Είσαι σε σχέση. Όλα ωραία, όλα καλά. Εσύ εκεί να βάζεις τη γκρίνια μες στη μέση χωρίς λόγο και όποτε σου κατέβει. Σε ρωτάει ο δικός σου, βρε καλή μου, βρε χρυσή μου τι έχεις, τίποτα εσύ! Ξέρεις όμως ότι αυτό δεν ισχύει. Ότι περνάς κρίση ζήλιας και ανασφάλειας σχετικά με το αν αυτός είναι πιστός ή όχι.

Μίλα του

Πες του αληθινά τι σκέφτεσαι και τι είναι αυτό που σου χαλάει τη διάθεση με αποτέλεσμα να χαλάει τη διάθεση και των δύο σας. Όταν περνάς μια φάση που δε μπορείς να τη διαχείριστείς με τον καλύτερο τρόπο, ενώ είσαι σε σχέση, αυτό δεν αφορά μόνο εσένα αλλά και τον σύντροφό σου, ο οποίος επηρεάζεται από τη δική σου συμπεριφορά.

Είναι δικαίωμά του λοιπόν να ξέρει τι σου συμβαίνει και γιατί χαλάς τη χαζαρένια και των δύο σας. Και είναι δικαίωμά του γιατί μοιράζεται τον χρόνο του μαζί σου και εσύ το αντίστροφο.

Αποδέξου την πραγματικότητα

Σου έχει δώσει δικαιώματα ότι σε κερατώνει; Όχι. Σου έχει δώσει δικαιώματα να σκεφτείς ότι θα το έκανε; Μπορεί ναι, μπορεί και όχι. Το θέμα είναι να αποδεχθείς ότι ποτέ δε θα είσαι απόλυτα σίγουρη για την έκβαση αυτής της σχέσης καθώς επίσης και κατά πόσο πιστός θα είναι ο σύντροφός σου σε βάθος χρόνου.

Δε μπορείς να ξέρεις, οπότε σταμάτα να χαλάς το «τώρα» λόγω δικών σου θεμάτων που δεν έχεις λύσει με τον εαυτό σου.

Ποιο είναι το νόημα;

Αν είναι να μπαίνεις σε μια σχέση και να συμπεριφέρεσαι με τον λάθος τρόπο και σε κάθε σχέση να φοβάσαι την απιστία, τότε ποιο είναι το νόημα σε όλο αυτό; Αντιθέτως η συμπεριφορά σου αυτή θα έπρεπε να σου έχει διδάξει ότι είναι η ώρα να αφήσεις οποιαδήποτε ανασφάλεια πίσω ή να πας σε κάποιον ειδικό επί του θέματος. Η αποδοχή είναι το παν.