
Θηλυκή Εταιρεία – Κριτική
Ο Νίκος Περάκης ανήκει στο είδος των δημιουργών που έχουν την ευχέρεια να ακτινογραφούν μια κοινωνία, να τη φιλτράρουν και έπειτα να την αναπαριστούν στην οθόνη παραμορφωμένη και με σατιρική διάθεση. Να όμως που και οι ταλαντούχοι πέφτουν καμία φορά θύμα του υλικού τους, ειδικά όταν τα προς διακωμώδηση είναι ρηχά ή ανάξια λόγου. Η […]
Ο Νίκος Περάκης ανήκει στο είδος των δημιουργών που έχουν την ευχέρεια να ακτινογραφούν μια κοινωνία, να τη φιλτράρουν και έπειτα να την αναπαριστούν στην οθόνη παραμορφωμένη και με σατιρική διάθεση. Να όμως που και οι ταλαντούχοι πέφτουν καμία φορά θύμα του υλικού τους, ειδικά όταν τα προς διακωμώδηση είναι ρηχά ή ανάξια λόγου. Η “Θηλυκή Εταιρεία” εμπνέεται από κάποια παλαιότερη υπόθεση εκβιασμού που είδε το φως της δημοσιότητας, με βιντεοκασέτες που περιείχαν εξωσυζυγικές περιπέτειες κυριών της Λάρισας. Με αφορμή το γεγονός, ο Ν.Π. εστιάζει σε μια χούφτα ηρωίδες οι οποίες έχουν απηυδήσει από την αδιαφορία και τις εκτός γάμου “δραστηριότητες” των ανδρών τους και αποφασίζουν να τους πληρώσουν με το ίδιο νόμισμα, ενώ παράλληλα ξετυλίγει έναν επαρχιωτικό μικρόκοσμο που χαρακτηρίζεται τόσο από τα δικά του “διαπλεκόμενα” (Τύπος, τοπικές ποδοσφαιρικές ομάδες, παράγοντες και προύχοντες) όσο και από τις ποικίλες “αρετές” της φυλής μας (κομπασμός, ξενοπηδήματα, γκομενιλίκια, ζιγκολίκι, σκυλάδικα, κινητά). Το αποτέλεσμα δεν είναι αδιάφορο. Αν μάλιστα δεν είχε προϋπάρξει ο “Προστάτης Οικογενείας” θα μπορούσαμε να μιλάμε για μια φιλόδοξη σάτιρα του χορτάτου Ελληνα. Τα προβλήματα αρχίζουν από τη στιγμή που η έμπνευση περιορίζεται σε φθηνά κωμικά ευρήματα (λαγνεία για το “τεκνό”, γραφικοί ομοφυλόφιλοι, το ρήμα “γαμ…” σε όλους τους χρόνους και τις εγκλίσεις), με αποτέλεσμα το μεν περιεχόμενο να φλερτάρει επικίνδυνα με τα φθηνά τηλεοπτικά σίριαλ και τις χυδαίες θεατρικές επιθεωρήσεις, οι δε ερμηνείες να μοιάζουν ψεύτικες: οι κυρίες “το παίζουν” άνετες, στην ουσία όμως δυσκολεύονται να πουν και να κάνουν αυτά που το σενάριο τους υπαγορεύει. Η ελληνικής κατασκευής έκδοση DVD περιοχής 2 είναι προσεγμένη ως περιεχόμενο, διαθέτει αγγλικούς και γαλλικούς υπότιτλους, υστερεί όμως ποιοτικά από άλλες εκδόσεις της ίδιας εταιρείας, δεδομένου ότι η ψηφιακή εκδοχή προέρχεται από αναλογική μήτρα. Η εικόνα διατηρεί τον αυθεντικό λόγο πλευρών 1,66:1 letterbox (πλαίσιο ελαφρώς πιο μακρόστενο από το τετράγωνο), με ποιότητα ανάλογη του S-VHS, και ο ήχος είναι ψηφιακός ασυμπίεστος surround, με πολύ φτωχή αίσθηση περιβάλλοντος.
- Αϊτή: Καταγγελίες για σεξουαλική κακοποίηση κοριτσιών από πολυεθνική δύναμη που θα έπρεπε να τα προστατεύει
- Ουκρανία: Για κλιμάκωση των επιθέσεων και επιδείνωση της ανθρωπιστικής κρίσης, προειδοποιεί ο ΟΗΕ
- Στα «ΝΕΑ» της Τρίτης: Δεν θα καταβάλλεται φόρος κληρονομιάς
- Ουγγαρία: Ο νεοεκλεγείς πρωθυπουργός Πέτερ Μαγιάρ υπονοεί ότι ο Νετανιάχου θα συλληφθεί εάν πάει στη χώρα
- Κρήτη: Εικονική πραγματικότητα με ορίζοντα το 2030 από τον Κυριάκο Μητσοτάκη
- Κρήτη: Συναγερμός από την εξαφάνιση 43χρονης από το Ηράκλειο
