Κοινωνική ταινία χαμηλών τόνων με μόνη της “προίκα” μία Χρυσή Σφαίρα και την υποψηφιότητα του Φόντα για Όσκαρ Α’ ανδρικού ρόλου. Δραματικές καταστάσεις, ρεαλιστικοί χαρακτήρες, συμπαθητικές ερμηνείες, άνθρωποι της αμερικανικής επαρχίας έξω από τη λογική του Χόλιγουντ, αλλά παρά τις καλές προθέσεις η ιστορία δεν κεντρίζει το ενδιαφέρον, κάποιες αναφορές στο μύθο του Οδυσσέα (η νεκρή σύζυγος του ήρωα λεγόταν Πηνελόπη, ο ίδιος περιπλανήθηκε στο Βιετνάμ) μένουν ξεκρέμαστες και η πολυπόθητη κορύφωση δεν έρχεται ποτέ. Η κόπια που είδαμε είχε εικόνα μέτριας ανάλυσης σε 1,66:1 letterbox με λεπτές μαύρες μπάρες πάνω-κάτω και σχετικά καλό ήχο που σε stereo ή Prologic αναπαραγωγή αποδίδει αξιοπρεπώς το κλίμα του πρωτοτύπου.

Ειδήσεις Σήμερα: