληνικές βιομηχανίες έχουν, πλέον, τη δυνατότητα να αναλαμβάνουν την κατασκευή σύνθετων οπλικών συστημάτων. Αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής είναι η συμμετοχή της εγχώριας βιομηχανίας στα εξοπλιστικά προγράμματα να ανέλθει από 2% στις αρχές της δεκαετίας του 90, σε 12% το 2000 και σε 20% το 2003».

Η ανακοίνωση καταλήγει, με επίθεση κατά του ΣΥΝ: «Σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες πολλές συμβάσεις, και ιδιαίτερα στο χώρο της ναυπηγικής βιομηχανίας, γίνονται με απευθείας αναθέσεις στις εγχώριες μονάδες. Μήπως για το Συνασπισμό η Ελλάδα θα πρέπει να αποτελέσει την εξαίρεση για να στηρίζει τις επιχειρήσεις και τους εργαζόμενους τρίτων χωρών; Σήμερα, το μέλλον των εργαζομένων στα δύο μεγάλα ναυπηγεία της χώρας καθώς και σημαντικού αριθμού εργαζομένων στην ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη Περάματος στηρίζεται στις αναθέσεις για τη ναυπήγηση ή αναβάθμιση 30 περίπου σκαφών του Πολεμικού Ναυτικού».

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ,ΑΠΕ