παν

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα του Παιδιού καλό είναι να ξαναθυμηθούμε ποιές είναι εκείνες οι στρατηγικές που προτείνει η διεθνής βιβλιογραφία ως τις καλύτερες για την προαγωγή της ψυχικής υγείας των παιδιών αλλά και για τη δημιουργία στενών δεσμών ανάμεσα σε γονείς και παιδιά.

Τα άτομα με ειδικές ανάγκες ζουν συνήθως μέσα στην οικογένειά τους και η παρουσία τους έχει αντίκτυπο στη δομή αυτής της οικογένειας. Το παρόν άρθρο ασχολείται με ένα θέμα λίγο παραμελημένο, αλλά πολύ σημαντικό: την ψυχική και συναισθηματική κατάσταση των υγιών αδερφών των ατόμων με αναπηρία.

Το AIDS αποτελεί μια από τις μάστιγες της σύγχρονης εποχής. Συχνά αντιμετωπίζεται με μια στάση αδιαφορίας ή κατά κάποιον τρόπο ανεμελιάς, αφού στο άκουσμά του πολλοί αντιδρούν σηκώνοντας τους ώμους και λέγοντας "σιγά να μη συμβεί αυτό σε μένα!". Δυστυχώς όμως, το AIDS δεν κάνει διακρίσεις και, καθότι μεταδιδόμενο νόσημα, ο οποιοσδήποτε ρισκάρει με τη συμπεριφορά του εκτίθεται στον κίνδυνο να "κολλήσει".

Μήπως πάντα ρωτάτε επίμονα για την προέλευση των τροφίμων που αγοράζετε; Μήπως στη λαϊκή πηγαίνετε αποκλειστικά στους πάγκους της οργανικής καλλιέργειας και αν δεν έχουν το προϊόν της προτίμησής σας τότε δεν αγοράζετε τίποτα; Μήπως κάνετε πολλά χιλιόμετρα για να βρεθείτε σε κάποιο συγκεκριμένο χωριό που φημίζεται για τις αλανιάρες κότες του ή τα αγνά σιτηρά του; Μήπως είστε καθέτως αντίθετοι στα διάφορα τυποποιημένα σνακς και παρόμοια προϊόντα; Αν οι απαντήσεις σας στις προηγούμενες ερωτήσεις είναι καταφατικές, ίσως κι εσείς να ασχολείστε ιδιαίτερα με την υγιεινή διατροφή. Αποτελεί όμως η υγιεινή διατροφή πρόβλημα;

Τι κοινό έχουν ο άντρας που λέει στη γυναίκα του "πάω στο γήπεδο με τα παιδιά" κι εννοεί την αντροπαρέα του, η κοπέλα που λέει στο φίλο της "επιτέλους θέλω ν' ανασάνω, θα βγω με τα κορίτσια" και ο έφηβος που κλείνει με δύναμη την πόρτα του δωματίου του, φροντίζοντας να κρεμάσει απ' έξω πινακίδες με νεκροκεφαλές που απαγορεύουν την είσοδο; Και τα τρία αυτά άτομα διεκδικούν τoν ζωτικό τους χώρο.

Η περιτομή είναι ένα θρησκευτικό έθιμο του δυτικού και του ανατολικού κόσμου. Μερικές φορές ακόμα και μορφωμένα άτομα την εφαρμόζουν, για ιατρικούς κυρίως λόγους. Η περιτομή που γίνεται για θρησκευτικούς λόγους πραγματοποιείται μετά τη γέννηση του παιδιού ή ανάμεσα στην ηλικία των δύο και δέκα ετών.

"Έτοιμο το φαγητό! Ελάτε στο τραπέζι!": μια καθημερινή φράση-κλειδί για πολλές οικογένειες, κυρίως περασμένων δεκαετιών. Σήμερα, όμως, με δύο εργαζόμενους γονείς, πολλαπλές υποχρεώσεις παιδιών και γονιών, η ώρα του οικογενειακού δείπνου (ή μεσημεριανού) είναι μια συνήθεια που δεν τηρείται ιδιαίτερα.

