Τη μάχη με τον κοροναϊό έχασε ο Δημήτρης Κρεμαστινός, ο οποίος νοσηλευόταν αρκετό καιρό στον Ευαγγελισμό.

Η κατάσταση της υγείας του ήταν αρκετά επιβαρυμένη το τελευταίο διάστημα με αποτέλεσμα να αφήσει την τελευταία του πνοή στο νοσοκομείο.

Ο θάνατος του πρώην υπουργού Υγείας και καθηγητή Ιατρικής  έγινε γνωστός το πρωί της Παρασκευής.

O πρώην υπουργός είχε εισέλθει στη ΜΕΘ του νοσοκομείου στις 26 Μαρτίου και από τότε έδινε μάχη να κρατηθεί στη ζωή, την οποία όμως δυστυχώς δεν κέρδισε.

Συλλυπητήριο μήνυμα για τον θάνατο του Δημήτρη Κρεμαστινού ανήρτησε στο Twitter ο Βασίλης Κικίλιας, τονίζοντας ότι «υπηρέτησε το χώρο της Υγείας με αξιοπρέπεια και αίσθημα ευθύνης».

Η ζωή και το έργο του Δημήτρη Κρεμαστινού – Καθηγητής ιατρικής, πολιτικός και Υπουργός

Ο Δημήτρης Κρεμαστινός (Χάλκη Δωδεκανήσου, 1 Μαΐου 1942) ήταν Έλληνας ιατρός, καθηγητής Καρδιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, μέλος της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Επιστημών και Τεχνών.

Είχε διατελέσει υπουργός Υγείας και Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, Πρόεδρος της Διαρκούς Επιτροπής Κοινωνικών Υποθέσεων της Βουλής των Ελλήνων και το 2015 εξελέγη Αντιπρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων. Είχε εκλεγεί βουλευτής στα Δωδεκάνησα με το ΠΑΣΟΚ και τη Δημοκρατική Συμπαράταξη ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ. Υπήρξε προσωπικός ιατρός του Ανδρέα Παπανδρέου.

Ορκίστηκε εξωκοινοβουλευτικός Υπουργός Υγείας – Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων το 1993  ύστερα από πρόταση του τότε Πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου, του οποίου υπήρξε προσωπικός ιατρός και ο οποίος εξετίμησε πέραν των ιατρικών ικανοτήτων και τις γενικότερες απόψεις του περί ενός σύγχρονου εθνικού συστήματος υγείας και πρόνοιας.

Τον καθηγητή Δ. Κρεμαστινό, τότε Υφηγητή Καρδιολογίας, Επίκουρο Καθηγητή του Πανεπιστημίου Αθηνών και Διευθυντή της Καρδιολογικής Κλινικής του νοσοκομείου Γεννηματά, επισκέφθηκαν οι θεράποντες ιατροί του Α. Παπανδρέου με επικεφαλής τον Καθηγητή Κώστα Στεφανή και του πρότειναν να εξετάσει και να αναλάβει το θέμα της υγείας του Πρωθυπουργού, η οποία βρισκόταν τότε σε κρίσιμο στάδιο.

Το ερευνητικό του έργο

Ανήλθε όλες τις βαθμίδες της πανεπιστημιακής ιεραρχίας με συνεχές ερευνητικό και διδακτικό έργο επί 35 χρόνια. Ουδέποτε υπήρξε ούτε καν υποψήφιος για οποιαδήποτε διοικητική θέση στο Πανεπιστήμιο, γιατί πίστευε ότι η συναλλαγή ψηφοφόρων των κατωτέρων βαθμίδων και ψηφιζομένων των ανωτάτων βαθμίδων είναι καταστροφική για τα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα. Μετά το τέλος της υπουργικής θητείας επέστρεψε κανονικά στο Πανεπιστήμιο και δεν πολιτεύθηκε.

Υπήρξε Διευθυντής στις μεγαλύτερες Καρδιολογικές Κλινικές της χώρας (Νοσοκομείο Γεννηματά, Β Καρδιολογική Κλινική Ωνασείου) ενώ εκ του μηδενός δημιούργησε την Β’ Πανεπιστημιακή Καρδιολογική Κλινική του Αττικού Νοσοκομείου, της οποίας υπήρξε ο πρώτος διευθυντής.

