Άβα Γαλανοπούλου: «Είμαι δυναμική, αλλά είμαι και ένας άνθρωπος που συγχωρώ»

Η Άβα Γαλανοπούλου εξηγεί στο in.gr γιατί αποφάσισε να πρωταγωνιστήσει στο «Ούτε γάτα ούτε ζημιά», μιλά για τη σκηνή που τη συγκινεί, ενώ αναφέρει: «Δεν μου αρέσει η αντίληψη ορισμένων που λένε ότι άλλο η τηλεόραση και άλλο το θέατρο».

Πώς νιώσατε όταν μάθατε ότι θα πρωταγωνιστήσετε στο «Ούτε γάτα Ούτε ζημιά»;

Ήταν μια αναπάντεχη έκπληξη.

Ποιες οι δυσκολίες μεταφοράς του έργου από την τηλεόραση στο θέατρο;

Ήμουν, έως τώρα, αντίθετη στη μεταφορά διαχρονικών ταινιών από την τηλεόραση στο θέατρο. Ενώ μου είχαν προτείνει να παίξω σε γνωστές ταινίες, φοβήθηκα, δεν το έκανα ποτέ. Οι ταινίες αυτές εξακολουθούν να υπάρχουν και θα παίζονται εφ’όρου ζωής. Υπάρχει πάντα η σύγκριση. Είναι κάποιες δε που τις θυμάσαι πολύ έντονα. Όταν λοιπόν ο Χρήστος μου πρότεινε να παίξω στο «Ούτε γάτα ούτε ζημιά», συνέβη το εξής: Είπα αμέσως το ναι, γιατί αστραπιαία σκέφτηκα ότι δεν θυμάμαι ακριβώς την υπόθεση, πράγμα που θεωρώ μεγάλο avantage.

Στην παράσταση αναπαριστάτε μια ευαίσθητη αλλά δυναμική σύζυγο που τελικά τρελαίνει τον άντρα της.

Η γυναίκα αυτή στην ουσία δεν έχει απατήσει το σύζυγό της. Προσπαθεί να κρατήσει το γάμό της με ένα σχέδιο που τελικά τρελαίνει τον άντρα της. Δείχνει ότι τον συγχωρεί και πάνε παρακάτω. Το σχέδιο που καταστρώνει είναι πολύ προχωρημένο και δεν θα σκεφτόμουν ποτέ να το κάνω.

Πόσο κοντά είστε στην πρωταγωνίστρια; Σας ήταν εύκολο να ταυτιστείτε μαζί της;

Όταν πω ναι για ένα ρόλο προσπαθώ να βρω πολλά στοιχεία ταύτισης. Θέλω να σκέφτομαι όπως η ηρωίδα που ερμηνεύω. Τα πάντα υπάρχουν στον κάθε άνθρωπο. Είμαι δυναμική, αλλά είμαι και ένας άνθρωπος που συγχωρώ.

Στο τέλος της παράστασης είδαμε να επέρχεται η ειρήνη ανάμεσα στο ζευγάρι με έναν πολύ συγκινητικό τρόπο. Πώς νιώσατε εσείς η ίδια στην τελευταία σκηνή;

Η τελευταία σκηνή με συγκινεί πολύ, την περιμένω πώς και πώς. Γενικά το έργο το θεωρώ ένα διαμαντάκι. Το φινάλε του είναι ανθρώπινο και αυτό είναι το ατού του έργου. Το έργο είναι σαν ένα δροσερό, καλοκαιρινό αεράκι.

Στην παράσταση βλέπουμε απιστίες, ψέματα και ίντριγκές. Θα συγχωρούσατε την απιστία, όπως τελικά έκανε η πρωταγωνίστρια της παράστασης;

Όπως έκανε η πρωταγωνίστρια δεν μπορώ να σας πω γιατί δεν είμαι παντρεμένη. Από εκεί και πέρα, όμως, έχω συγχωρέσει.

Μέσα από το «Ούτε γάτα Ούτε ζημιά» διαφαίνονται ορισμένες αντιλήψεις που θέλουν τον άνδρα να έχει μεγαλύτερο δικαίωμα στην απιστία από τη γυναίκα. Πιστεύετε πως οι αντιλήψεις αυτές είναι παρούσες ακόμη και σήμερα;

Δυστυχώς ναι. Το συζητούσαμε και στην πρόβα με τον Χρήστο. Είναι απίστευτο που υπάρχουν και σήμερα αυτές οι αντιλήψεις.

Εάν σας έλεγαν να εντοπίσετε μια ομοιότητα και μια διαφορά της παράστασης με το σήμερα ποιες θα ήταν αυτές;

Είναι πολλές οι ομοιότητες για αυτό και το έργο είναι διαχρονικό. Ας πάρουμε τη φράση «ο άντρας είναι άντρας» που πάνω σε αυτό ο ήρωας στηρίζει την ιδεολογία του για την απιστία. Αυτό είναι τρελό.

Σας έχουμε δει σε πολλές τηλεοπτικές σειρές να υποδύεστε κωμικούς και απολαυστικούς ρόλους. Είστε περισσότερο ο εαυτός σας στην τηλεόραση ή στο θέατρο;

Αντιμετωπίζω την τηλεόραση κατά τον ίδιο τρόπο με το θέατρο. Τη θεωρώ μεγάλο σχολείο γιατί απαιτεί ταχύτητα, οργάνωση και πειθαρχία. Δεν μου αρέσει η αντίληψη ορισμένων που λένε ότι «άλλο η τηλεόραση και άλλο το θέατρο».Η τηλεόραση θέλει κότσια.

Υπήρχε στιγμή στην καριέρα σας που να νιώσατε ότι βρίσκεστε σε αδιέξοδο;

Κάποιες φορές νιώθω πως ασφυκτιώ γιατί δεν υπάρχει κάτι που θα με ευχαριστούσε να κάνω, και έχω επιλέξει τη σιωπή σε αυτά τα διαστήματα με πολύ μεγάλο κόστος. Κανείς δεν σου υπόσχεται, άλλωστε, πως όλα είναι ρόδινα. Αξίζει, όμως, να αγωνίζεσαι για αυτά που αγαπάς.

Συνέντευξη: Ελισάβετ Σταμοπούλου