Όποιος έχει καθίσει μπροστά στην οθόνη κάποιου ηλεκτρονικού παιχνιδιού (στο κομπιούτερ, στο video game, ή στα "ηλεκτρονικά" της γειτονιάς) γνωρίζει τη γοητεία της εναλασσόμενης εικόνας, της περιπέτειας και της εμπειρίας της παντοδυναμίας που προσφέρει αυτού του είδους η διασκέδαση. Αυτό όμως είναι καλό ή κακό;

Για τους περισσότερους ανθρώπους η τρομοκρατική δράση κάθε είδους, συμπεριλαμβανομένης και αυτής της 17 Νοέμβρη, συνδέεται άμεσα με άτομα που δεν έχουν σώας τας φρένας και είναι ψυχολογικά ασταθή. Πράγματι, πολλές φορές οι περιγραφές των τρομοκρατικών ενεργειών από τα ΜΜΕ δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα από χολιγουντιανές υπερπαραγωγές και οι τρομοκράτες μοιάζουν με τους αδυσώπητα "κακούς" που συνήθως συναντάμε στις ταινίες του James Bond. Αν πρόκειται για άτομα που δεν έχουν σημαντικό ψυχιατρικό ιστορικό, τότε εύλογα θα αναρωτηθούμε για τα κίνητρα των πράξεών τους.

"Ένα βλέμμα ήταν αρκετό για να κάνει τον έρωτα να φουντώσει...": μοιάζει φράση παρμένη από μυθιστόρημα και, σύντομα, θα γίνει φράση από... ιστορικό μυθιστόρημα! Με ποια έννοια; Με την έννοια ότι για να γεννηθεί ο έρωτας δεν χρειάζεται πια η άμεση οπτική επαφή, αλλά αρκεί η γραπτή επικοινωνία. Όπως τον παλιό καλό καιρό, μεταξύ των ατόμων που αλληλογραφούσαν; Κατά κάποιο τρόπο! Μόνο που σήμερα το μέσο έχει αλλάξει και τη θέση του χαρτιού και μολυβιού έχουν πάρει το κομπιούτερ και η αμεσότητα της ηλεκτρονικής επικοινωνίας.

Όσο και αν φαίνεται παράξενο, συχνά ξεκινάμε τις διακοπές μας με άσχημη διάθεση, κουβαλώντας μαζί μας τα προβλήματα του χειμώνα, τις εντάσεις, το άγχος και την κούραση της δουλειάς. Επίσης, μερικές φορές έχουμε κακή διάθεση γιατί δεν πάμε στο μέρος που ήταν η αρχική μας επιλογή, δεν βρήκαμε δωμάτιο στο ξενοδοχείο που επιθυμούσαμε ή καβγαδίσαμε με το σύντροφό μας. Η λίστα των παραπόνων μπορεί να μεγαλώσει εύκολα, αλλά θα πρέπει να την παραβλέψουμε και να φύγουμε για διακοπές με καλή διάθεση.

Δεν ονειρευόμαστε μόνο ξύπνιοι αλλά και... κοιμισμένοι! Τα όνειρα, μάλιστα, αποτελούν μια ψυχική διεργασία που έχει ελκύσει την προσοχή των επιστημόνων εδώ και αιώνες. Μερικοί άνθρωποι δεν ενδιαφέρονται για τα όνειρα, δηλώνουν ότι σπάνια ονειρεύονται ή θυμούνται τα όνειρά τους, επομένως -συμπεραίνουν- αυτά δεν είναι κάτι σημαντικό. Κι όμως, περνάμε το 5-15% της ζωής μας, δηλαδή περίπου δέκα χρόνια, ονειρευόμενοι! Οι αριθμοί αυτοί δείχνουν ότι, προφανώς, τα όνειρα παίζουν κάποιο ρόλο στη ζωή του ανθρώπου. Αλλά τι είδους ρόλο;

Με το Μουντιάλ στο προσκήνιο, το ποδόσφαιρο έχει μπει στην καθημερινότητά μας. Και ενώ ίσως μπορεί κανείς να σχολιάσει ότι πρόκειται απλώς για ένα παιχνίδι, στην πραγματικότητα τα πράγματα έχουν και μια άλλη διάσταση. Πράγματι, αρχικά και επιφανειακά ο ποδοσφαιρικός αγώνας αυτός καθαυτός είναι ένα παιχνίδι, αλλά αυτό είναι η κορυφή του παγόβουνου, είναι αυτό που βλέπει κανείς με την πρώτη ματιά. Προχωρώντας βαθύτερα αναδεικνύονται και άλλες παράμετροι. Ποιος είναι, για παράδειγμα, ο ρόλος των διαιτητών που τόσο βάλλονται μετά τις τελευταίες εμφανίσεις τους στα γήπεδα της Άπω Ανατολής;

Όπως είναι γνωστό, μαγικές λύσεις δεν υπάρχουν σε κανένα πρόβλημα. Αν όμως έχετε πειστεί ότι έφτασε ή ώρα να κόψετε το κάπνισμα, τότε υπάρχουν γνωστά και καλά μελετημένα βήματα που έχουν βοηθήσει χιλιάδες ανθρώπους σε όλο τον κόσμο. Διαβάστε σήμερα μερικές από τις πιο επιτυχημένες ψυχολογικές τεχνικές για να απαλλαγείτε μια για πάντα από αυτήν τη βλαβερή συνήθεια.

