Toυς γνωρίσαμε και τους αγαπήσαμε μέσα από τις μουσικές τους αχλημείες. Οκτώ νέα παιδιά με φαντασία και ταλέντο που με τη δική τους μαγική συνταγή «πειράζουν» παλιά τραγούδια με σεβασμό και αγάπη, έχουν προκαλέσει αίσθηση. Λίγο πριν τα live τους στο PassPort, λίγο μετά τις διασκευές τους για τις δυο τηλεοπτικές επιτυχίες της σεζόν και κατά τη διάρκεια της ετοιμασίας του νέου τους album, κάνουν ένα διάλειμμα και μιλούν στο in.gr.

Γιατί «Imam Baildi»; Πώς επιλέξατε αυτό το όνομα για το γκρουπ;


«Επειδή μέχρι πρότινος δε γράφαμε στίχους δεν προέκυπτε ποτέ αυτομάτως ένας τίτλος για τα κομμάτια μας. Αντ’ αυτού από παλιά είχαμε τη συνήθεια να βάζουμε ονόματα φαγητών στα κομμάτια μας και, όταν χρειάστηκε να βρούμε ένα τίτλο για το συγκεκριμένο project, η ιδέα να μπει κάποιο φαγητό μας ήρθε αυτόματα. Επιλέξαμε το Imam Baildi γιατί αντιπροσωπεύει τη μίξη διαφορετικών συστατικών από την Ανατολή και τη Δύση, όπως και η μουσική μας.»

Η μουσική αυτή παρέα είναι ομολογουμένως μεγάλη, αποτελείται από 8 άτομα. Θα μας πείτε τι κάνει ο καθένας;
«Τους δίσκους -σύνθεση και παραγωγή- τους δουλεύουμε κυρίως οι δυο μας (Ορέστης και Λύσανδρος). Φυσικά συμμετέχουν και όλοι οι υπόλοιποι της παρέας τόσο ως μουσικοί -ερμηνευτές των κομματιών όσο και σε επίπεδο ιδεών και δημιουργίας. Στα live ο Ορέστης παίζει μπάσο και ασχολείται με τη live μίξη όλων των προηχογραφημένων ήχων (samples από παλιές φωνές και ορχήστρες, beats, κ.α.), ο Λύσανδρος παίζει drums και κρουστά. Οι φωνές μας είναι η Ρένα Μόρφη (τραγούδι) και ο MC Yinka. Τα πνευστά είναι ο Περικλής Αλιώπης (τρομπέτα) και ο Γιάννης Δίσκος (κλαρίνο και σαξόφωνο). Κιθάρα παίζει ο Στέλιος Προβής και ο Λάμπης Κουντουρόγιαννης (ένας εκ των δύο ανάλογα την περίοδο) και μπουζούκι ο Αλέξης Αραπατσάκος.»

Διαφωνίες και αψιμαχίες υπάρχουν μεταξύ σας;
«Φυσικά, συνέχεια. Αλλά έχουμε μάθει ο καθένας τον εαυτό του και ξέρουμε πότε και σε ποια θέματα πρέπει ο καθένας να κάνει πίσω.»

Έχετε γράψει και δικά σας κομμάτια, ωστόσο ο κόσμος σας γνωρίζει και σας προτιμά ως την μπάντα που «πειράζει» παλιά λαϊκά, ρεμπέτικα, αρχοντορεμπέτικα τραγούδια. Σας ενοχλεί αυτό;
«Όχι, καθόλου. Είναι απόλυτα λογικό όταν σε ένα δίσκο συνυπάρχουν δικά μας κομμάτια με κομμάτια από τους μεγαλύτερους συνθέτες της ελληνικής μουσικής ο κόσμος να «παραμελεί» κάπως τα δικά μας. Δε γίνεται άλλωστε με την πρώτη να γράφεις σαν τον Τσιτσάνη. Μας αρκεί που βλέπουμε στις συναυλίες ότι σιγά σιγά ο κόσμος αγαπάει και τα δικά μας.»

Το γεγονός ότι καταπιάνεστε με αγαπημένα, αναγνωρισμένα κομμάτια που έχουν αφήσει εποχή θεωρείτε ότι βοήθησε ώστε να κερδίσετε την αγάπη και την αποδοχή του κόσμου; Πιστεύετε ότι θα ήταν διαφορετικά τα πράγματα για εσάς αν παρουσιάζατε εξολοκλήρου δικό σας υλικό;
«Σε ένα πρώτο επίπεδο βοηθά να ξεκινάς με ένα αγαπημένο κομμάτι. Όταν όμως επεμβαίνεις σε αυτό μπορεί αυτή η «ευκολία» να σου γυρίσει μπούμερανγκ γιατί όταν πειράζεις κάτι αγαπημένο ο ακροατής είναι πολύ αυστηρός. Και αυτό το έχουμε διαπιστώσει συγκρίνοντας τις αντιδράσεις του κόσμου όταν ακούν κάποιο από τα remix μας σε σχέση με όταν ακούν κάποιο από τα δικά μας κομμάτια. Είναι σίγουρα λιγότερο αυστηροί με τα δεύτερα. Σε σχέση με το δεύτερο μέρος της ερώτησής σας, σίγουρα θα ήμαστε κάτι άλλο αν παρουσιάζαμε μόνο δικά μας κομμάτια, αλλά αυτό δε σημαίνει απαραίτητα ότι αυτό θα ήταν πιο δύσκολο. Κάθε είδος μουσικής δημιουργίας θέλει πολλή προσπάθεια, υπομονή και ετοιμότητα στο να απορρίψεις κάτι που δε βγαίνει τόσο καλό ανεξάρτητα από το πόσο χρόνο έχεις ξοδέψει.»

