Η επιδίωξη της αιώνιας νεότητας: Ένα όνειρο αιώνων που γίνεται πραγματικότητα για λίγους

Η επιδίωξη της αισθητικής βελτίωσης μπορεί να ανιχνευτεί μέχρι την αρχαία Αίγυπτο, υπενθυμίζοντάς ότι η επιθυμία να δείχνουμε νεότεροι δεν είναι καθόλου καινούργια. Μετά από χιλιάδες χρόνια, όμως, αυτός ο στόχος άρχισε να γίνεται πραγματικότητα.

Η Κρις Τζένερ έχει προκαλέσει σύγχυση στους θαυμαστές της, την μπερδεύουν με την κόρη της σε φωτογραφίες», το σούπερ μόντελ Κένταλ Τζένερ, 29 ετών.

Υπολογίζεται ότι η Τζένερ ξόδεψε πάνω από 130.000 δολάρια σε αισθητικές παρεμβάσεις, με αποτέλεσμα μια εμφάνιση που μερικά μέσα ενημέρωσης λένε ότι τη δείχνει να μοιάζει με 30χρονη.

Η σύγχρονη αισθητική πλαστική χειρουργική έχει τις ρίζες της στον οίκτο. Αναπτύχθηκε για να βοηθήσει στρατιώτες που είχαν παραμορφωθεί στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο να ξαναχτίσουν τα πρόσωπά τους και την ταυτότητά τους.

Πλέον, όμως, όπως αναφέρει η Μάργκαρετ Γκίμπσον, επίκουρη καθηγήτρια Κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Γκρίφιθ, οι αισθητικές επεμβάσεις γίνονται κυρίως από γυναίκες και προωθούνται ως βελτιώσεις του τρόπου ζωής και όχι ως ιατρικές παρεμβάσεις.

«Η πλαστική χειρουργική, που κάποτε θεωρούνταν ακραία ή ντροπιαστική, άρχισε να γίνεται δημοφιλής τη δεκαετία του 1960 και πλέον είναι ευρέως διαδεδομένη» λέει σε άρθρο της στο The Conversation.

Η Τζένερ τα κατάφερε… αλλά μπερδεύει

Το Χόλιγουντ έχει μακρά ιστορία στο να διαμορφώνει αυτά τα πρότυπα. Κατά την Χρυσή Εποχή του, αστέρες όπως η Μέριλιν Μονρόε και ο Τζον Γουέην λέγεται ότι υποβλήθηκαν σε αισθητικές επεμβάσεις -ρινοπλαστική, εμφυτεύματα στο πηγούνι, lifting- για να διατηρήσουν τις προσωπικότητες που είχαν στην οθόνη.

Σήμερα, ενώ πολλές γυναίκες προσπαθούν μάταια να αντισταθούν στη γήρανση, η Γκίμπσον υπογραμμίζει ότι η Τζένερ είναι ένα παράδειγμα κάποιας που έχει πετύχει.

«Η εμμονή με την αέναη νεότητα αντανακλά μια βαθύτερη κοινωνική δυσφορία απέναντι στη φανερή γήρανση, ιδιαίτερα στις γυναίκες. Οι διασημότητες, με πρόσβαση σε κορυφαίους γιατρούς και επεμβάσεις, φαίνεται να ξεγελούν το χρόνο» λέει η Γκίμπσον.

Ωστόσο, το αποτέλεσμα λέει η ειδική συχνά προκαλεί σύγχυση: όταν η Τζένερ φαίνεται νεότερη από τα ίδια της τα παιδιά, τα γενεαλογικά όρια θολώνουν.

«Αυτή η εξάλειψη της διαφοράς ηλικίας εδραιώνει τη νεότητα ως αυτοσκοπό. Ταυτόχρονα, αποσταθεροποιεί το πώς αντιλαμβανόμαστε την οικογενειακή σχέση και την ανθρώπινη θνητότητα».

Στην έρευνά της, έχει υποστηρίξει ότι η αισθητική βελτίωση συνδέεται με μια πολιτιστική άρνηση του θανάτου.

Αυταπάτες και πραγματικότητα

Λέει ότι το πρόβλημα δεν είναι η γήρανση, αλλά η άρνησή μας να την αποδεχτούμε.

«Η απελπισμένη προσκόλληση στη νεότητα αντανακλά μια συλλογική αντίσταση στην αλλαγή. Η κουλτούρα των διασημοτήτων και ο καταναλωτικός καπιταλισμός εκμεταλλεύονται αυτήν την ευαλωτότητα, κάνοντας την ηλικία πρόβλημα που πρέπει να λυθεί και όχι στάδιο ζωής που πρέπει να τιμηθεί».

Πρέπει να θρηνούμε τη γήρανσή μας, όχι να τη διαγράψουμε. Σε έναν άλλο κόσμο, θα μπορούσαμε να την παρατηρήσουμε, να τη μοιραστούμε και να γιορτάσουμε την ήσυχη, δυνατή ομορφιά της.

Η επίκουρη καθηγήτρια παρατηρεί πως ποτέ δεν ήταν τόσο δυσδιάκριτα τα όρια ανάμεσα στη φροντίδα του εαυτού και στην αυταπάτη.

«Όλοι θέλουμε να δείχνουμε την καλύτερη εκδοχή του εαυτού μας, ακόμα κι αν η πραγματικότητα μεταμορφώνεται σε ψευδαίσθηση» λέει. «Έτσι, ενώ οι γυναίκες προσπαθούν για χρόνια να ξεφύγουν από την γήρανση εμφανισιακά -είτε με κρέμες κατά των ρυτίδων είτε με πιο επεμβατικά μέσα- η Τζένερ είναι ένα παράδειγμα ενός σχετικά σπάνιου πράγματος: μιας γυναίκας που τα κατάφερε πραγματικά».

Και ενώ αυτό το πρότυπο μπορεί να το νιώθουν πολλές γυναίκες, λίγες θα μπορέσουν να το πετύχουν, υπογραμμίζει.

Πολύ πλούσιες γυναίκες μπορούν να αντέξουν οικονομικά τις κορυφαίες θεραπείες, ενώ οι περισσότεροι αντιμετωπίζουν αυξανόμενη οικονομική πίεση και κρίση κόστους ζωής. Το χάσμα δεν είναι μόνο αισθητικό, αλλά και οικονομικό.