Αφιερώματα

Ο Αντόνιο Ντι Πιέτρο είναι για πολλούς Ιταλούς θρύλος και σύμβολο ενός επίμονου δικαστή που αναμετρήθηκε με τον διεφθαρμένο πολιτικό κόσμο. Με καταγωγή από αγροτική οικογένεια, ο Ντι Πιέτρο εργάστηκε σκληρά για να χρηματοδοτήσει τις σπουδές του στη νομική για να επιλέξει στις αρχές της δεκαετίας του 1980 τον δικαστικό κλάδο όπου και σταδιοδρόμησε. Το […]

Ο γραμματέας του Δημοκρατικού Κόμματος της Ιταλίας, Πιερλουίτζι Μπερσάνι, έχει υπάρξει επί σειρά ετών βουλευτής και στέλεχος του κόμματος πριν ανέλθει στην ηγεσία του το 2009.

Ο Αντζελίνο Αλφάνο είναι από τα νέα και προβεβλημένα στελέχη του συστήματος Μπερλουσκόνι δίπλα στον οποίο έχει χτίσει την πολιτική του καριέρα.

Ιανουάριος 1994 «Η Ιταλία είναι η χώρα που αγαπώ». Με αυτά τα λόγια ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι ανακοινώνει την κάθοδό του στην πολιτική αρένα με την βαφτισμένη από ποδοσφαιρικό σύνθημα Forza Italia. Είναι ήδη γνωστός ως βαρόνος των μίντια, μεγαλοεπιχειρηματίας και φίλος του Μπετίνο Κράξι. Πολλοί γελούν και πιστεύουν ότι θα διαρκέσει λίγο. Μάρτιος 1994 Ο […]

Ο Μάριο Μόντι, ο πρωθυπουργός που διαδέχθηκε τον Σίλβιο Μπερλουσκόνι, είχε μακρά σταδιοδρομία στον πανεπιστημιακό χώρο πριν μετακινηθεί στην πολιτική ως επίτροπος της Ιταλίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Παραταύτα παρέμενε μακριά από την πολιτική σκηνή της Ρώμης οικοδομώντας ένα υπερκομματικό προφίλ, έχοντας όμως στενή πολιτική και ιδεολογική σχέση με τις Βρυξέλλες και τους μηχανισμούς της ΕΕ.

Υψηλό χρέος, αδύναμοι ρυθμοί ανάπτυξης, υποβαθμίσεις από τους οίκους αξιολόγησης, λιτότητα, παραοικονομία και ομόλογα με υψηλά επιτόκια δανεισμού: Η Ιταλία δεν μπόρεσε τελικά, παρά τα όποια ισχυρά σημεία της οικονομίας της, να μείνει έξω από το χορό της δημοσιονομικής κρίσης. Μία ευρωπαϊκή ιστορία.

Να δημιουργήσουμε μία κοινότητα που θα κινητοποιηθεί

Να περάσουμε στη συλλογική δράση

Δώδεκα χρόνια μετά την κυκλοφορία του ενιαίου νομίσματος, η κρίση χρέους επεκτείνεται με ραγδαίους ρυθμούς από την περιφέρεια στον σκληρό πυρήνα της ευρωπαϊκής οικονομίας. Η Ιταλία, τρίτη μεγαλύτερη οικονομία της Ευρωζώνης, είναι πολύ μεγάλη για να διασωθεί, αλλά και για να πτωχεύσει, και η αντιμετώπιση της ιταλικής κρίσης θα καθορίσει σε μεγάλο βαθμό το μέλλον του ίδιου του ευρώ.

Σημείο καμπής για τη διάλυση της Πρώτης Ιταλικής (μεταπολεμικής) Δημοκρατίας ήταν η επιχείρηση «Καθαρά Χέρια» που ξεκίνησε το 1992, όταν μια ομάδα δικαστικών υπό τον Αντόνιο ντι Πιέτρο άρχισε να ερευνά υποθέσεις σκανδάλων. Αρχικά στο Μιλάνο και στη συνέχεια σε όλη την Επικράτεια. Κόμματα διαλύθηκαν, πολιτικοί και επιχειρηματίες συνελήφθησαν, φυλακίστηκαν, αυτο-εξορίστηκαν ή ακόμα και αυτοκτόνησαν.

To ιταλικό κομματικό σύστημα το οποίο κυριάρχησε στη χώρα μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου υπήρξε ένα κλασσικό πολυκομματικό σύστημα. Ωστόσο, δύο ήταν οι κυρίαρχοι πόλοι: οι Χριστιανοδημοκράτες και το Κομμουνιστικό Κόμμα. Όλα αυτά μέχρι την πλήρη κατάρρευση στις αρχές της δεκαετίας του 1990.

