Απειλή για το ελληνικό χρέος η αύξηση των βραχυχρόνιων επιτοκίων

Πρόσθετη απειλή για τη δημοσιονομική προσπάθεια της Ελλάδας αποτελεί η αύξηση των βραχυχρόνιων επιτοκίων στις διεθνείς αγορές.

Ο δανεισμός του Ελληνικού Δημοσίου από τον μηχανισμό στήριξης με κυμαινόμενα επιτόκια έχει καταστήσει πολύ ευαίσθητο το χρέος στις διακυμάνσεις των επιτοκίων και έχει αυξήσεις τις απαιτήσεις διαχείρισης από το υπουργείο Οικονομικών. Έτσι, τόσο η επικείμενη αύξηση των επιτοκίων του ευρώ, όσο και η άνοδος των επιτοκίων νομισμάτων που μετέχουν στα Ειδικά Τραβηκτικά Δικαιώματα (SDR) του ΔΝΤ οδηγούν σε αύξηση του κόστους δανεισμού και καθιστούν πιο δύσκολη τη διαχείρισή του ελληνικού χρέους.

Ειδικότερα, οι δανειακές συμφωνίες που έχει υπογράψει η Ελλάδα με το ΔΝΤ και την Ευρωπαϊκή Ένωση προβλέπουν τριετή δανεισμό του Δημοσίου με κυμαινόμενο επιτόκιο. Αυτό έχει ως στόχο τη μείωση δαπανών τόκων χάρη στα ιστορικά χαμηλά βραχυχρόνια επιτόκια, για όσο διάστημα παραμένουν στα επίπεδα αυτά. Λόγω των χαρακτηριστικών του νέου δανεισμού, θα μειωθεί αισθητά η μέση χρηματοοικονομική διάρκεια του χρέους του Ελληνικού Δημοσίου το 2011, σε επίπεδο μικρότερο των 4 ετών. Επιπλέον εκτιμάται ότι η σχέση κυμαινόμενου/σταθερού επιτοκίου θα ευρίσκεται στα επίπεδα 40% κυμαινόμενο και 60% σταθερό στο τέλος του 2011, από το επίπεδο 28%-72% στο τέλος του 2010.

Πρέπει να σημειωθεί πως το τμήμα του δανείου του Μηχανισμού Στήριξης που προέρχεται από το ΔΝΤ, ήτοι τα 30 δισ. ευρώ, είναι εκφρασμένο σε Ειδικά Τραβηκτικά Δικαιώματα. Ως εκ τούτου τα εκτός ευρώ συστατικά νομίσματα (στερλίνες, γιεν Ιαπωνίας και δολάρια ΗΠΑ) των Ειδικών Τραβηκτικών Δικαιωμάτων δημιουργούν έκθεση σε συναλλαγματικές διακυμάνσεις σε ποσοστό 66% των αντλούμενων ποσών.

Αν και με την άντληση των πρώτων δόσεων από το μηχανισμό στήριξης οι υποχρεώσεις εξόφλησης χρέους με ρήτρα SDR έχουν μετατραπεί κατά το μεγαλύτερο ποσοστό σε ευρώ μέσω συμφωνιών ανταλλαγής νομίσματος, οι ανάγκες αυξημένης παρακολούθησης του χρέους για εξάλειψη του συναλλαγματικού κινδύνου παραμένουν.

Για τους ανωτέρω λόγους η στρατηγική της διαχείρισης χρέους επικεντρώνεται κυρίως στη διατήρηση του ποσοστού κυμαινόμενου επιτοκίου σε αναλογία 35%-40% του συνολικού χρέους και της μέσης χρηματοοικονομικής διάρκειας στο επίπεδο των 4 ετών, καθώς και στην εξάλειψη του συναλλαγματικού κινδύνου που θα προέλθει από την άντληση των νέων δόσεων σε Ειδικά Τραβηκτικά Δικαιώματα.

Ο Οργανισμός Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους (ΟΔΔΗΧ) έχει θέσει ως κύριο στόχο διαχείρισης του δημοσίου χρέους την αντιστάθμιση κινδύνων που απορρέουν από την πιθανή αύξηση των βραχυχρόνιων επιτοκίων καθώς και την εξάλειψη του συναλλαγματικού κινδύνου από τυχόν δυσμενείς διακυμάνσεις των συναλλαγματικών ισοτιμιών έναντι του ευρώ. Με την αντιστάθμιση των ανωτέρω κινδύνων επιδιώκεται η βελτίωση της προβλεψιμότητας των μελλοντικών χρηματορροών εξυπηρέτησης χρέους και η σταθεροποίηση του ύψους του χρέους που έχει συναφθεί σε ξένο νόμισμα.

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