Ουσιαστικά η γεμάτη εμφάνιση του πρώτου ημιχρόνου ήταν αυτή που μας κράτησε… ζωντανούς στο παιχνίδι με την Κροατία. Ως συνήθως στο Α’ δεκάλεπτο ήμασταν αρκετά καλοί, εύστοχοι και παίξαμε καλές άμυνες, κυρίως με τον Φώτση που αλλοίωσε πολλές επιθέσεις των αντιπάλων.

Στο Β’ δεκάλεπτο, έχοντας τον Ζήση ως πλέι μέικερ η ομάδα είχε τον ήρεμο ρυθμό που χρειαζόταν, ενώ οι επιθετικές αρετές του Βασιλειάδη μας πρόσφεραν μια άνετη αύξηση της διαφοράς. Σε όλο το πρώτο ημίχρονο δεν είχαμε διαγράμματα στο παιχνίδι μας και αυτό ήταν ό,τι καλύτερο για να μπούμε δυνατά στο Β’ ημίχρονο.

Ωστόσο, κάτι τέτοιο δεν συνέβη, αφού ο Μπάρατς άλλαξε εντελώς το παιχνίδι των Κροατών που σε όλη την γ’ περίοδο ροκάνιζαν τη διαφορά και έδειχναν όλο και πιο βελτιωμένοι και επικίνδυνοι για να μας κάνουν τη ζημιά.

Τελικά, όμως, όλα κρίθηκαν στα τελευταία λεπτά χάρη στην ψυχραιμία των έμπειρων παιδιών, όπως είναι οι Ζήσης – με το κρύο αίμα στις βολές- και ο Φώτσης. Ειδικά το τρίποντο του Φώτση έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη νίκη μας.

Κάποια στιγμή πριν από το τρίποντο, η αλήθεια είναι ότι το «φοβήθηκα» το ματς γιατί εάν οι Κροάτες που έχαναν με 20 πόντους, προσπερνούσαν στο σκορ, τότε η ψυχολογία θα έγερνε πολύ υπέρ τους κι εμείς θα έπρεπε να μπούμε στον ρόλο του… κυνηγού. Ευτυχώς, τέλος καλό – όλα καλά και πάμε να δούμε τι μας περιμένει στην επόμενη φάση.

Εδώ θα είμαστε να τα λέμε και να τα σχολιάζουμε παρέα…

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ

Ειδήσεις Σήμερα: