Δύο άσπονδοι φίλοι είχαν την πρώτη τους συνάντηση στο Βατικανό

Η Κριστίνα Φερνάντες είναι η πρώτη αρχηγός κράτους που έγινε δεκτή από τον νέο Πάπα. Κανονικά η είδηση αυτή δεν θα έπρεπε να προκαλεί εντύπωση, αφού είναι η πρόεδρος της Αργεντινής, της χώρας από την οποία προέρχεται ο Φραγκίσκος.

Ωστόσο, έχει ιδιαίτερη σημασία, δεδομένου ότι οι σχέσεις τους, από τα χρόνια που ο Φραγκίσκος ήταν απλά ο Χόρχε Βεργόλιο, δεν ήταν καλές.

Η τελευταία δεκαετία στην Αργεντινή ήταν γεμάτη «θερμά επεισόδια» μεταξύ των κυβερνήσεων του Νέστορ Κίρσνερ (2003-2007) και της νυν προέδρου Κριστίνα Φερνάντες (2007-) και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας υπό τον Βεργκόλιο.

Οι συχνές αναφορές του καρδινάλιου σε ζητήματα φτώχειας, διαφθοράς και πολιτικής πόλωσης, τον έκαναν να αντιμετωπίζεται από την εκτελεστική εξουσία ως άτυπος (ή και σκιώδης) ηγέτης της Αντιπολίτευσης.

Ακολούθησαν ακόμα σφοδρότερες συγκρούσεις με αφορμή τα νομοσχέδια που ψηφίστηκαν στην Αργεντινή υπέρ των γάμων ατόμων του ιδίου φύλου και της καταβολής επιδομάτων σε μονογονεϊκές οικογένειες.

Ακόμα και η συγχαρητήρια επιστολή που έφυγε από το προεδρικό μέγαρο την ημέρα που στο Βατικανό ακούστηκε το «Habemus Papam» ήταν μάλλον τυπική.

Αντίθετα, άλλοι ηγέτες της Νοτίου Αμερικής -όπως του Ισημερινού, της Βραζιλίας και της Χιλής- μίλησαν με σαφώς πιο θερμό τρόπο για τον νέο Πάπα.

Εκείνος όμως προτίμησε να έχει την πρώτη του συνάντηση με την πρόεδρο της χώρας από την οποία προέρχεται.

Όπως σημειώνουν αρκετοί πολιτικοί αναλυτές, ίσως η συνάντηση αυτή να είναι μια καλή ευκαιρία για ένα νέο ξεκίνημα που και οι δύο πλευρές χρειάζονται.

Η πρόεδρος της Αργεντινής, η οποία σε λίγους μήνες αντιμετωπίζει κρίσιμες ενδιάμεσες εκλογές για την ανανέωση μέρους του Κογκρέσου, δεν θέλει σε καμία περίπτωση να δημιουργήσει την εντύπωση ότι είναι απέναντι από τον νέο ποντίφικα.

Τη στιγμή μάλιστα που όλος ο κόσμος μιλά με θαυμασμό για την απλότητα και τη λιτότητά του. Ήταν άλλωστε γνωστός στην Αργεντινή για αυτή ακριβώς τη λιτότητα: ταξίδευε με το μετρό, έμενε σε ένα ταπεινό διαμέρισμα και πλήρωνε όλους τους λογαριασμούς.

Αλλά και ο Πάπας -ως πνευματικός αρχηγός 1,2 δισεκατομμυρίων πιστών- δεν θέλει να τον ακολουθεί η κατηγορία ότι δεν αντιστάθηκε στη σκληρή δικτατορία του 1976, όταν δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι στην Αργεντινή «εξαφανίστηκαν» από τη στρατιωτική Χούντα.

Μέχρι στιγμής, η Φερνάντες, η κυβέρνηση της οποίας έχει πρωτοστατήσει στο να μπει τέλος στην ατιμωρησία των στρατιωτικών, έχει αποφύγει επιμελώς να αναφερθεί σε αυτό το «παρελθόν».

Ενδιαφέρον έχει η δήλωση ενός σημαντικού πολιτικού προσώπου, το οποίο παλαιότερα βρέθηκε δίπλα στον πρόεδρο Νέστορ Κίρσνερ, αλλά και τη νυν πρόεδρο.

Όπως υπενθυμίζει ο αρθρογράφος της ισπανικής εφημερίδας El Pais, ο Αλμπέρτο Φερνάντες, έλεγε παλαιότερα στους προέδρους: «αν κοιτάξεις με προσοχή ποιοι είναι οι αντίπαλοι του Βεργκόλιο μέσα στην Εκκλησία, θα συνειδητοποιήσεις ότι είναι οι πιο αντιδραστικοί. Σε μια εκκλησία σαν την αργεντινή, ένας δημοκρατικός ιερέας αξίζει πολύ.»

Μένει λοιπόν να φανεί αν αυτή η συνάντηση στο Βατικανό θα δημιουργήσει μια νέα συμμαχία. Άλλωστε ο περονισμός -τον οποίο υπηρετεί η πρόεδρος, αλλά υπηρέτησε και ο Πάπας στα νιάτα του- είχε πάντοτε αυτή την ιδιότητα: προσαρμοζόταν -περιέργως- σε όλες τις νέες συνθήκες, δημιουργούσε αναπάντεχες συμμαχίες, ακόμα και εκεί όπου μέχρι πριν λίγες ώρες υπήρχε μίσος…

Απόστολος Ρουμπάνης

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