Ούτε μία, ούτε δύο, αλλά 2.500 φορές παρουσιάστηκε ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι στο δικαστήριο, μέσα σε διάστημα μίας 20ετίας. Συνολικά, 106 ήταν οι δίκες που τον αφορούσαν άμεσα ή έμμεσα, το νομικό κόστος των οποίων έφτανε –σύμφωνα με τον ίδιο τον Μπερλουσκόνι- τα 200 εκατομμύρια ευρώ.

Από τα περίφημα πάρτι «μπούνγκα μπούνγκα», μέχρι τα ροζ σκάνδαλα με ανήλικες, από τους διορισμούς σόουγκερλ, μέχρι τις χιλιάδες Ιταλίδες που κατέβηκαν στον δρόμο για να διαδηλώσουν, η σχέση του Σίλβιο Μπερλουσκόνι με τις γυναίκες είναι πολύ πολιτική.

«Η Ιταλία είναι η χώρα που αγαπώ». Με αυτή τη φράση ξεκινά το ασυνήθιστο για τις αρχές της δεκαετίας του '90 τηλεοπτικό μήνυμα με το οποίο ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι ανακοινώνει την κάθοδό του στην πολιτική με τη δύναμη Forza Italia. Είναι ήδη γνωστός ως επιχειρηματίας, βαρόνος των μίντια, φίλος του Μπετίνο Κράξι. Πολλοί προβλέπουν ότι θα διαρκέσει λίγο. Τελικά θα περάσουν 17 χρόνια πριν πέσει ο Καβαλιέρε από το άλογο. Καυχιόταν ότι είναι άνθρωπος των αγορών, όμως τελικά είναι οι αγορές που καταβρόχθισαν τον «μεγάλο επιζώντα» -ούτε η διαφθορά, ούτε οι δίκες χωρίς καταδίκες, ούτε το μπούνγκα-μπούνγκα.

Μπορεί την προσοχή όλων να συγκεντρώνουν οι μονομαχίες των Μαριάνο Ραχόι (ΡΡ) και Αλφρέδο Πέρεθ Ρουμπαλκάμπα (PSOE), η Ισπανία όμως είναι η χώρα των «Αυτονομιών», όπου πολιτικοί με περίεργα αρκετές φορές ονόματα, διεκδικούν την ηγεσία στα τοπικά κοινοβούλια. Ή απλώς έχουν «ισπανικό πάθος»...

Kάνει τη «βρώμικη δουλειά» στην κουζίνα, φροντίζοντας να απομακρύνει τις δυσάρεστες οσμές του μαγειρέματος από το χώρο. Ο απορροφητήρας αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του κάθε νοικοκυριού και έχει αποκτήσει κεντρική θέση σε κάθε ακίνητο.

Η ασφάλεια του ακινήτου είναι πλέον ζήτημα ύψιστης σημασίας. Τόσο για την πρώτη κατοικία όσο και για τη δεύτερη, εξοχική, η τοποθέτηση ενός συστήματος ασφαλείας είναι πλέον πολύ συνηθισμένη πρακτική.

Εξαιρετικά ενδιαφέρουσες αποδείχτηκαν οι διευκρινίσεις που ζήτησε και πήρε το tech.in.gr από την αρμόδια Αρχή για τις υπηρεσίες IPTV. Ο Προϊστάμενος της Διεύθυνσης Τηλεπικοινωνιών κος Παναγιώτης Καραμηνάς και ο Δρ. Νικόλαος Τσαρμπόπουλος, Ειδικός Επιστήμονας της ΕΕΤΤ μας μίλησαν για τις παραμέτρους που καθορίζουν την εμπειρία του χρήστη από την συνδρομητική τηλεόραση μέσω ευρυζωνικής γραμμής.

Το 7ο Φόρουμ Συμπαραγωγών Crossroads άνοιξε αυλαία την Τετάρτη 9 Νοεμβρίου, με 17 κινηματογραφικά σχέδια να διαγωνίζονται. Σε αυτό συμμετέχουν και τρία ελληνικά πρότζεκτ εκτός διαγωνισμού: Heatwave της ελληνολιβανέζας Joyce A. Nashawatti σε παραγωγή Αλεξάνδρας Μπουσίου, Kalashnikov του Κωνσταντίνου Γιάνναρη σε παραγωγή Διονύση Σαμιώτη και Chess Games της Όλγας Μαλέα σε παραγωγή Ειρήνης Σουγανίδου.

Η αυτονομιστική-τρομοκρατική οργάνωση ΕΤΑ γεννήθηκε πριν από 52 χρόνια για να βγάλει από το λήθαργο του καθεστώτος Φράνκο τη βασκική κοινωνία, αλλά και ολόκληρη την Ισπανία. Σε κάποιο βαθμό, τα κατάφερε, αφού η πανίσχυρη δικτατορία απέκτησε ένα «καρκίνωμα» που, επειδή ακριβώς δεν κατόρθωσε ποτέ να αποβάλει, το κληροδότησε στη μεταπολιτευτική δημοκρατία...