Με την έκδοση αυτού του δεύτερου τόμου των Απάντων του Τίτου Πατρίκιου οι νεότεροι ιδίως αναγνώστες σχηματίζουν πλήρη εικόνα του έργου του. Εργου εντυπωσιακού σε εύρος και ποιότητα όπου αποτυπώνονται τα πάθη, οι ελπίδες και οι διαψεύσεις του μεταπολεμικού κόσμου μέσα από την προσωπική περιπέτεια του ποιητή που έζησε το παρόν με τα μάτια πάντοτε στραμμένα προς το μέλλον. Με την ένταση και το πάθος της στιγμής αλλά και απολογιστικά, με ελαφρά μελαγχολία, η οποία όμως δεν αναιρεί την κατάφασή του στη ζωή που καθαυτή έχει τη δύναμη να αφήνει πίσω της το σκοτεινό πρόσωπο της Ιστορίας.

Η ατομική του περιπέτεια είναι άρρηκτα δεμένη με την περιπέτεια της γενιάς του, γενιάς του Εμφυλίου και του μεταπολεμικού δράματος. Το δράμα αυτό ο Πατρίκιος το αποτιμά – για να το ξεπεράσει. Και μπορεί το παρελθόν να μην ακυρώνεται αλλά δεν αναιρεί το παρόν, που κυριαρχεί κι αυτό στην ποίησή του συμπυκνώνοντας τον χρόνο. Σ’ αυτό το διαρκές παρόν κινείται και ο αναγνώστης, στο περιβάλλον των μεταπολεμικών πόλεων, που ο ποιητής το οικειοποιείται με αφηγηματικό οίστρο, αλλά και μπρεχτική οικονομία, μεταμορφώνοντάς το σε αληθινή τέχνη: από τις αναμνήσεις της εξορίας, της Αθήνας της Κατοχής και του Εμφυλίου ως τις ευρωπαϊκές μητροπόλεις από όπου περνάμε κι εμείς επαναλαμβάνοντας νοερά το δικό του μεγάλο ταξίδι.

Ειδήσεις Σήμερα: