Νόσος των ορέων

Η νόσος των ορέων
αποτελεί μία αντίδραση του οργανισμού στην ελάττωση του οξυγόνου και στη μειωμένη
ατμοσφαιρική πίεση σε μεγάλο υψόμετρο. Ταυτόχρονα είναι και μία παθολογική κατάσταση,
που περιλαμβάνει κυρίως υποξία, υποκαπνία και μεγάλη αποβολή νερού. Εμφανίζεται
ξαφνικά και έντονα περίπου στα 2.000 μέτρα και τα συμπτώματα παρουσιάζονται
λίγες ώρες μετά την παραμονή του ατόμου σε μεγάλο υψόμετρο. Συνήθως προκαλούνται
ίλιγγος, πονοκέφαλος, καταβολή, υπνηλία, ρίγος, ναυτία, εμετός, ωχρότητα προσώπου,
δύσπνοια και κυάνωση. Με την πάροδο του χρόνου εμφανίζονται ερυθρότητα του προσώπου,
ευερεθιστότητα, αδυναμία συγκέντρωσης, διαταραχές όρασης και ακοής, ανορεξία,
αϋπνία, ταχυκαρδία, διάρροιες και διαταραχές της αναπνοής μέχρι και οξύ πνευμονικό
οίδημα. Όλα αυτά προέρχονται από την απότομη άνοδο του ατόμου σε μεγάλο ύψος,
όπου η πυκνότητα και η μερική πίεση του οξυγόνου είναι ελαττωμένες. Έτσι, παρουσιάζεται
μεγάλου βαθμού υποξία, η οποία έχει ως συνέπειες την αύξηση του πνευμονικού
αερισμού και την αυξημένη αποβολή διοξειδίου του άνθρακα και νερού με την εκπνοή.
Η νόσος των ορέων προλαμβάνεται με την προοδευτική άνοδο σε μεγάλα ύψη. Αντιμετωπίζεται
με τον περιορισμό των κινήσεων του αρρώστου και με την αποφυγή μεγάλης κόπωσης.
Με τη χορήγηση οξυγόνου και με τον εμπλουτισμό του εισπνεόμενου αέρα με διοξείδιο
του άνθρακα αντιμετωπίζονται όλα τα συμπτώματα. Η νόσος των ορέων εμφανίζεται
ξαφνικά και έντονα περίπου στα 2.000 μέτρα και τα συμπτώματα παρουσιάζονται
λίγες ώρες μετά την παραμονή του ατόμου σε μεγάλο υψόμετρο.

health.in.gr