Τρία χρόνια μετά την κυκλοφορία του τελευταίου του δίσκου με τίτλο «Πάλι απ’ την Αρχή», ο Αντώνης Ρέμος επανέρχεται στη δισκογραφία όχι με νέο υλικό όπως θα περίμεναν οι θαυμαστές του, αλλά με ζωντανή ηχογράφηση η οποία έγινε στο νυχτερινό κέντρο Απόλλων. Έτσι προέκυψε ένα διπλό CD με τίτλο «Μια Νύχτα Μόνο», που περιλαμβάνει 36 τραγούδια από την προσωπική δισκογραφία του καλλιτέχνη αλλά και παλιές γνωστές επιτυχές τις οποίες ερμηνεύει με το δικό του τρόπο. Στην παρούσα περίπτωση, το ένστικτο του Αντώνη Ρέμου φαίνεται να λειτούργησε σωστά: προκειμένου να κυκλοφορήσει δίσκο με νέα τραγούδια αμφιβόλου περιεχομένου, προτίμησε να περπατήσει σε πιο σίγουρα μονοπάτια, όπως εκείνα των Γιώργου Ζαμπέτα, Γιάννη Γλέζου, Μίμη Πλέσσα και Γιώργου Χατζηνάσιου. Η γοητεία της δεύτερης (ή και τρίτης) εκτέλεσης αυτών των μεγάλων επιτυχιών έγκειται στο γεγονός ότι ο Ρέμος δεν προσπαθεί να μιμηθεί τους προηγούμενους ερμηνευτές, αλλά προσδίδει το δικό του ύφος και στιλ, το οποίο διαθέτει έκφραση, πάθος, αλλά και σεβασμό απέναντι στη μουσική γραφή των βετεράνων συνθετών. Στις δυνατές στιγμές του εν λόγω CD συγκαταλέγονται το ντουέτο με τον Γιάννη Πάριο με τίτλο «Το φως που πέφτει», καθώς και η ερμηνεία του Ρέμου σε ένα καινούριο ζεϊμπέκικο με τίτλο «Έχω ανοίξει τα φτερά μου» και στο παλαιότερο τραγούδι του Αντώνη Βαρδή «Έτσι ξαφνικά».