Το ερευνητικό του έργο, που έχει διεθνή αναγνώριση και βράβευση, στηρίχθηκε στην έρευνα σε βάθος και όχι σε πλάτος γεγονός που επιβεβαιώνεται από θετικές βιβλιογραφικές αναφορές και όχι απλώς αναφορές. Την άποψή του αυτή, η οποία είναι αποδεκτή για την αξιολόγηση ακόμα και των βραβείων Nobel, θεωρούσε ως το βασικότερο κριτήριο αξιολόγησης των συνεργατών του και επανειλημμένα τόνιζε κατά τις κρίσεις των καθηγητών στην Ιατρική Σχολή.

Ο Καθηγητής Δ. Κρεμαστινός παραμένοντας πιστός στις ακαδημαϊκές αρχές του παραιτήθηκε τόσο από τη θέση του Βουλευτή του ψηφοδελτίου Επικρατείας που του πρόσφερε ο Ανδρέας Παπανδρέου όσο και μετά την πρώτη εκλογή του ως Βουλευτή το 2000, όταν η Βουλή ψήφισε το Σύνταγμα που προέβλεπε ασυμβίβαστο των ιδιοτήτων του Βουλευτή και του Ιατρού – Καθηγητή. Δέχθηκε τη θέση του εξωκοινοβουλευτικού Υπουργού Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων (1993-1996) πιστεύοντας ότι από αυτή τη θέση θα πραγματοποιήσει ουσιαστικό έργο για τη χώρα.

Το κύριο κοινωνικό του έργο αναφέρεται στο χρόνο της υπουργίας του. Ως Υπουργός Υγείας Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων επέτυχε να εξαιρέσει τη χώρα από τη συνθήκη του Μάαστριχτ. Με αυτό τον τρόπο η χώρα απέκτησε το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Αττικό και δέκα μεγάλα περιφερειακά νοσοκομεία καθώς και τα μεγάλα προνοιακά ιδρύματα (ΚΕΚΥΚΑμεΑ) για την υποστήριξη των ΑμεΑ, δεδομένου ότι οι προϋπολογισμοί των έργων αυτών ήταν αδύνατον να καλυφθούν από τον Εθνικό Προϋπολογισμό.

Αυτή η εξαίρεση από τη συνθήκη του Μάαστριχτ υπήρξε τότε η πρώτη και η μοναδική για χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που έδωσε την ευκαιρία της δημιουργίας του Κοινωνικού Κράτους.

Ως Υπουργός Υγείας Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων:

Επεξέτεινε το ΕΚΑΒ σε όλη τη χώρα με ιατρούς καρδιολόγους και αναισθησιολόγους μέσα στις νοσοκομειακές μονάδες για πρώτη φορά. Μέχρι τότε τα ασθενοφόρα κυκλοφορούσαν μόνο με νοσηλευτές.

Δημιούργησε στη χώρα μονάδες αεροπλάνων του ΕΚΑΒ για τη διακομιδή αρρώστων από τα νησιά και τις απομακρυσμένες περιοχές, με πλήρωμα εξειδικευμένο ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό.

Δημιούργησε και λειτούργησε για πρώτη φορά τον Οργανισμό Κατά των Ναρκωτικών (ΟΚΑΝΑ) με επέκτασή του σε όλη τη χώρα και εισήγαγε για τους χρήστες ναρκωτικών τη θεραπεία με μεθαδόνη.

Εισήγαγε την τηλεϊατρική στη χώρα και εγκατέστησε τους πρώτους σταθμούς στα νησιά.

Αναμόρφωσε την ψυχική υγεία με πρότυπο το ψυχιατρείο Λέρου που από κοινωνικό όνειδος όπως το χαρακτήριζε τότε ο διεθνής τύπος αναγνωρίστηκε ως πρότυπο ψυχιατρικό κέντρο.

Γράψτε το σχόλιό σας