Φοίβος Δεληβοριάς: «Ως χαρακτήρας ντρέπομαι πάρα πολύ και ανοίγομαι δύσκολα»

Όλα αυτά τα χρόνια, όπως έχουμε καταλάβει από τα τραγούδια σου, σου αρέσει να αφηγείσαι ιστορίες. Αν δεν ήσουν μουσικός ποιο επάγγελμα πιστεύεις πώς θα σου ταίριαζε;
«Δάσκαλος σε Δημοτικό ή φιλόλογος σε Γυμνάσιο. Σε Λύκειο δεν θα με ενδιέφερε γιατί εκεί η Παιδεία έχει ήδη αλλοτριωθεί από τον παραλογισμό των εξετάσεων. Ο ένας μου παππούς ήταν γυμνασιάρχης και μου έμαθε να διαβάζω από τα τέσσερα, μου είπε δε όλες τις ιστορίες που χρειαζόμουν για να αγαπήσω τη ζωή και το μέρος που μεγάλωνα. Νομίζω ότι μπορώ να το κάνω αυτό. Αν πάσχει κυρίως από κάτι η Ελλάδα τα τελευταία 20-25 χρόνια είναι από το ότι τα παιδάκια της μεγαλώνουν στο κενό, σε μιαν ασυναρμολόγητη, τυχάρπαστη, κερδοσκόπο πραγματικότητα.

Θεωρείς ότι είσαι το ίδιο επικοινωνιακός και ομιλητικός όπως αφήνεις να φαίνεται και μέσα από τα τραγούδια σου;
«Ντρέπομαι πάρα πολύ. Δύσκολα ανοίγομαι. Τα τραγούδια μου μού χρειάζονται ως διαμεσολαβητές στο να γνωρίζω τους άλλους. Πώς πήγαινε παλιά ένας φίλος σου κι έλεγε σε ένα κορίτσι δυο-τρεις καλές κουβέντες για σένα, μέχρι να βρεις εσύ το θάρρος να της μιλήσεις; Έτσι κάνω κι εγώ με τα τραγούδια μου. Μιλάνε για εμένα στους άλλους. Και μετά παίρνω το θάρρος να πάω να τους βρω.»

Ποια ανάγκη σου καλύπτει η δημιουργία ενός τραγουδιού; Λειτουργεί ως μια διαδικασία εξομολόγησης και λύτρωσης ίσως;
«Μου αποκαλύπτει την γύρω μου εικόνα. Στήνω κάπου το «τελάρο» μου και ζωγραφίζω. Μετά, μόλις τελειώσει το τραγούδι, μου έχουν απαντηθεί πολλά, νιώθω σαν να ξέρω τι κινεί τα πράγματα, σα να μην είναι απλώς βίαια και ηλίθια.»

Τι επίδραση θες να έχουν τα τραγούδια σου πάνω στο κοινό που τα ακούει;
«Θα ήθελα να τους ενθουσιάζουν!»

Σε καταβάλει το άγχος της δημιουργίας; Σκέφτεσαι, δηλαδή, πως «τώρα πρέπει να γράψω κάτι καινούριο, πρέπει να κυκλοφορήσω ένα καινούριο τραγούδι, έναν δίσκο» κλπ.;
«Ναι, δυστυχώς με καταβάλει επειδή όλο και κάποιος θα με ρωτήσει από τη δουλειά ή από τους φίλους. Θέλω μοναξιά και μυστικότητα για να δημιουργήσω και όταν νιώθω πως κάποιος με περιμένει, μπλοκάρω.»

