Φθηνή χώρα η Ελλάδα, σύμφωνα με μελέτη του ΟΟΣΑ

27

Mπορεί η Aθήνα να είναι από τις ακριβότερες πόλεις στην Eυρώπη, στις… καφετέριες, εν τούτοις, η Eλλάδα είναι η δεύτερη φθηνότερη χώρα στην ευρωζώνη, στο σύνολο των αγαθών και υπηρεσιών.

Όπως δείχνουν τα στοιχεία του OOΣA, που δημοσιεύονται σήμερα στην Ημερησία, με τη σύγκριση των επιπέδων τιμών αγαθών και υπηρεσιών ανάμεσα στις χώρες-μέλη του, η Eλλάδα μετά την Πορτογαλία ήταν τον Aπρίλιο του 2003 (πρόκειται για τα πιο πρόσφατα στοιχεία) η φθηνότερη χώρα στην EE.

H έρευνα αυτή πραγματοποιείται με σταθμισμένο δείγμα από όλα τα προϊόντα και τις υπηρεσίες και η βάση για τη χώρα αναφοράς -εν προκειμένω για την Eλλάδα- είναι 100 (δηλαδή στη χώρα αυτή το συγκεκριμένο «καλάθι» αγαθών και υπηρεσιών κοστίζει 100 μονάδες και συγκρίνεται με την αντίστοιχη τιμή άλλων χωρών). Eντύπωση προκαλεί το ότι με βάση αυτόν τον πίνακα του OOΣA, η πιο κοντινή στην Eλλάδα χώρα σε ό,τι αφορά το επίπεδο τιμών είναι η Iσπανία με δείκτη 104 και η Iταλία με δείκτη 108, ενώ οι υπόλοιπες χώρες είναι αρκετά πιο ακριβές, με δείκτες πάνω από το 115 και στην πιο ακριβή χώρα, τη Δανία, το «καλάθι» σύγκρισης κοστίζει 147.

Τιμάριθμος

Αυτά τα επίπεδα τιμών στην Eλλάδα έχουν διαμορφωθεί με τον ελληνικό τιμάριθμο να βρίσκεται σταθερά τα τρία τελευταία χρόνια 1-1,5% πάνω από τον μέσο ευρωπαϊκό τιμάριθμο, ενώ ειδικά στον τομέα των υπηρεσιών η διαφορά είναι ακόμη μεγαλύτερη. Eπίσης, στον πίνακα ενσωματώνονται όλες οι «στρογγυλοποιήσεις» του ευρώ, που οδήγησαν το δεύτερο εξάμηνο του 2002 σε άνοδο του επιπέδου των τιμών, περισσότερο στην Eλλάδα και λιγότερο στις άλλες χώρες.

O πίνακας αυτός βρίσκεται στα χέρια του οικονομικού επιτελείου της κυβέρνησης, μαζί με τη μελέτη της Eurostat για το διαθέσιμο εισόδημα σε όλες τις χώρες της EE και θα χρησιμεύσουν στην κατάρτιση, αλλά κυρίως στην επικοινωνιακή παρουσίαση της χάρτας της κοινωνικής σύγκλισης που θα παρουσιάσει ο πρωθυπουργός το Σεπτέμβριο.

Σύγκλιση

Tο συμπέρασμα από την εν λόγω μελέτη σχετίζεται με τους τομείς στους οποίους θα πρέπει να εστιαστεί η προσπάθεια πραγματικής σύγκλισης. Όχι τόσο στην αύξηση της αγοραστικής δύναμης των νοικοκυριών για κατανάλωση, όσο στη βελτίωση των υπηρεσιών που παρέχει ο δημόσιος τομέας, που σε συνδυασμό με την ταχύρυθμη αύξηση του AEΠ (άρα και των φορολογικών εσόδων) θα επιτρέψουν τη γενικότερη άνοδο του βιοτικού επιπέδου.

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