Ξυπνάς το πρωί με πολύ κακή διάθεση γιατί δεν έχεις πιει ακόμα καφέ, γιατί είδες ένα πολύ περίεργο ερωτικό όνειρο που δεν εγκρίνεις ή γιατί είναι 14 Φλεβάρη και ξέρεις τι προμηνύεται. Μπαίνεις σε ένα ζαχαροπλαστείο να πάρεις ένα μάφιν και οι επιλογές είναι μόνο σε σχήμα καρδιάς. Ή πας το βραδάκι να πάρεις μία σεράνο γιατί σου ήρθε περίοδος και στην ουρά είναι μόνο ζευγάρια που θα φάνε γλυκό μετά το ‘επιδόρπιο’. Πας στη δουλειά και η ερωτευμένη συνάδελφος έχει μία ανθοδέσμη στο γραφείο της και μιλάει με τον τζουτζούκο της στο τηλέφωνο.

Ας ξεκινήσουμε με τα βασικά. Πώς είναι δυνατόν να εορτάζεται ακόμα αυτή η μέρα, αν δεν σε λένε Βαλεντίνα; Θέλω να πω, έχει μία λογική όταν είσαι στο Γυμνάσιο και περιμένεις από τον Βαγγέλη να σου ζητήσει να τα φτιάξετε, αλλά όταν έχεις μπει στην πραγματική ζωή της ενηλικίωσης, τι χαριτωμένο υπάρχει στο να λάβεις ένα τριαντάφυλλο μπροστά σε όλο τον κόσμο, ή ακόμα χειρότερα, να λάβεις άβολα εσώρουχα που μάλλον δεν θα σου κάνουν καν; Για να μην αναφερθώ στο ότι συνήθως πέφτει καθημερινή και κανείς δεν έχει όρεξη να κάνει σεξ το βράδυ, αφού έχει φάει τον αγλέορα, πιει μισό μπουκάλι κρασί και έχει να ξυπνήσει στις 7 το επόμενο πρωί. Πόσω μάλλον όταν αυτό το ραντεβού είναι με κάποια σχέση που μετρά ήδη κάποια χρόνια.

Τι γίνεται όμως όταν κάποιοι συμπολίτες μας συνεχίζουν να πιστεύουν ότι αυτή η μέρα είναι σύμβολο του έρωτα και θέλουν να κάνουν πάνω μας τον εμετό της αγάπης; Πώς θα προστατεύσουμε τους εαυτούς μας χωρίς να χρειαστεί να μείνουμε κλεισμένοι στα σπίτια μας;

 

  • Αν οδηγούμε, επιλέγουμε το αμάξι για μέσο μεταφοράς και σε καμία περίπτωση δεν περνάμε από διόδια. Εάν τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς είναι μονόδρομος, βάζουμε ακουστικά dj για να μην μας πλησιάσει κανείς. Εάν έχετε πρόβλημα όρασης, ακόμα καλύτερα.
  • Δεν ντυνόμαστε με έντονα χρώματα που τραβούν την προσοχή. Αν βάλουμε κόκκινες κάλτσες, υπάρχει ο κίνδυνος να μας ρωτήσουν ‘τις έχεις σετάρει με εσώρουχα για απόψε’; Δεν βάζουμε ούτε μαύρα, γιατί θα μας περάσουν για χωρισμένους και θα δεχτούμε φιλικό χτύπημα στην πλάτη. Βάζουμε πολύ βαρετά χρώματα, όπως μπεζ, λαδί και καφέ. Δεν θα μας μιλήσει σίγουρα κανείς, εφόσον θα δείχνουμε αρκετά κακόγουστοι.
  • Πάμε κανονικά στη δουλειά αλλά δεν ανοίγουμε πολλές κουβέντες γιατί κινδυνεύουμε να ακούσουμε όλο το love story της Μαρίας με τον Βησσαρίωνα. Γνέφουμε ευγενικά και συνεχίζουμε να δουλεύουμε, δίνοντας το καλό παράδειγμα στο υπόλοιπο γραφείο.
  • Πού θα πάμε το βράδυ; Όχι σε ladies’ night, γιατί είναι τόσο 2002, όχι σε στριπτιτζάδικο γιατί είναι θλιβερό, όχι σε anti-Valentine’s party γιατί είναι μοχθηρό και όχι σε μπαρ με πολλά ζευγάρια που κοιτάζονται σαν να έχουν πάθει Έμπολα. Ναι σε φαγάδικο, γιατί το φαγητό θεραπεύει τα πάντα, ναι σε μπαράκια με φυσιολογικό κόσμο που μπορεί και να φλερτάρει, αλλά δεν είναι και αυτοσκοπός, ναι σε live φίλων που θα μαζευτείτε όλα τα μπακούρια, ναι και σε μοναχική έξοδο στο σινεμά. Δεν μας ενδιαφέρει εξάλλου τι θα σκεφτούν οι άλλοι.
  • Φερόμαστε σαν φυσιολογικοί ενήλικες και δεν δίνουμε σημασία σε βλακώδεις γιορτές, που σαν στόχο έχουν να ξοδέψουμε λεφτά για γελοίο σκοπό. Ποιο είναι το πραγματικό νόημα της ημέρας του Αγίου Βαλεντίνου; Ότι εκείνη τη μέρα, τον έσφαξαν τον άνθρωπο!