Μίλησέ μας για τις εμφανίσεις στο PassPort από τις 17/1, αλλά και για το νέο σου υλικό.
«Τις ονόμασα «Ο Μπάσταρδος Γιος» από ένα καινούργιο τραγούδι που έχω. Είναι λίγο τίτλος σπαγγέτι γουέστερν. Μιλάει για αυτό το σύνδρομο που έχουμε όλοι λίγο πολύ από τη γενιά μου και μετά πως οι εποχές πριν από μας είχαν ένα σωρό ένδοξα, υπέροχα στοιχεία που δεν τα προλάβαμε. Δεν είναι αλήθεια φυσικά κάτι τέτοιο. Κι αν είναι όμως, δεν πρέπει να μας εγκλωβίσει για πάντα στο παιδικό μας δωμάτιο με τα video games και τις συλλογές μας. Είναι λοιπόν το τελευταίο παιδικό πάρτι ενός μπάσταρδου η παράσταση αυτή. Και θα παίξω φυσικά και καινούργια, από την «Καλλιθέα», τον δίσκο που ετοιμάζω. Θα γίνω και «Φοίβος Ντελιβεράς» στο τέλος και θα πω παραγγελιές: τραγούδια κάθε είδους, που αγάπησα και πίστεψα.»

Ωστόσο σε συναντάμε και στο PassPort Art: «Ξανακούγοντας τον Μάνο Χατζιδάκι». Ένιωθες ότι το όφειλες στον Μάνο Χατζιδάκι, στον εαυτό σου, στο κοινό και ξεκίνησες αυτό τον κύκλο συναντήσεων;
«Στον εαυτό μου πιο πολύ. Χρόνια τώρα περιμένω από το Πανεπιστήμιο ή από εμπνευσμένους συγγραφείς ή δημοσιογράφους να τον ερευνήσουν, να απαντήσουν στα άπειρα που θέτει η μουσική του και οι εμμονές του. Σε οποιανδήποτε άλλη χώρα να βρισκόμασταν, θα είχαν υπάρξει δεκάδες -αλληλοαντικρουόμενες- μελέτες για ένα τέτοιο πρόσωπο. Εδώ τίποτα. Φτιάχνω λοιπόν ένα μικρό πυρήνα για να κρατιέται η συζήτηση ανοιχτή.»

Πώς πηγαίνουν αυτά τα «σεμινάρια», ποια είναι, δηλαδή, η ανταπόκριση του κόσμου και τι κοινό τα παρακολουθεί;
«Είναι θερμή και θεωρώ πως συναντιόμαστε σε βάθος.»

Έχεις αποφασίσει τι θα ψηφίσεις στις εκλογές; Είσαι αισιόδοξος για την επόμενη ημέρα, πιστεύεις ότι θα αλλάξει κάτι;
«Δεν είμαι ακριβώς αισιόδοξος, αν και τις αποφάσεις μου τις έχω πάρει. Θα ήμουν αν είχαμε μια κοινωνία έτοιμη τόσο να τιμωρήσει το ισχύον σύστημα όσο και να αλλάξει για πάντα τις παθογένειες. Δεν πολώνομαι, λοιπόν -αν και χάνω την υπομονή μου λίγο με αυτούς που πιστεύουν πως οι άνθρωποι του συστήματος θα αυτοκαθαρθούν. Δεν μπορεί να μη βλέπουμε πως τα γκρεμίζουν όλα άκριτα, για να μην αλλάξουν οι ίδιοι. Τέλος πάντων, πιο σημαντικό κι από το κόμμα που θα ψηφίσει κανείς, είναι οι υποψήφιοι που θα «σταυρώσει». Όχι άλλες τηλεπερσόνες, όχι άλλοι μπράβοι, όχι άλλοι ρουσφετάκηδες.»

Φοίβο σε ευχαριστώ και αφήνω το λόγο σε εσένα, να απευθύνεις το δικό σου κάλεσμα προς το κοινό που θα έρθει να σε ακούσει στο PassPort.
«Αγαπητοί μου Μπάσταρδοι
Ελάτε να τα πούμε
Ν’αλληλοτραγουδήσουμε
Ν’αλληλοεκλεγούμε.
Να φέρει η νύχτα το πρωί
Κι η μουσική το στίχο
Κι αλίμονό σου Βόλεμα
Αν κάπου σε πετύχω.
Ευχαριστώ εγώ!»

Συνέντευξη: Τζωρτζίνα Ντούτση

Info
Σταυρός του Νότου Κεντρική Σκηνή, Φραντζή και Θαρύπου 35-37, Νέος Κόσμος
www.stn.gr – τηλ.: 2109226975
Ώρα έναρξης στις 22.30
Τιμή Εισόδου: 12€ με μπύρα ή κρασί