Aρνητικά σχόλια έχετε ακούσει από τον κόσμο ή από τον Τύπο; Και αν ναι, πώς νιώσατε, πώς αντιδράσατε;
«Ευτυχώς όχι πολύ συχνά, αλλά εννοείται ότι έχουμε ακούσει, και προφανώς δεν είναι ευχάριστο. Είναι όμως ένας καλός τρόπος να καταλάβεις τις αδυναμίες σου και συνήθως τα λαμβάνουμε σοβαρά υπόψη εκτός όταν είναι εξόφθαλμα κακοπροαίρετα.»

Εντέλει, τι είναι πιο εύκολο; Να δημιουργείς ένα ρεμιξαρισμένο κομμάτι ή ένα τραγούδι από την αρχή;
«Στην περίπτωσή μας δε διαφέρει και τόσο πολύ. Αυτό που μας βάζει σε δημιουργική διαδικασία είναι να παίρνουμε μια μουσική ιδέα και να την εντάσσουμε σε ένα πλαίσιο διαφορετικό από αυτό που ήταν αρχικά. Αυτό συμβαίνει είτε την αρχική ιδέα την έχει γράψει κάποιος άλλος, είτε εμείς. Όταν γράφουμε ένα καινούριο κομμάτι, μόλις έχει πάρει μια πρώτη μορφή το αφήνουμε για λίγο καιρό και μετά το επαναπροσεγγίζουμε σα να ήταν κάτι που είχε γραφτεί από κάποιον τρίτο. Συνήθως έτσι καταλήγουμε σε ένα πιο ενδιαφέρον αποτέλεσμα.»

Αγαπημένο κομμάτι από όλα όσα έχετε «πειράξει» έως τώρα υπάρχει;
«Αγαπημένο όχι αλλά συχνά θυμόμαστε το «Πόσο Λυπάμαι». Είναι από τα πρώτα κομμάτια που κάναμε και το αναπολούμε γιατί καταφέραμε να ξεπεράσουμε πολλά τεχνικά και συνθετικά αδιέξοδα μέχρι να καταλήξουμε στη version του δίσκου. Πραγματικά στύψαμε το κεφάλι μας για αυτό το κομμάτι.»

Προσφάτως διασκευάσατε τη «Μουρμούρα» του Βασίλη Τσιτσάνη για τις ανάγκες της ομώνυμης σειράς του Alpha, που γνωρίζει μεγάλη επιτυχία. Επιτυχημένη όμως και η διασκευή… Εσείς βλέπετε τη σειρά;
«Τη βλέπουμε συχνά και θεωρούμε απόλυτα λογικό να έχει επιτυχία, γιατί τα θέματα που διαπραγματεύεται τα ζούμε όλοι μας. Αυτό που έχει πετύχει είναι να αναδείξει την αστεία πλευρά τους με απλό και άμεσο τρόπο, χωρίς τις υπερβολές που είναι -δυστυχώς- σήμα κατατεθέν των περισσότερων ελληνικών τηλεοπτικών σειρών.»

Δε θα ρωτήσω αν οι Imam Baildi αντέχουν ή όχι τη μουρμούρα -ποιος την αντέχει άλλωστε;- αλλά θέλω να ρωτήσω, τι είναι αυτό που δεν αντέχουν οι Imam Baildi;
«Τη μουρμούρα.»

«Άλλες διασκευές για την τηλεόραση ή τον κινηματογράφο έχετε κάνει;»
«Έχουμε κάνει πρωτότυπη μουσική για θέατρο και ντοκιμαντέρ και διασκευές για τηλεόραση και κινηματογράφο. Πρόσφατα κάναμε τη μουσική τίτλων και για το Κάτω Παρτάλι, ένα remix στο «Χωριό μου Χωριουδάκι» μου της Σοφίας Βέμπο.»

Πώς βλέπετε τον κόσμο που έρχεται στα live σας σε Αθήνα και επαρχία, έχει αλλάξει η διάθεση του λόγω των δυσκολιών των τελευταίων ετών;
«Βλέπουμε τον κόσμο να έχει ολοένα περισσότερη ένταση και προβληματισμό. Προσπαθούμε πολύ για να φεύγουν όλοι από τις συναυλίες μας με ένα χαμόγελο.»

