Ο στιχουργός Κώστας Βίρβος σε Πρώτο Πρόσωπο
Μια μέρα, επειδή βαριόμουνα να γράψω έκθεση, σκέφτηκα να γράψω ένα ποίημα. Μόλις το διάβασε ο δάσκαλος, τα ’χασε. Δεν πίστευε ότι το έγραψα εγώ. «Μα, σας λέω, εγώ το ’γραψα» του έλεγα. «Ε, τότε», μου λέει, «θα σου δώσω ένα άλλο θέμα και θα πας μία ώρα, δύο ώρες στο διπλανό δωμάτιο μέχρι να φτιάξεις ένα ποίημα». Πράγματι. Δεν πέρασε μία ώρα, το τέλειωσα εγώ το ποίημα και του το πήγα. Ήταν κι αυτό καλό, όπως και το πρώτο. Τότε πίστεψε ότι έχω ταλέντο.
Αυτό το περιστατικό όμως, έκανε κι εμένα να πιστέψω ότι έχω κάποιο ταλέντο. Πιστεύοντας λοιπόν στο ταλέντο μου, άρχισα να ονειρεύομαι πως μια μέρα θα γράψω στίχους για τραγούδια. Τελικά έγραψα 2.500 τραγούδια.
Νομίζω πως τα πιο πολλά από αυτά είναι καίρια. Κάποια γεννήθηκαν από την επικαιρότητα. Άμα συνέβαινε κάποιο γεγονός, έπρεπε να γίνει τραγούδι. Κάποια είναι βιωματικά αλλά τα περισσότερα γράφτηκαν από την παρατήρηση. Παρατηρούσα τους ανθρώπους, άκουγα τις ιστορίες τους, έπαιρνα έμπνευση από τη χαρά τους, αλλά προπάντων από τον πόνο και τα αδιέξοδα τους. Ρωτούσα για το κάθε τι. Αφορμή για τραγούδι μπορούσε να είναι οτιδήποτε.
Μια μέρα με παίρνει τηλέφωνο ο Θόδωρος Δερβενιώτης. Είχαμε κάνει ήδη μαζί αρκετές μεγάλες επιτυχίες. «Τι γίνεται ρε Κώστα» μου λέει στο τηλέφωνο ο Θόδωρος. «Είχαμε πει να φτιάξουμε ένα δισκάκι για τον Τσετίνη». «Δεν άδειασα» του λέω «αλλά ίσως το φτιάξω απόψε. Ίσως στο δώσω αύριο». Αυτό τι ΙΣΩΣ, μου καρφώθηκε στο μυαλό και μόλις έκλεισα το τηλέφωνο, κάθομαι εκεί στο τραπεζάκι και σε πέντε λεπτά το τραγούδι ήταν έτοιμο. Τηλεφωνώ στο Δερβενιώτη: «Γράψε». «Τι να γράψω;» με ρωτάει. «Γράψε το τραγούδι για τον Τσετίνη: Ίσως ακόμα σ’ αγαπώ/ δεν ξέρω ίσως…»
Είμαι πολύ χαρούμενος για τη συναυλία στο θέατρο Badminton. Θα είμαι εκεί. Όλα τα παιδιά που θα τραγουδήσουν είναι σπουδαία. Περιμένω με αγωνία την ημέρα αυτή. Να τραγουδήσουμε όλοι μαζί οι Έλληνες, που ζούμε στο Σταυροδρόμι αυτό του κόσμου. Είμαστε ένας λαός υπερήφανος που δεν του αξίζει να ζει γονατιστός.
Θέλω να ευχαριστήσω τον Μιχάλη Κουμπιό, που δίνει αγώνα σε δύσκολους καιρούς για τη συναυλία αυτή, τον πρόεδρο του θεάτρου Badminton Μιχάλη Αδάμ και φυσικά όλους τους ανθρώπους του Badminton.
Κώστας Βίρβος
- Ωράριο εργασίας: Σε εφαρμογή από 16/2 ο νέος εργασιακός νόμος με το 13ωρο – Τι πρέπει να γνωρίζετε
- Ο μύθος της ισότητας: πώς η Γαλλία επιστρέφει σε μια κοινωνία κληρονόμων
- Αγρότες: Αποχώρησαν από το μπλόκο του Προμαχώνα και ετοιμάζονται για την πανελλαδική σύσκεψη
- Πάτρα: Νεκρός πρώην προπονητής μετά από φωτιά στο σπίτι του
- Μεσσίες ή Τιμωροί; Τα φαινόμενα τύπου Καρυστιανού και η απαξίωση των παραδοσιακών πολιτικών κομμάτων
- LIVE: Κρίσταλ Πάλας – Τσέλσι