Τα παιδιά είναι ότι πιο πολύτιμο έχει ο κάθε γονιός και μεταφέρουν στο μέλλον την κληρονομιά αυτού του κόσμου. Ένα από τα πράγματα που όλοι μας θα θελαν να αφήσουν πίσω είναι αναμφισβήτητα το κάπνισμα. Γιατί όμως πολλοί γονείς συνεχίζουν να καπνίζουν μπροστά στα παιδιά τους; Τι πρέπει να κάνουν οι γονείς ώστε τα παιδιά τους να μην καπνίσουν ποτέ;

To health.in.gr ξεκινά ένα δεκαπενθήμερο αφιέρωμα ενημέρωσης για τις βλαπτικές συνέπειες του καπνίσματος, καθώς και για τους τρόπους με τους οποίους θα απαλλαγείτε από αυτήν τη βλαβερή συνήθεια. Κάθε ημέρα θα υπάρχει ένα καινούριο άρθρο-θέμα υγείας με περιεχόμενο που σας αφορά, είτε καπνίζετε είτε όχι. Σήμερα, διαβάστε ένα μικρό ψυχολογικό πορτρέτο του καπνιστή από την παιδική του ηλικία και μετά. Το μικρό παιδί είναι κατά του καπνίσματος και, υιοθετώντας τα λεγόμενα των γονιών του, το θεωρεί "κακή συνήθεια που αλλοτριώνει τον άνθρωπο". Ταυτόχρονα όμως, γοητεύεται από τη μυστηριακή έλξη του τσιγάρου, το υπέροχο μυστικό που κρύβει ο κόσμος του, τη μεγάλη απόλαυση και το απαγορευμένο της φύσης του. "Κάτι ξέρουν η μαμά και ο μπαμπάς που καπνίζουν, θα ανακαλύψω και εγώ το μυστικό" λέει η εσωτερική φωνή του.

Για μερικούς ανθρώπους είναι πολύ εύκολο να γνωρίζουν νέα άτομα, να ανταλλάζουν τηλέφωνα, αλλά να σταματάνε εκεί, χωρίς ποτέ η αρχική γνωριμία να καταλήγει σε φιλία. Αλλοι άνθρωποι πάλι παραπονιούνται ότι κάνουν φιλίες οι οποίες όμως τελειώνουν πολύ σύντομα, όχι λόγω κάποιου καυγά ή ρήξης, αλλά έτσι απλά, χωρίς καν να έχουν καταλάβει το γιατί. Τι συμβαίνει και μερικές φορές είναι τόσο δύσκολο να διατηρηθεί μια φιλία;

Στις 2 Απριλίου γιορτάζεται η Παγκόσμια Ημέρα του Παιδικού Βιβλίου. Μέρα γιορτής λοιπόν και πολλοί ενήλικες κατηγορούν τα διάφορα ηλεκτρονικά μέσα ότι έχουν παραγκωνίσει το βιβλίο από τη ζωή των παιδιών και επικρίνουν την αδιαφορία που τα παιδιά επιδεικνύουν για το διάβασμα γενικότερα. Ωστόσο, τέτοιες γενικεύσεις είναι άδικες και δεν λαμβάνουν υπόψη την ευθύνη που έχουν οι ενήλικες στη ζωή ενός παιδιού, όσον αφορά στην ενασχόλησή του με το διάβασμα. Αλλωστε, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το να διαβάζει κάποιος εξωσχολικά βιβλία δεν είναι γενετικά προκαθορισμένο, αλλά αποτελεί μια τέχνη που αποκτιέται!

Το ποδόσφαιρο είναι ένα σπορ που απαιτεί στρατηγική και καλή φυσική κατάσταση. Οι αθλητές που ασχολούνται με αυτό θεωρούνται οι γρηγορότεροι, οι πιο γυμνασμένοι και ευέλικτοι. Οι Έλληνες κάθε ηλικίας παθιάζονται με το συγκεκριμένο άθλημα και συχνά λειτουργούν μέσα από αυτό. Ένας βασικός προσδιορισμός της ανδρικής ταυτότητας, για παράδειγμα, καθορίζεται από την απάντηση που δίνεται στην ερώτηση "Τι ομάδα είσαι;".

