Σήμερα η Ελλάδα αποχαιρετά την σπουδαία Μαίρη Λίντα – Πού θα γίνει η κηδεία της

Φίλοι, συνεργάτες, άνθρωποι του ελληνικού τραγουδιού και συγγενείς αποχαιρετούν σήμερα τη σπουδαία ερμηνεύτρια Μαίρη Λίντα, η οποία έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 91 ετών.

Η εξόδιος ακολουθία τελείται στο εκκλησάκι του Γηροκομείου Αθηνών, όπως ήταν η επιθυμία της ίδιας, στις 10:00 το πρωί, ενώ στη συνέχεια θα ακολουθήσει η ταφή της στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών.

Η μεγάλη κυρία του ελληνικού λαϊκού τραγουδιού άφησε την τελευταία της πνοή τα ξημερώματα της 22ας Ιουλίου, στις εγκαταστάσεις του Γηροκομείου Αθηνών, όπου διέμενε από τις 31 Οκτωβρίου 2018, έχοντας επιλέξει η ίδια να φιλοξενηθεί εκεί, καθώς εμπιστευόταν τις συνθήκες φροντίδας και ασφάλειας που προσέφερε το ίδρυμα.

Η Μαίρη Λίντα

Η Μαίρη Λίντα, κατά κόσμον Μαίρη Δημητροπούλου, γεννήθηκε στον Πύργο Ηλείας στις 17 Ιουνίου 1935. Από παιδί έδειξε ότι διέθετε ένα ξεχωριστό φωνητικό χάρισμα και δεν άργησε να κάνει τις πρώτες της εμφανίσεις στη σκηνή. Ξεκίνησε από τα ταλέντα που διοργάνωνε ο Ορέστης Λάσκος και στη συνέχεια πέρασε από τα βαριετέ και τα καμπαρέ της εποχής, όπου άρχισε να χτίζει τη δική της καλλιτεχνική ταυτότητα.

Η καθοριστική στιγμή στην πορεία της ήρθε στις αρχές της δεκαετίας του 1950, όταν γνώρισε τον δεξιοτέχνη του μπουζουκιού Μανώλη Χιώτη. Οι δυο τους παντρεύτηκαν το 1954 και δημιούργησαν ένα από τα πιο επιτυχημένα και αγαπημένα καλλιτεχνικά δίδυμα του ελληνικού τραγουδιού. Με κοινές εμφανίσεις στα μεγαλύτερα νυχτερινά κέντρα, περιοδείες στην Ελλάδα και το εξωτερικό, αλλά και συμμετοχές σε ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου, συνέβαλαν καθοριστικά στη διάδοση του λαϊκού τραγουδιού. Μετά τον χωρισμό τους, η Μαίρη Λίντα παντρεύτηκε τον Αλέξανδρο Θεοχάρη, με τον οποίο απέκτησε μία κόρη.

Στη μακρόχρονη πορεία της ερμήνευσε τραγούδια που σημάδεψαν το ελληνικό πεντάγραμμο, όπως τα «Περασμένες μου αγάπες», «Το τραμ το τελευταίο», «Εσύ είσαι η αιτία που υποφέρω» και «Απόψε φίλα με». Η χαρακτηριστική φωνή της και η εκφραστική της δύναμη την κατέστησαν μία από τις σημαντικότερες γυναικείες παρουσίες του λαϊκού τραγουδιού.

Η καλλιτεχνική της διαδρομή σημαδεύτηκε από κορυφαίες διακρίσεις και διεθνείς εμφανίσεις. Το 1961 απέσπασε το Α’ Βραβείο στο Φεστιβάλ Ελληνικού Τραγουδιού Θεσσαλονίκης με την «Απαγωγή», σε μουσική και στίχους του Μίκη Θεοδωράκη, ενώ η πρώτη της δισκογραφική παρουσία είχε προηγηθεί με το τραγούδι «Πικρό ποτήρι» του Κώστα Καπλάνη.

Το 1964, κατά τη διάρκεια περιοδείας στις Ηνωμένες Πολιτείες με τον Μανώλη Χιώτη, τραγούδησε στον Λευκό Οίκο σε εκδήλωση προς τιμήν του Αμερικανού προέδρου Λίντον Τζόνσον. Η φήμη του μουσικού διδύμου είχε ήδη ξεπεράσει τα ελληνικά σύνορα, με προσωπικότητες όπως ο Άντονι Πέρκινς και η Μαρία Κάλλας να συγκαταλέγονται στους θαυμαστές τους.

Η επιρροή της στη νεότερη γενιά τραγουδιστριών υπήρξε ιδιαίτερα σημαντική. Η Χαρούλα Αλεξίου, η Γλυκερία, η Άννα Βίσση, η Δήμητρα Γαλάνη και η Κωνσταντίνα έχουν αναγνωρίσει τη συμβολή της στο ελληνικό τραγούδι, ενώ αρκετές από αυτές συνεργάστηκαν μαζί της επί σκηνής.

Παρέμεινε ενεργή μέχρι τα τελευταία χρόνια της ζωής της, επιλέγοντας προσεκτικά τις εμφανίσεις της. Οι τελευταίες μεγάλες συνεργασίες της ήταν με τη Χαρούλα Αλεξίου στη «Νεφέλη» (1996-1997), με τη Γλυκερία στο «Χάραμα» (2002-2003) και με την Άννα Βίσση στο Rex τη σεζόν 2011-2012, σε μια συγκινητική επιστροφή που έμελλε να αποτελέσει και την τελευταία της παρουσία σε νυχτερινό κέντρο.