Συνταγή ήττας και παράδοση άνευ όρων από ΣΥΡΙΖΑ οι επιλογές στους κορυφαίους δήμους

Με εντελώς διαφορετικό τρόπο αναλύονται οι αποφάσεις του Αλέξη Τσίπρα να διαλέξει υποψήφιους για τους δύο εμβληματικούς δήμους της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης, αντίστοιχα τον Νάσο Ηλιόπουλο και την Κατερίνα Νοτοπούλου.

Στο Μέγαρο Μαξίμου επιχειρούν να πείσουν τον κόσμο ότι πρόκειται για επιλογές νίκης δύο νέων ανθρώπων που μπορούν να προσφέρουν.

Όμως, οι επικριτές, ακόμη και μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ, κάνουν λόγο για παραδοχή ήττας, για επιλογές που είναι σίγουρο ότι θα χάσουν αλλά που δεν θα καούν επειδή είναι νέοι.

Η σκληρή κομματική γραμμή κυριάρχησε και στις δύο περιπτώσεις, αλλά και σε άλλες περιοχές όπου ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορούσε καν να βρει ικανούς υποψήφιους.

Στην Αθήνα ειδικά αναδείχθηκαν τα προβλήματα που έχει ο ΣΥΡΙΖΑ ως προς τη διείσδυση σε ευρύτερα λαϊκά στρώματα. Αφού έγιναν προτάσεις σε πλήθος υποψηφίων, από αθλητές μέχρι κυρίες της καλής κοινωνίας, κι αφού ο Τσίπρας «έφαγε πόρτα» από όλους τους πρωτοκλασάτους στο κόμμα του, τελικά εξαναγκάστηκε να επιλέξει τον υφυπουργό Εργασίας κ. Ηλιόπουλο.

Όσοι τον γνωρίζουν κάνουν λόγο για έναν ευγενικό και δουλευταρά νέο πολιτικό που όμως δεν έχει ιδέα από αυτοδιοίκηση. Και το κυριότερο, δεν γνωρίζει από σύγχρονο management που χρειάζεται ο μεγαλύτερος δήμος της χώρας.

Αν ρίξει κανείς μιας ματιά στο βιογραφικό του θα διαπιστώσει ότι είναι «σκληρός» κομματικός. Ο 35χρονος σήμερα Νάσος Ηλιόπουλος έγινε μέλος της Νεολαίας Συνασπισμού το 2002. Η μητέρα του ήταν στέλεχος της αυτοδιοικητικής παράταξης του ΠΑΣΟΚ στην Αθήνα και δεχόταν κριτική για τον γιο της που είχε αποσκιρτήσει σε άλλο κόμμα.

Από το 2010 ως το 2013 ο Νάσος Ηλιόπουλος διετέλεσε γραμματέας του Κεντρικού Συμβουλίου της Νεολαίας Συνασπισμού.

Καμία δουλειά

Το 2014 εξελέγη περιφερειακός σύμβουλος Αττικής με τον συνδυασμό της Ρένας Δούρου, ενώ στις εκλογές του 2015 ήταν υποψήφιος με τον ΣΥΡΙΖΑ στην Α’ Αθηνών. Είναι μέλος της Κεντρικής Επιτροπής και του Εκτελεστικού Συμβουλίου της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ.

Στις 11 Νοεμβρίου 2016 ο Νάσος Ηλιόπουλος ανέλαβε ειδικός γραμματέας του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας. Από τις 28 Φεβρουαρίου 2018 είναι υφυπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης.

Είναι αντιληπτό ότι πρόκειται για παιδί του κομματικού σωλήνα του ΣΥΡΙΖΑ που τυγχάνει να έχει ένα πολύ καλό, ήρεμο και συναινετικό προφίλ. Τον συμπαθούν και οι προεδρικοί αλλά και η ομάδα των 53+.

Δεν θα μπορούσες, όμως, να πεις ότι ενσαρκώνει τον «νικητή» που δε χάνει ποτέ, όπως είχαν διαρρεύσει πριν από μερικές ημέρες και είχαν προκαλέσει σάλο καθώς όλοι έψαχναν τους μπασκετομπολίστες ή ποδοσφαιριστές.

Ο Νάσος Ηλιόπουλος εμφανίζεται ως η ελπίδα του ΣΥΡΙΖΑ για την Αθήνα. Θέλουν να τους… βγει ο 35χρονος όπως το ίδιο επιδιώκουν και για τη Θεσσαλονίκη. Μια 30άρα… καθαρίστρια που δε δούλεψε ποτέ ως τέτοια στο δήμο της Αθήνας, ενσαρκώνει την προσπάθεια Τσίπρα να βάλει κι άλλους νέους στο παιχνίδι, να αναδείξει νέα «ταλέντα» στον κεντροαριστό χώρο.

Στο Μαξίμου πιστεύουν πολύ στη Νοτοπούλου παρ’ ότι κι αυτή δεν έχει ιδέα από αυτοδιοικητικά. Πρόκειται άλλωστε για μια προσωπική επιλογή του πρωθυπουργού η οποία ή θα πάει καλά ή θα συντριβεί. Σε κάθε περίπτωση και οι δύο υποψήφιοι σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη είναι ελπιδοφόρα στελέχη, όμως, η δυστοκία της κυβέρνησης να βρει ισχυρά ονόματα, δείχνει τη διάλυση του ΣΥΡΙΖΑ και την παράδοση της βάσης του κόμματος.

Όταν κανένας κορυφαίος υπουργός ή βουλευτής δεν πάει στο Δήμο, που θα μπορούσε να διασωθεί κιόλας από ενδεχόμενη εκλογική συντριβή στις εθνικές κάλπες, αυτό είναι πρόβλημα του αρχηγού. Ο Τσίπρας παραδίδεται μιας και δεν μπορεί να κάνει πολλά. Αν του βγουν οι επιλογές θα είναι απόλυτος κυρίαρχος του παιχνιδιού. Αν αποτύχουν θα φταίνε οι υποψήφιοι.

Αν γίνουν νέοι… Γαβριήλ Σακελλαρίδης, τότε θα είναι κερδισμένος ο ΣΥΡΙΖΑ. Αν όχι τότε θα φταίνε οι υποψήφιοι.

Το θέμα είναι τι είδους δημοτικό συμβούλιο μπορεί να δημιουργηθεί όταν το κυβερνών κόμμα είναι από κάτω και δεν έχει δικαίωμα να απαιτεί;