O Andy Warhol είχε προβλέψει πριν από αρκετά χρόνια ότι όλοι δικαιούνται και θα έχουν 15 λεπτά διασημότητας. Πράγματι, δεν έπεσε έξω, μολονότι σε μερικές περιπτώσεις τα 15 αυτά λεπτά παρατάθηκαν! Ωστόσο, πηγαίνοντας ακόμα πιο πίσω, θα συναντήσουμε τη ρήση "το χρήμα πολλοί εμίσησαν, τη δόξα όμως ουδείς!". Τι σημαίνουν όμως όλα αυτά;

Σε μια από τις αγαπημένες ταινίες των σινεφίλ, τον "Rainman", ο Dastin Hoffman υποδύεται έναν πανέξυπνο αλλά πολύ παράξενο άνθρωπο. Αν και ειπώθηκε ότι πρόκειται για άτομο με αυτισμό, η σωστή ψυχολογική διάγνωση είναι σύνδρομο Ασπέργκερ (Asperger's syndrome), μια πάθηση που συγγενεύει με τον αυτισμό. Ποιο είναι λοιπόν το προφίλ ενός ατόμου με σύνδρομο Ασπεργκερ; Πώς η κοινωνία μας αντιμετωπίζει το διαφορετικό;

Σας αρέσουν τα απροσδόκητα και οι εκπλήξεις; Οι νέες εξωτικές γεύσεις φαγητών, ένα τηλεφώνημα της τελευταίας στιγμής για τη σαββατιάτικη διασκέδασή σας; Ή μήπως είστε ο τύπος των ασφαλών και σίγουρων επιλογών και πάντοτε προγραμματίζετε τι θα κάνετε τα επόμενα τέσσερα, πέντε Σαββατοκύριακα. Πάντως, ακόμα και αν νομίζετε ότι δεν σας αρέσουν οι εκπλήξεις, πρέπει να αναθεωρήσετε την άποψή σας, αφού, σύμφωνα με τα τελευταία επιστημονικά δεδομένα, αυτές αρέσουν στον εγκέφαλό σας!

...οποιονδήποτε ήταν έτοιμος ή έτοιμη να τα δεχτεί. Πράγματι, ο έρωτας ή η ικανότητα να ερωτευόμαστε δεν πεθαίνει, απλώς μερικές φορές πέφτει σε ένα είδος χειμερίας νάρκης και περιμένει το πριγκιπόπουλο ή την πριγκιποπούλα του παραμυθιού να τον ξυπνήσει. Αυτή η επαναλαμβανόμενη ιστορία έχει ως εξής -ας μην ξεχνάμε ότι καθένας μας βρίσκεται σε διαφορετικό σημείο αυτού του κύκλου: κανείς νιώθει απελπισμένος, μόνος, ασυμπλήρωτος, αποστερημένος και ψάχνει να βρει σε ένα άλλο πλάσμα αυτό το μυστηριώδες κάτι που θα μπορούσε να του γεμίσει το κενό, να τον ολοκληρώσει και να τον κάνει να νιώσει πλήρης και μοναδικός. Κάποια στιγμή βρίσκει αυτό το "αντικείμενο" του πάθους...

Είπατε κάποια στιγμή ότι "είναι δύσκολο να κάνετε δίαιτα, ότι εξαρτιέστε από τις σοκολάτες, τα παγωτά ή το φαγητό γενικότερα" και σας κοίταξαν καχύποπτα ή διέγνωσαν ότι δεν έχετε τη δύναμη της θέλησης; Αν ναι, δεν είστε οι μόνοι. Υπάρχει πράγματι εξάρτηση από το φαγητό, ανάλογη με την εξάρτηση από τα ναρκωτικά;

Ο Δεκέμβριος έφτασε στο τέλος του φέρνοντας γιορτές, χαρές αλλά και την ελπίδα για μια καινούρια χρονιά καλύτερη από την προηγούμενη. Καθώς όμως είναι ο τελευταίος μήνας του χρόνου, μοιραία μας παραπέμπει σε έναν απολογισμό της χρονιάς που πέρασε, με όλα τα θετικά και τα αρνητικά που ενέχει ένα τέτοιο εγχείρημα.