Ένα εγκωμιαστικό άρθρο για τον πάπα Φραγκίσκο έγραψε στην ιταλική εφημερίδα Repubblica η πανεπιστημιακός, καθηγήτρια Νεοελληνικής Γλώσσας και Λογοτεχνίας, Κατερίνα Καρπινάτο. Αφορμή, η απόφαση του πρώτου να επιστρέψει στην Ελλάδα τρία θραύσματα του Παρθενώνα μέσω δωρεάς προς τον αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο.
Το άρθρο τιτλοφορείται «Ο πάπας, ο Παρθενώνας και η διπλωματία των μαρμάρων». Πέρα από την τιμή που απονέμει στον πάπα και η οποία δεν αφορά τον Παρθενώνα και την κατάστασή του, φιλοδοξεί να συμβάλει στην προσπάθεια επιστροφής των αρχαιοτήτων της Ακροπόλεως στην Αθήνα.
Ωστόσο, σε ένα σημείο του δεν απέφυγε την υπερβολή: «Ο πάπας έδωσε ένα σήμα για την ανασυγκρότηση της μνήμης και της θρυμματισμένης ταυτότητας στους σύγχρονους Ελληνες». Η Καρπινάτο αναφέρθηκε στο ιστορικό του Παρθενώνα και στο αίτημα των Ελλήνων για επιστροφή των Γλυπτών από το Βρετανικό Μουσείο. Τα κλεμμένα γλυπτά τα ονομάτισε «μάρμαρα» που «μεταφέρθηκαν» από τον Ελγιν στο Λονδίνο. Αναφέρθηκε και στη βολή του ενετικού Πυροβολικού στις 26 Σεπτεμβρίου 1687, στην καταστροφή του ναού, αλλά και στον συμβολισμό του για τον ευρωπαϊκό ιδεαλισμό του 19ου αιώνα («σύμβολο της Δυτικής δημοκρατίας»).
Για την επιστροφή των «μαρμάρων», όπως αναδημοσιεύει η ιστοσελίδα protagon.gr, η καθηγήτρια μνημόνευσε τον Καβάφη και τη σχετική αρθρογραφία του, του 1891, και φυσικά, τη Μελίνα Μερκούρη της υπουργικής περιόδου.
Ετσι, έφθασε στη σύγχρονη εποχή: «Από το 2009, με τα εγκαίνια του νέου Μουσείου Ακροπόλεως, η απουσία μαρμάρων βιώνεται ως ολοφάνερη πληγή, ανοιχτή και ορατή από όλους. Το προνόμιο που απέκτησαν οι Αγγλοι να θεωρούν εαυτούς κληρονόμους της ζωφόρου και των μαρμάρων φαίνεται απαράδεκτο για την ελληνική κοινή γνώμη (και για πολλούς εκφραστές του Δυτικού πολιτισμού)».
Σύμφωνα με την ψυχολογία, το να λέει κάποιος παθολογικά ψέματα δεν θεωρείται ξεχωριστή ψυχική διαταραχή. Πρόκειται περισσότερο για ένα μοτίβο συμπεριφοράς
Σε παγκόσμια πρώτη από τον καλλιτεχνικό οργανισμό Altera Pars το «Lost & Found» της Nalini Vidoolah Mootoosamy, σε μετάφραση και σκηνοθεσία Πέτρου Νάκου, συνεχίζει την πορεία του και μετά το Πάσχα.
Η παράσταση «Η Ευτυχία της Αργιθέας» επιχειρεί να δώσει φωνή σε όσες ζωές έμειναν στο περιθώριο της Ιστορίας, χωρίς εξιδανίκευση και χωρίς διδακτισμό — μόνο με παρουσία.
Σύνταξη
WIDGET ΡΟΗΣ ΕΙΔΗΣΕΩΝΗ ροή ειδήσεων του in.gr στο site σας