Εκτός από τις περιοδείες σας στην Ελλάδα, έχετε πραγματοποιήσει και ευρωπαϊκές περιοδείες που στέφθηκαν με επιτυχία, ενώ έχετε συμμετάσχει και σε διεθνή φεστιβάλ. Θα τα χαρακτηρίζατε ως εμπειρία ζωής; Επιπλέον, θα σκεφτόσασταν να ζήσετε στο εξωτερικό και να επιδιώξετε μια καριέρα εκεί;
«Είναι μεγάλη ικανοποίηση να βλέπεις ότι αυτό που κάνεις αναγνωρίζεται και στο εξωτερικό και προσπαθούμε να παίζουμε έξω όσο μπορούμε. Δε θα αφήναμε όμως με τίποτα την Ελλάδα, αυτό που μας κρατά σε δημιουργική φάση είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με αυτό που ζούμε εδώ και αν φεύγαμε αυτό θα χανόταν.»

Τι μας ετοιμάζετε στο PassPort από την Παρασκευή 14/02;
«Με κάθε ειλικρίνεια, έχουμε ετοιμάσει το πιο ολοκληρωμένο και ενδιαφέρον live πρόγραμμα που είχαμε ποτέ. Συνήθως όταν δοκιμάζεις καινούριες ιδέες βλέπεις ότι στην πράξη δουλεύει η μία στις τρεις, αλλά αυτή τη φορά πραγματικά είμαστε σε ρέντα. Ό,τι έχουμε δοκιμάσει στις πρόβες έχει δουλέψει καλύτερα από ό,τι φανταζόμασταν. Πέρα από πολλές αλλαγές σε κομμάτια, επίπεδο μουσικής και προγράμματος που είναι πολλές, έχουμε πρώτη φορά μια πολύ ολοκληρωμένη φωτιστική επιμέλεια και προβολές video που έχουν φτιαχτεί για κάθε κομμάτι ξεχωριστά. Συνολικά, είναι η πρώτη φορά μετά από τρία χρόνια που σταματήσαμε εσκεμμένα να παίζουμε για πάνω από δύο μήνες με στόχο να βγουν καινούριες ιδέες τόσο για το καινούριο δίσκο μας όσο και για τα live. Και απ’ ότι φαίνεται μας έκανε πολύ καλό, πρώτη φορά έχουμε καταφέρει να ανανεώσουμε με τόση επιτυχία το πρόγραμμά μας και να είμαστε τόσο ανυπόμονοι για την πρεμιέρα…»

Πιστεύετε ότι θα έχει την ίδια θερμή ανταπόκριση με το live σας στον Kήπο του Μεγάρου που ήταν sold out;
«Είμαστε εξίσου αν όχι περισσότερο ενθουσιασμένοι. Πέρα από αυτό, κάθε πρόβλεψη σχετικά με την ανταπόκριση του κόσμου ανήκει στη σφαίρα της μαντείας.»

Το καινούριο σας άλμπουμ αναμένεται να κυκλοφορήσει σύντομα. Πότε ακριβώς το περιμένουμε και τι περιλαμβάνει αυτή τη φορά;
«Είμαστε κατά 70% έτοιμοι, εκτός απροόπτου θα κυκλοφορήσει λίγο πριν το Πάσχα, αλλά γενικά είμαστε ιδιαίτερα αναξιόπιστοι στο συγκεκριμένο ζήτημα. Δεν το πιέζουμε να ολοκληρωθεί, ιδίως επειδή βλέπουμε ότι συνέχεια προκύπτουν καινούριες ωραίες ιδέες. Θα περιέχει remix από παλιά κομμάτια και καινούρια κομμάτια σε δική μας μουσική και στίχους.»

Η τελευταία εμφάνισή σας στο PassPort θα είναι στις 7/03. Μετά που σας συναντάμε, υπάρχουν σχέδια για επόμενα live;
«Από τέλη Φεβρουαρίου θα παίξουμε αρκετά εκτός Αθηνών, τον Απρίλιο μάλλον θα έχουμε κάποιες εμφανίσεις στις ΗΠΑ, το Μάιο μια περιοδεία σε Γερμανία, Βέλγιο και Ολλανδία. Στις αρχές Ιουλίου θα παίξουμε στο Montreal Jazz Festival και σε μερικές ακόμα πόλεις του Καναδά. Παράλληλα θα γίνονται και live στην Ελλάδα. Ο καλύτερος τρόπος να ενημερώνεται κανείς είναι στη σελίδα μας στο facebook, όπου ανακοινώνουμε όλες τις εμφανίσεις μόλις επιβεβαιωθούν.»

Θέλω να σας ευχαριστήσω και να αφήσω εσάς να κλείσετε την όμορφη κουβέντα μας…
«Πρόσφατα ταξιδέψαμε για συναυλίες στην Ελλάδα μετά από καιρό. Θαυμάσαμε για άλλη μια φορά ανθρώπους που παρά τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν βρίσκουν τρόπο να διατηρήσουν κάποιες πτυχές της ζωής τους μοναδικά όμορφες. Ελληνικό φαινόμενο που αγαπάμε πολύ.»

Συνέντευξη: Τζωρτζίνα Ντούτση

Info
Imam Baildi από τις 14/02 και κάθε Παρασκευή -για 4 παραστάσεις- θα βρίσκονται στο PassPort (Καραΐσκου 119, Πλατεία Κοραή, Πειραιά)