Ελπιδοφόρα μηνύματα για τη θεραπεία επιθετικού τύπου καρκίνου της παιδικής ηλικίας

Λονδίνο: Aλματα αναμένονται στις επιστημονικές εξελίξεις που αφορούν στη θεραπευτική αντιμετώπιση του νευροβλαστώματος, ενός συχνού τύπου καρκίνου της παιδικής ηλικίας, καθώς σύμφωνα με τα πορίσματα ερευνητικής μελέτης που δημοσιεύθηκε πρόσφατα στην επιστημονική επιθεώρηση British Journal of Cancer , σύντομα θα είναι δυνατή η εξατομίκευση της αγωγής που χορηγείται σε κάθε ασθενή βάσει των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών του όγκου από τον οποίο έχει προσβληθεί .

Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο και το Παιδιατρικό Νοσοκομείο του Birmingham αποκάλυψαν ένα νέο ιδιαίτερα επιθετικό τύπο νευροβλαστώματος.

Με αυτή την ανακάλυψη ανοίγει ο δρόμος για τη γενετική διάγνωση του συγκεκριμένου τύπου καρκίνου και ως εκ τούτου τον αποτελεσματικότερο τρόπο αντιμετώπισής του. Ταυτόχρονα, οι θεράποντες ιατροί θα μπορούν να τροποποιούν την αγωγή ανάλογα με τις ανάγκες του κάθε παιδιού και να αντιμετωπίζουν λιγότερο επιθετικά τους υπόλοιπους ηπιότερους τύπους του κακοήθους νεοπλάσματος.

Επίσης, οι επιστήμονες ευελπιστούν ότι θα βρουν και νέες μεθόδους για την αντιμετώπιση της πάθησης, οι οποίες θα στοχεύουν στην αποκατάσταση των υποκείμενων γενετικών βλαβών.

Το νευροβλάστωμα αφορά σε καρκινικά κύτταρα ανώριμου νευρικού ιστού και συνήθως αναπτύσσεται στην περιοχή των επινεφριδίων, δίπλα στους νεφρούς.

Ευθύνεται για το 13% των θανάτων από καρκίνο της παιδικής ηλικίας. Βάσει των πρόσφατων ανακαλύψεων, οι επιστήμονες κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι υπάρχουν τρεις διαφορετικοί τύποι νευροβλαστώματος: ένας επιθετικός, που ήταν γνωστός από παλιά, ο MYCN, ο ιδιαίτερα επιθετικός τύπος που ανακαλύφθηκε πρόσφατα και χαρακτηρίζεται από έλλειμμα στο χρωμόσωμα 11, και ένας πολύ λιγότερο επικίνδυνος τύπος.

Από τα αποτελέσματα της μελέτης διαπιστώθηκε ότι οι τρεις τύποι νευροβλαστώματος είχαν μεγάλες διαφορές όσον αφορά στην πρόγνωση και στα ποσοστά επιβίωσης. Συγκεκριμένα, ο τύπος MYCN είχε ποσοστό διετούς επιβίωσης μόνο 34%, ενώ στον τύπο με το έλλειμμα στο χρωμόσωμα 11 η αντίστοιχη επιβίωση έφτανε μόλις στο 30%. Αντιθέτως, ο τρίτος τύπος είχε πολύ καλή πρόγνωση με ποσοστό διετούς επιβίωσης έως και 100%.

Με βάση τις παραπάνω παρατηρήσεις υπογραμμίζεται η αναγκαιότητα εξατομίκευσης της θεραπευτικής αγωγής που θα ακολουθήσει κάθε μικρός ασθενής. Έτσι, θα επιτευχθεί το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα και θα αποφευχθεί η επιθετική και δυνητικά επιβλαβής αντιμετώπιση παιδιών με νευροβλάστωμα καλής πρόγνωσης.

«Το κλειδί στην πετυχημένη αντιμετώπιση του νευροβλαστώματος είναι να αναγνωριστεί ο τύπος του όγκου και ανάλογα με την πιθανότητα ανταπόκρισης να γίνουν οι κατάλληλες τροποποιήσεις στη θεραπευτική αγωγή που θα χορηγηθεί στον ασθενή. Η ανακάλυψή μας αυξάνει αυτές τις πιθανότητες και ευελπιστούμε ότι θα δώσει μια ευκαιρία ζωής στα άτυχα παιδιά» δήλωσε στο BBC ο Δρ Κάρμελ Μακ Κόνβιλ του Πανεπιστημίου του Birmingham που ηγείται της έρευνας.

health.in.gr