Ο Λευτέρης Βογιατζής, από τους σημαντικότερους σύγχρονους έλληνες σκηνοθέτες, σκηνοθετεί το καινούργιο έργο του Δημήτρη Δημητριάδη με μία δυνατή ομάδα ηθοποιών. Στις 12, 13, 14 και 15 Ιουλίου, Πειραιώς 260 (Δ). Δε χρειάζονται ιδιαίτερες συστάσεις για τους συντελεστές της παράστασης Τόκος. Ο Λευτέρης Βογιατζής, από τους σημαντικότερους σύγχρονους έλληνες σκηνοθέτες, επιστρέφει στο Ελληνικό Φεστιβάλ ανεβάζοντας […]
Ο Λευτέρης Βογιατζής, από τους σημαντικότερους σύγχρονους έλληνες σκηνοθέτες, σκηνοθετεί το καινούργιο έργο του Δημήτρη Δημητριάδη με μία δυνατή ομάδα ηθοποιών. Στις 12, 13, 14 και 15 Ιουλίου, Πειραιώς 260 (Δ).
Δε χρειάζονται ιδιαίτερες συστάσεις για τους συντελεστές της παράστασης Τόκος. Ο Λευτέρης Βογιατζής, από τους σημαντικότερους σύγχρονους έλληνες σκηνοθέτες, επιστρέφει στο Ελληνικό Φεστιβάλ ανεβάζοντας το τελευταίο έργο του ανατρεπτικού Δημήτρη Δημητριάδη, με μία δυνατή ομάδα ηθοποιών.
Σε έναν τόπο όπου οι γεννήσεις είναι συνεχείς, τα νεογέννητα μωρά βρίσκονται στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος. Όμως η ευημερία που σηματοδοτούν οι γεννήσεις είναι πλασματική. Τα μωρά, στην αλληγορία αυτή του Δημητριάδη, είναι στην πραγματικότητα προϊόν διαφθοράς και δεν μπορούν να σημάνουν παρά μόνο την εξάπλωση μίας ηθικής σήψης. Η έννοια της γονιμότητας έχει απασχολήσει και σε άλλα έργα του τον Δημητριάδη. Στον Τόκο ο συγγραφέας αναρωτιέται πάνω στο φαινόμενο της γέννησης, στοχαζόμενος όχι μόνο σε τι κόσμο έρχεται το νεογέννητο, αλλά τι είναι αυτό το νεογέννητο και γιατί πρέπει να έρχεται. Οι ήρωες του έργου υποδέχονται τα μωρά σαν μια λύση στο αδιέξοδό τους, καταλήγοντας τελικά σε ακόμα βαθύτερα αδιέξοδα. Όπως λέει και ο ίδιος ο Δημητριάδης «εκείνο που απομένει είναι η προοπτική ενός αγέννητου ακόμα κόσμου τον οποίο ίσως μόνο το θέατρο είναι, φύσει και θέσει, ικανό να τον υποσχεθεί».
Βασισμένο στο ομότιτλο μυθιστόρημα του Χρήστου Αζαριάδη, η παράσταση «Χωρίς Άντρες» σε διασκευή και σκηνοθεσία της Αναστασίας Κουρή κάθε Πέμπτη στη σκηνή Brecht-2510.