Η Αϊτή είχε το πρόσωπο αρχαίας ελληνικής τραγωδίας πολύ πριν τον καταστροφικό σεισμό της 12/1. Δείτε σήμερα 28/1 στις 23.30 σε επανάληψη στο MEGA, πως αποτύπωσε τη ζωή και το θάνατο στην πατρίδα του Βουντού το ντοκιμαντέρ του Σ. Δανέζη.
Η Αϊτή βρίσκεται στην Καραϊβική, στο νησί Ισπανιόλα.
Η γη των πρώην σκλάβων απέκτησε την ανεξαρτησία της από τη Γαλλία το 1804. Ήταν η πρώτη χώρα που αναγνώρισε την ελληνική επανάσταση του 1821 και την Ελλάδα ως ανεξάρτητο κράτος.
Δεκαετίες πολιτικής αστάθειας, δικτάτορες που διαδέχονταν ο ένας τον άλλο στην εξουσία, και μια σειρά από αποτυχημένες παρεμβάσεις της διεθνούς κοινότητας, έφεραν την Αϊτή στην κορυφή της λίστας με τις φτωχότερες χώρες του δυτικού ημισφαιρίου.
Τον Απρίλιο του 2008, η άνοδος στις τιμές σε καύσιμα και τρόφιμα παγκοσμίως, χτυπά την Αϊτή πιο δυνατά και από τους τυφώνες της Καραϊβικής που σαρώνουν το νησί κάθε καλοκαίρι…
Ο κόσμος κατέβηκε στους δρόμους. Οι διαδηλωτές άρχισαν να λεηλατούν καταστήματα, αλλά κυρίως αποθήκες τροφίμων του ΟΗΕ.
Οι στρατιώτες της ειρηνευτικής δύναμης κλήθηκαν να αποκαταστήσουν την τάξη. Όταν σίγησαν τα όπλα, έξι άνθρωποι είχαν χάσει τη ζωή τους και περισσότεροι από 200 είχαν τραυματιστεί, οι 84 από σφαίρες.
«Εκπλαγήκαμε όλοι από τη διάσταση της κρίσης, γιατί επηρέασε όλο τον κόσμο. Όμως η μόνη χώρα που έπεσε η κυβέρνηση, είναι η Αϊτή», λέει ο Μαμάντου Μπάε, εκπρόσωπος του Παγκόσμιου Προγράμματος Σίτισης του ΟΗΕ (WFP) στην Αϊτή.
Η μεγαλύτερη πρόκληση για τη διεθνή ειρηνευτική δύναμη είναι η ασφάλεια στην παραγκούπολη του Πορτ-ο-Πρενς.
Μια συνοικία από τσιμεντόλιθους και λαμαρίνες με 1,5 εκατομμύριο ψυχές που δεν έχουν στον ήλιο μοίρα. Την ονομάζουν «η Πόλη του Ήλιου». Βραζιλιάνοι κυανόκρανοι ζητούν από τους συντελεστές του ντοκιμαντέρ να φορέσουν αλεξίσφαιρα γιλέκα και κράνη για να ακολουθήσουν τους στρατιώτες του ΟΗΕ, που με παρατεταμένα τα όπλα καταδιώκουν μέλη συμμοριών στα σοκάκια της παραγκούπολης.
«Ο λόγος που συμβαίνουν αυτά είναι γιατί η κυβέρνηση πιστεύει ότι για να φέρει ειρήνη στην «Πόλη του Ήλιου», πρέπει να σταματήσει τους «chimeres», μια ομάδα τύπων που σηκώνονται μια μέρα και λένε «θα προσπαθήσω να βρω τον δικό μου τρόπο να επιβιώσω, γιατί έχω οικογένεια και τον εαυτό μου. Αν βρω ένα εννιάρι πιστόλι σήμερα μπορεί να έχω μία ή δυο χιλιάδες ή διακόσιες χιλιάδες δολάρια αύριο», τονίζει ο Ρόμπινσον, ένας νεαρός που μεγάλωσε στην παραγκούπολη και τώρα βοηθά στη διανομή ανθρωπιστικής βοήθειας για λογαριασμό μιας αμερικανικής ΜΚΟ.
«Στην “Πόλη του Ήλιου” δεν υπάρχουν σχολεία, δεν υπάρχουν νοσοκομεία, δεν υπάρχει φαγητό, δεν υπάρχει τίποτα. Και όταν δεν έχουμε τίποτα θα προσπαθήσουμε να παλέψουμε να επιβιώσουμε με τον δικό μας τρόπο, και θα το κάνουμε λάθος. Εδώ, οι άνθρωποι δεν έχουν βοήθεια, δεν έχουν υποστήριξη και προσπαθούν να βρουν τον τρόπο να βοηθήσουν τους εαυτούς τους».
«Θα ζωγράφιζα την “Πόλη του Ήλιου” με το χρώμα του αίματος. Και το χρώμα της νύχτας. Κόκκινο για το αίμα και μαύρο για την αιώνια νύχτα… Και είναι σκοτάδι εκεί, ακόμη και την ημέρα. Στην “Πόλη του Ήλιου”, ο ήλιος δεν ανατέλλει…», λέει ο Φρανκετιέν, ο πιο γνωστός ζωγράφος και συγγραφέας της Αϊτής.

Συντελεστές:
Σκηνοθεσία: Δημήτρης Γεράρδης Σενάριο – Έρευνα – Αποστολή: Σωτήρης Δανέζης Έρευνα: Αναστασία Μουμτζάκη, Έλλη Κοκκινοπούλου Συντονισμός – Οργάνωση παραγωγής: Ιωάννα Λουλούδη Πρωτότυπη μουσική: Γιώργος Μαγουλάς Μοντάζ: Κώστας Χριστακόπουλος, Αλέξανδρος Κωνστάντης Γραφικά: Αλέξανδρος Παπαϊωάννου

Ειδήσεις Σήμερα: