
Μιχάλης Γκανάς: Και σφύριζα θυμάμαι το Χριστός Ανέστη
Θάλασσα ολούθε μπαμπακιά ο Απρίλης
Χριστός Ανέστη
Είχαμε πάρει το μονοπάτι για το σπίτι
θάλασσα ολούθε μπαμπακιά ο Απρίλης
κι όσο χωνόμαστε μες στα πλατάνια
τόσο σωπαίναν δε φυσούσε
μόνο που με κοιτάζαν από μέσα μου
νωπά τα μάτια της απ’ τα κεριά
και σφύριζα θυμάμαι το Χριστός Ανέστη.
Ο ουρανός που λίγο πριν αστροφορούσε
σ’ άσπρο σεντόνι γύριζε και σε βρεγμένο.
Δυο βήματα απ’ τη βρύση ο αδερφός της,
έσταζε το βρακί και το παγούρι του
―Χριστός Ανέστη, πώς περνάς, τι να περνούσε
κόντευε χρόνο πεθαμένος.
Γύρισε να μας δει κι έφεξε ο τόπος
σαν κάποιος να μας φωτογράφιζε τη νύχτα.
* Από την ποιητική συλλογή του Μιχάλη Γκανά «Μαύρα Λιθάρια» (τρίτη έκδοση, εκδόσεις Καστανιώτη, Αθήνα 1993).
- Final-4 2026: Τα εισιτήρια που δικαιούται κάθε ομάδα και πόσα έχει εξασφαλίσει ο Ολυμπιακός
- Μια φιλοσοφία για τη φροντίδα
- Ο Δήμος Άργους–Μυκηνών στους εορτασμούς για την Ημέρα της Ευρώπης 2026
- Μια νύχτα μόνο: Όνειρα και εφιάλτες
- Γιατί είναι περίπλοκη η επιστροφή του Βαγιαννίδη στον Παναθηναϊκό – Τι αναφέρουν στο εξωτερικό
- Άγγελος Δεληβορριάς: Το χρέος ενός μουσείου

