Πολλοί γονείς έχουν την εντύπωση πως μεγαλώνουν ιδιαιτέρως δύστροπα παιδιά, μέχρι τη στιγμή που βρίσκονται επίσκεψη σε κάποιο φιλικό σπίτι ή αλληλεπιδρούν με άλλες οικογένειες στην παιδική χαρά.

Ξαφνικά, τα παιδιά τους δεν είναι απλώς πιο ήσυχα, αλλά πραγματικά… αγγελούδια.

Τι είναι, λοιπόν, αυτό που τα κάνει επιθετικά ή ανυπάκουα όσο βρίσκονται στο σπίτι με τους γονείς τους;

Εμείς οι ίδιοι

Αν έχουμε την τάση να γινόμαστε επιθετικοί, να φωνάζουμε με το παραμικρό ή να πιέζουμε υπερβολικά τα παιδιά μας, είναι λογικό εκείνα να συμπεριφέρονται με αντίστοιχο τρόπο προς εμάς.

Η σχέση μας

Αντίστοιχα, όσο ήρεμοι και αν είμαστε απέναντί τους, τα παιδιά παίρνουν παράδειγμα και από τον τρόπο που αλληλεπιδρούμε με τον σύντροφό μας. Αν επικρατούν οι φωνές, ενδέχεται το παιδί να εφαρμόζει το ίδιο. Από την άλλη, αν είμαστε πολύ απορροφημένοι στα προβλήματα της σχέσης μας, ίσως οι φωνές του να έχουν στόχο στο να ασχοληθούμε μαζί του αντί να τσακωνόμαστε.

Μεγάλες αλλαγές

Αν έχει προηγηθεί ένα διαζύγιο, ένας θάνατος ή μια πολύμηνη απουσία ενός από τους δύο γονείς, ίσως η κακή συμπεριφορά του δεν είναι παρά απόρροια του πένθους του. Το ίδιο ισχύει και για ευχάριστα αλλά σημαντικά γεγονότα, όπως αν απέκτησε πρόσφατα μικρό αδελφάκι. Τότε, το παιδί ενδέχεται να αισθάνεται ότι απειλείται από το νέο μέλος της οικογένειας που τραβά την προσοχή των γονιών.

Κούραση

Μήπως πιέζετε υπερβολικά το παιδί σε ό,τι αφορά το διάβασμα για το σχολείο και τις εξωσχολικές δραστηριότητες; Προκειμένου να είναι χαρούμενο και ήρεμο, έχει ανάγκη από αρκετό ελεύθερο χρόνο.

Απουσία ορίων

Ίσως το παιδί γνωρίζει το σωστό και το λάθος, όμως γνωρίζει επίσης ότι δεν έχετε την διάθεση ή την ικανότητα να εφαρμόσετε συνέπειες για την κακή συμπεριφορά του. Έτσι, δοκιμάζει τα όριά σας καλώντας σας ουσιαστικά να δημιουργήσετε στερεούς κανόνες που θα το κάνουν να νιώσει ασφάλεια.

Σε κάθε περίπτωση, χάρη στην αγάπη και τις προσπάθειές σας, η συμπεριφορά του στο σπίτι μπορεί να βελτιωθεί. Το σημαντικό είναι να κινηθείτε με ηρεμία και να ορίσετε συγκεκριμένους κανόνες με ανάλογες συνέπειες και να βεβαιωθείτε ότι το παιδί τις γνωρίζει.

Από εκεί και πέρα, το μόνο που χρειάζεται είναι ψυχραιμία, συνέπεια και τρυφερότητα.