Κυριακή 18 Ιανουαρίου 2026
21o Αθήνα
ΕΛΛΗΝΕΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΕΣ
Όλα τα άρθρα για το tag: ΕΛΛΗΝΕΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΕΣ
Παιδισμός 
Φίλιππος Δρακονταειδής: Κλέφτες κι αστυνόμοι
Θα πρέπει η εξουσία να φέρνει την ηδονή του προστάτη πορνείου: αυτός έχει όλες τις κακόμοιρες γυναίκες του χεριού του
Ένας μιγαδικός λόγιος
Νάνος Βαλαωρίτης: Ατραπός προς την πηγή της ζωής
Τα τιμαλφή της ελληνικής παιδείας
Τα ματογυάλια της Εξοχότητας
Θανάσης Πετσάλης-Διομήδης: Τίποτα δε γίνεται με το τίποτα!
Από το χώμα που βρίσκεται θα φτιάσουμε τα τσουκάλια μας
Ένας άρτιος τεχνίτης
Ανδρέας Εμπειρίκος: Ποιητική τιμιότητα
«Το Παρατηρητήριον δεν μούχλιασε μπροστά μας»
Ξυλάρμενη σχεδία
Γιώργος Σεφέρης: Μην αναβάλλεις...
Όταν δεν δίνουμε στο πνεύμα πράγματα που αξίζουν, λειτουργεί με πράγματα τυχαία και μηδαμινά που μας ταπεινώνουν
Πολιτικός ποιητής
Μίλτος Σαχτούρης: Το σπαραγμένο σώμα της μεταπολεμικής Ελλάδας
Με λίγες λέξεις δημιουργεί μερικά από τα αρτιότερα ποιήματα της ελληνικής γλώσσας
Μια ευγενική μορφή
Χριστόφορος Λιοντάκης: Καινούργια αθωότητα
Ερωτική διάθεση χωρίς ίχνος ναρκισσισμού
Εκ βαθέων
Γιώργος Κατσίμπαλης: Ο αριστοφανικός
Ποιος ισχυρίζεται πως προφέρει λέξη σαν μιλά ο Κατσίμπαλης;
Δύο φίλοι
Μιχάλης Κακογιάννης: Ο άνθρωπος Καζαντζάκης και ο «Ζορμπάς»
Στον «Ζορμπά» υπάρχει γέλιο, υπάρχει κλάμα, υπάρχει ένταση, και ο θεατής μπορεί να ταυτιστεί με όλες τις ανθρώπινες καταστάσεις του έργου
Κλασική Ελλάδα, μια υπερπραγματικότητα
Δημήτρης Λιαντίνης: Δίχως τη θέαση του αόρατου, θα ’μενε τυφλή στα μάτια μας η όραση του θεατού
Το νέο ευρωπαϊκό κρασί στα παλαιά ελληνικά ασκιά
Μια λυπητερή μπαλλάντα
Κώστας Καρυωτάκης: Η μυστική φωνή μιας εποχής
Άλλοι παίρνουν θέση στην ιστορία, άλλοι κάνουν την ιστορία
Πάντα το ίδιο μαρτύριο
Μάνος Ελευθερίου: Θα γράψω τίποτα της προκοπής;
Οι λέξεις που έρχονται και ξανάρχονται, οι εικόνες που προπηλακίζονται
Γεννήθηκα θυσιασμένος
Νίκος Καρούζος: Ένας ένθεος αναρχοκομμουνιστής
Η σκέψη γεννά την ηθική κι η ηθική δικαιούται το όραμα της αταξικής κοινωνίας, έστω κι ως ουτοπία
Ένα τραίνο
Νάνος Βαλαωρίτης: Παιχνίδια της φαντασίας
Έπεσα να κοιμηθώ και ονειρεύτηκα πως ο Αϊνστάιν μού δίδασκε βιολί - Ο Νάνος Βαλαωρίτης μέσα από το Ιστορικό Αρχείο
Αγνή καρδιά
Μάριος Χάκκας: Σταθερά με τον άνθρωπο και με το δίκιο, έστω και το νικημένο
Ένας απλός «τυφεκιοφόρος» ανιχνευτής
Αγωνία
Άρης Αλεξάνδρου: Είμαι προδότης για τη Σπάρτη, για τους είλωτες Σπαρτιάτης
Ποιητική και πολιτική συνάμα ηθική
Ένας εκλεκτός άνθρωπος
Αργύρης Εφταλιώτης: Οι μουσικές συμφωνίες ενός πεζογράφου
Όποιος διαβάσει ένα του διήγημα, μια του ιστορία, ένα του μύθο, θα διαβάση λίγο-λίγο όλο το πεζό του έργο
Η ηθική του πάθους
Κωστής Μοσκώφ: Οι τόσο διαφορετικές εκδοχές του ίδιου
Η σαγήνη της ακμής και της παρακμής
Ένας απελπισμένος
Μ. Καραγάτσης: Η δύναμη του «ερωτικού μοιραίου»
Δημιουργία σημαίνει κατ' αρχήν τόλμη
Η γεύση της αποτυχίας
Σωτήρης Πατατζής: Δεν έφυγα εγώ από την Επανάσταση, εκείνη έφυγε από μένα
Το άσπρο το χαρτί δεν σηκώνει ψευτιές
Αριθμός Πιστοποίησης Μ.Η.Τ.232442