Τριάντα ευρώ ο ένας – Πώς οι αναπτήρες έγιναν εργαλείο επιβίωσης στη Γάζα

Στους απέραντους καταυλισμούς εκτοπισμένων της νότιας Γάζας, οι αναπτήρες μίας χρήσης έχουν γίνει είδος πρώτης ανάγκης, απαραίτητοι όσο το νερό, τα τρόφιμα και τα καύσιμα..

Για την Νισρίν Αμπού Σάντα, μητέρα τεσσάρων παιδιών, το άναμμα φωτιάς για μαγείρεμα έχει γίνει καθημερινός αγώνας σε μια περιοχή όπου το υγραέριο αέριο είναι δυσεύρετο και οι οικογένειες αναγκάζονται να καίνε χαρτόνια, πλαστικά και κομμάτια ξύλου για να ετοιμάσουν το φαγητό.

«Χωρίς αναπτήρα, η σκηνή είναι άχρηστη» λέει στο Reuters η εκτοπισμένη Παλαιστίνια, καθισμένη στην αυτοσχέδια κουζίνα της στον καταυλισμό του Χαν Γιουνίς.

«Αέριο δεν υπάρχει, οπότε χρειαζόμαστε φωτιά 24 ώρες την ημέρα και ο αναπτήρας είναι απαραίτητος».

Πριν από τον πόλεμο, μια τριάδα αναπτήρες μίας χρήσης κόστιζαν ένα σέκελ, ή 30 λεπτά του ευρώ.

Τώρα, ένας αναπτήρας κοστίζει 100 σέκελ, δηλαδή 30  ευρώ, ένα ποσό που δεν μπορεί να πληρώσει η 38χρονη Αμπού Σάντα.

Τρεις τομάτες και μια μελιτζάνα είναι ό,τι έχει για να μαγειρέψει η Νισρίν Αμπού Σάντα (Reuters)

Τρία χρόνια από την έναρξη του πολέμου με το Ισραήλ, οι ελλείψεις βασικών προϊόντων έχουν μετατρέψει ακόμα και τα πιο καθημερινά αντικείμενα σε πολύτιμα αγαθά.

Δεκάδες οικογένειες μπορεί να μοιράζονται τον ίδιο αναπτήρα, ο οποίος περνά από σκηνή σε σκηνή και τελικά χαλάει από τη συνεχή χρήση.

Ακόμα κι, αυτό, όμως, δεν είναι πάντα εφικτό.

«Όταν χρειάζομαι φωτιά, περιμένω να ανάψει κάποιος άλλος ή πηγαίνω όπου έχει ανάψει ήδη φωτιά, ανάβω ένα κομμάτι χαρτόνι και το φέρνω πίσω» λέει η  Αμπού Σάντα.

Ο Χασάν Αμπού Λατίφα επισκευάζει πλαστικούς αναπτήρες και τους πουλά στον αυτοσχέδιο πάγκο του (Reuters)

Επισκευαστής αναπτήρων

Οι ελλείψεις έγιναν ευκαιρία για τον Χασάν Αμπού Λατίφα, έναν εκτοπισμένο πατέρα τριών παιδιών που επισκευάζει πλαστικούς αναπτήρες σε έναν μικρό πάγκο.

«Η επισκευή αναπτήρων δεν είναι πραγματικά επάγγελμα. Εξαιτίας όμως των δεινών που βιώνουμε, της ανάγκης του κόσμου και της δικής μας ανάγκης να εργαστούμε, αναγκαστήκαμε να την κάνουμε επάγγελμα», λέει ο 35χρονος, ο οποίος πριν από τον πόλεμο εργαζόταν ως γεωπόνος.

Η εκτόξευση των τιμών αναγκάζει τις οικογένειες να φέρνουν τους αναπτήρες τους για επισκευή αντί να τους αντικαθιστούν, προσθέτει ο Αμπού Λατίφα, περιστοιχισμένος από κουτιά με χαλασμένους αναπτήρες και εξαρτήματα.

Ο πόλεμος έχει καταστρέψει την οικονομία της Γάζας. Σύμφωνα με υπηρεσίες του ΟΗΕ, η ανεργία ξεπερνά το 80% και η φτώχεια αγγίζει το 100%, με τις υποδομές της περιοχές να έχουν καταστραφεί ολοσχερώς.

Στον καταυλισμό του Χαν Γιουνίς, χιλιάδες Παλαιστίνιοι ζουν σε τριτοκοσμικές συνθήκες (Reuters)

Η εκεχειρία που επιτεύχθηκε τον Οκτώβριο με τη μεσολάβηση των ΗΠΑ έβαλε τέλος στις εχθροπραξίες μεγάλης κλίμακας, δεν τερμάτισε όμως τις επιθέσεις του Ισραήλ, το οποίο υποστηρίζει ότι βάζει στο στόχαστρο τη Χαμάς και άλλες ένοπλες παλαιστινιακές ομάδες τις οποίες θεωρεί άμεση απειλή.

Από την πλευρά της, η Χαμάς αποδίδει την έλλειψη προόδου στις συνομιλίες στις ισραηλινές επιθέσεις και στους περιορισμούς που επιβάλλονται στα σύνορα.

Το επίπεδο της ανθρωπιστικής βοήθειας παραμένει αντικείμενο αντιπαράθεσης. Το κυβερνητικό γραφείο Τύπου της Γάζας, η οποία διοικείται από τη Χαμάς, υποστηρίζει ότι οι προμήθειες που εισέρχονται στη Λωρίδα της Γάζας υπολείπονται κατά πολύ των αναγκών.

Η COGAT, αντίθετα, η ισραηλινή στρατιωτική υπηρεσία για τον συντονισμό των ανθρωπιστικών υποθέσεων στα παλαιστινιακά εδάφη, υποστηρίζει ότι οι παραδόσεις τροφίμων μετά την εκεχειρία υπερβαίνουν τις προβλέψεις του Παγκόσμιου Επισιτιστικού Προγράμματος (WFP).

Για την Ιφτιχάρ αλ Κφαρνά, μια εκτοπισμένη μητέρα έξι παιδιών που βγάζει τα προς το ζην ψήνοντας ψωμί σε παραδοσιακό φούρνο, ο αναπτήρας έχει γίνει απαραίτητος για την επιβίωσή της.

«Αν υπάρχει αναπτήρας, υπάρχει δουλειά. Αν δεν αναπτήρας, η δουλειά σταματά και μπορεί να κάθομαι για τρεις ή τέσσερις ώρες», είπε.