ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

Οι δεινόσαυροι

Μανώλης Γιαλουράκης: Ο δάκτυλος εις τον τύπον των ήλων

Καμμιά αλλαγή δεν μπορεί να γίνη όσο μένει ανέπαφη η δομή

Τομή στην παράδοση

Ηλίας Βενέζης: Ένας ποιητής που αφηγείται, ένας αφηγητής που τραγουδά

«Αυτό είναι μαζί και ταυτόχρονα όνειρο και πραγματικότης — είναι Ζωή»

Λογοτεχνική κυριολεξία

Γιώργος Χειμωνάς: Μια ζωή παιχνίδι με τον θάνατο

Η μεγαλειώδης μανία του λόγου

Πολιορκία

Νίκος Καχτίτσης: Ένας παρανοϊκός (και καθόλου παράλογος) κόσμος

Η τρομαχτική φαντασία, το πάθος για τη λογοτεχνία, οι φίλοι

Ο αναγεννησιακός

Πάνος Θεοδωρίδης: Μια η ζωή που ζούμε φεύγει και δε γυρνά

«Ητοιμάσθη σοι τόπος αναπαύσεως»

Μια μικρή ιστορία

Κυριάκος Χαραλαμπίδης: Η μητέρα πατρίδα δεν έχει πια πολλά μουλάρια

Το μεγάλο ψέμα της λογοτεχνικής αλήθειας

Η καθαρεύουσα

Γιάννης Χάρης: Φουστανέλα με γραβάτα

Μονά ζυγά δικά μας, δεν γίνεται

Γυναικείες θεότητες

Παύλος Μάτεσις: «Σαν καλή ιερόδουλος δεν ξεγελάω κανέναν πελάτη μου»

Όλα στην τέχνη είναι πεποιημένα, φτιαχτά

«Για χρόνια πλάγιαζα νωρίς»

Παύλος Ζάννας: Ήταν σίγουρα ποιητής, χωρίς ποτέ να έχει γράψει ποιήματα

Αβάσταχτη η απουσία του

Ο ασκητικός

Μένης Κουμανταρέας: Αν η αστική τάξη δεν γνώριζε μοδίστρες και οικοδόμους, δεν θα είχε προοδεύσει ούτε πόντο

Αν ο χώρος δεν είναι φορτισμένος από πρόσωπα, μνήμες και φαντάσματα, δεν μπορώ να γράψω

Από σφάλματος σε σφάλμα

Τάσος Βουρνάς: Ευθέως και ευθαρσώς

Ολόκληρες δεκαετίες οδύνης και μεγαλείου

Ο γλυκασμός

Δημήτρης Χατζής: Δικό μας αίμα

Κάτι καλό θα βγει στο τέλος

«Ο ιερόσυλος»

Χρόνης Μίσσιος: Διπλή σκλαβιά

Κεραυνός εν αιθρία

Το οπλισμένο χέρι

Θανάσης Βαλτινός: Το παιχνίδι της αλήθειας και της επιλησμονής

Η ζεστή ανάσα του δρώντος και πάσχοντος ανθρώπου

Ο μαχητός αντίπαλος

Θανάσης Βαλτινός: Η βαθύτερη τραγωδία του συγγραφέα

Η αυταπάτη της συντροφικότητας

Κεφαλαιώδης φυσιογνωμία

Γιώργος Θεοτοκάς: Φιλελεύθερος στην ουσία

Η σημαντική συμβολή του στην επιτάχυνση της ανανέωσης και του εκσυγχρονισμού της ελληνικής λογοτεχνίας

Αντίσταση στη μοίρα

Ι. Μ. Παναγιωτόπουλος: «Ο καθένας πλερώνει το χούγι του»

Περίτρομος, αισιόδοξος, απελπισμένος

Αρχαία τραγωδία...

Σπύρος Λιναρδάτος: Στο δωμάτιο της «εθνικής αναμόρφωσης»

Οιμωγές πόνου και θανάτου

Η ζωογόνα μετάγγιση

Βασίλης Βασιλικός: Η υποχώρηση των -όπουλων

«Υπηρέτης και εγώ μιας κακής υποθέσεως, έκαυσα το πολυτιμότερον μέρος της ζωής μου εις τον βωμόν ενός αμφιβόλου ιδανικού»

Μια αστραπή ενόρασης

Θουκυδίδης: Η προφητεία για τους Ρωμιούς

Η αρχή του τέλους του προγονικού μεγαλείου

Ποιοι είμαστε στ' αλήθεια

Κώστας Ταχτσής: Είμαστε δαιμόνιοι, αλλά μας λείπει η Παιδεία

Μια σχέση αγάπης και μίσους

Ηρωικό πείσμα

Αλέξης Σολομός: «Δεν υπάρχει άλλος δρόμος απ' αυτόν που διάλεξα»

Αγώνας και μαρτύριο για μιαν ιδέα

Παιδισμός

Φίλιππος Δρακονταειδής: Κλέφτες κι αστυνόμοι

Θα πρέπει η εξουσία να φέρνει την ηδονή του προστάτη πορνείου: αυτός έχει όλες τις κακόμοιρες γυναίκες του χεριού του

Ιδιαίτερο χιούμορ

Φρέντυ Γερμανός: Δεν μπορώ να ζήσω χωρίς να σαρκάζω τον εαυτό μου

Με το να γράφεις βιβλία δεν σημαίνει ότι έγινες λογοτέχνης

Λόγος ελληνικός

Χρήστος Γιανναράς: Παραδοξολογήματα

Η ανθρώπινη ύπαρξη ως υπόσταση ζωής πέρα από χώρο και χρόνο