Φρένο στις πρόσθετες επιβαρύνσεις που χρεώνουν οι τράπεζες σε δάνεια και κάρτες βάζει το υπουργείο Οικονομίας.

Φρένο στις πρόσθετες επιβαρύνσεις που χρεώνουν οι τράπεζες σε δάνεια και κάρτες επιδιώκει να θέσει το υπουργείο Οικονομίας. Σε νομοσχέδιο που θα καταθέσει στη Βουλή στο αμέσως επόμενο διάστημα, θα προβλέπεται η κατάργηση 12 χρεώσεων και καταχρηστικών πρακτικών στις συναλλαγές των τραπεζών με τους πελάτες τους.

Σύμφωνα με «Τα Νέα», εν λόγω σχέδιο νόμου – που αναμένεται να δοθεί το επόμενο διάστημα σε δημόσια διαβούλευση – θα προωθήσει τη κατάργηση του πέναλτι που επιβάλλεται στους δανειολήπτες στις περιπτώσεις πρόωρης προεξόφλησης των στεγαστικών δανείων σταθερού επιτοκίου, ενώ θα μπει φρένο σε μια σειρά από προμήθειες και άλλες χρεώσεις που επιβαρύνουν τα δάνεια (έξοδα φακέλου κ.ά.) και τις συναλλαγές στο γκισέ αλλά και στα ΑΤΜ.

Το σχέδιο νόμου θα θέτει όρους διαφάνειας στις τραπεζικές συναλλαγές. Συγκεκριμένα, θα απαγορεύονται με νομοθετική ρύθμιση τόσο οι πρακτικές των τραπεζών που έχουν ήδη κριθεί καταχρηστικές τελεσίδικα από τα δικαστήρια, αλλά αρκετές τ ράπεζες εξακολουθούν να τις εφαρμόζουν, όσο και πρακτικές για τις οποίες δεν έχουν εκδοθεί αμετάκλητες δικαστικές αποφάσεις αλλά εκτιμούμε ότι είναι καταχρηστικές και εις βάρος των καταναλωτών.

Συγκεκριμένα, το υπουργείο Οικονομίας προσανατολίζεται :

Στην απαγόρευση του ανατοκισμού των χρεών των δανειοληπτών από πιστωτικές κάρτες, καταναλωτικά και στεγαστικά δάνεια, όταν καθυστερούν την αποπληρωμή τους.

Στην απαγόρευση της επιβολής ποινής πρόωρης εξόφλησης (πέναλτι) και στα στεγαστικά δάνεια με σταθερό επιτόκιο. Η απαγόρευση σήμερα ισχύει μόνο για τα δάνεια με κυμαινόμενο επιτόκιο. Οι τράπεζες επιβάλλουν πέναλτι έως και 2,5% για το ποσό του στεγαστικού δανείου που προεξοφλείται ή ζητούν τους τόκους έως και 6 μηνών.

Στην κατάργηση των προμηθειών που επιβάλλουν τράπεζες για κινήσεις λογαριασμών (ταμιευτηρίου ή τρεχούμενου) που αφορούν την ανάληψη ή την κατάθεση μετρητών ή την κατάθεση επιταγής, όταν οι κινήσεις είναι περισσότερες από έναν ορισμένο αρ ιθμό τον μήνα. Ορισμένες τράπεζες χρεώνουν για κάθε συναλλαγή στο ταμείο- πάνω από έναν συγκεκριμένο αριθμό τον μήνα- έως και 1 ευρώ ανά συναλλαγή.

Στην απαγόρευση επιβολής προμήθειας για τη χορήγηση βεβαίωσης οφειλών στους δανειολήπτες. Σήμερα ορισμένες τράπεζες χρεώνουν έως και 50 ευρώ.

Στην κατάργηση των προμηθειών για αναλήψεις μετρητών από πιστωτική κάρτα μέσω των ΑΤΜ. Η προμήθεια αυτή φτάνει σε ορισμένες περιπτώσεις έως και το 1% της συναλλαγής.

Στον περιορισμό των εξόδων φακέλου για δάνεια (π.χ. έξοδα χρηματοδότησης, προέγκρισης δανείων ή εξέτασης αιτήματος δανείου), ανάλογα με το ποσό του δανείου. Τα έξοδα αυτά ξεπερνούν σε ορισμένες τράπεζες ακόμα και τα 1.000 ευρώ. Σύμφωνα με στελέχη του υπουργείου, στόχος είναι να παραμείνουν μόνο τα έξοδα που αφορούν αμοιβές προς τρίτους (π.χ. μηχανικούς, δικηγόρους κ.λπ.). Για τα έξοδα αυτά θα απαιτείται να υπάρχει σαφής διαχωρισμός τους από την τράπεζα ώστε οι δανειολήπτες να γνωρίζουν επακριβώς τις χρεώσεις με τις οποίες επιβαρύνονται.

Στην κατάργηση των προμηθειών που επιβάλλουν οι τράπεζες στους λεγόμενους «αδρανείς λογαριασμούς» καταθέσεων. Πρόκειται για λογαριασμούς με μικρά υπόλοιπα οι οποίοι δεν κινούνται για μεγάλο χρονικό διάστημα. Σε αυτούς τους λογαριασμούς οι τράπεζες επιβάλλουν προμήθειες από 1 έως και 2,50 ευρώ τον μήνα.

Στην απαγόρευση της επιβολής προμήθειας για κατάθεση χρημάτων σε λογαριασμούς τρίτων. Σήμερα η κατάθεση αυτή επιβαρύνεται με προμήθεια από ορισμένες τράπεζες έως και 1,5 ευρώ.

Μάλιστα, αν και υπάρχουν δικαστικές αποφάσεις οι οποίες κρίνουν παράνομες αυτές τις χρεώσεις, αρκετές τράπεζες συνεχίζουν να τις επιβάλλουν. Η πολιτική ηγεσία του υπουργείου επιδιώκει την οριστική απαγόρευσή τους.

Στην κατάργηση της επιβολής τόκου από την πρώτη μέρα της σύμβασης του δανείου στις περιπτώσεις που γίνεται σταδιακή εκταμίευση του ποσού. Ο τόκος από την πλευρά της τράπεζας, δεν θα πρέπει να επιβάλλεται στο σύνολο του δανείου, αλλά μόνο στο ποσόν το οποίο έχει πάρει ο δανειολήπτης.

Στην υποχρέωση των τραπεζών να υπολογίζουν τους τόκους των δανείων και των καταθέσεων με τον ίδιο τρόπο. Σήμερα αρκετές τράπεζες υπολογίζουν διαφορετικά τους τόκους καταθέσεων και συγκεκριμένα με βάση τις 360 μέρες ενώ αντίθετα στους τόκους χορηγήσεων ο υπολογισμός γίνεται με βάση τις 365 ημέρες.

Στην κατάργηση του όρου των συμβάσεων που δίνει το δικαίωμα στις τράπεζες να προχωρούν σε μονομερή και αναιτιολόγητη αύξηση του επιτοκίου στις πιστωτικές κάρτες. Στο νομοσχέδιο μελετάται να υπάρχει διάταξη η οποία θα υποχρεώνει τις τράπεζες να προσδιορίζουν επακριβώς τον λόγο για την αλλαγή.

Στην απαγόρευση μονομερούς αναπροσαρμογής από την τράπεζα της ετήσιας συνδρομής της πιστωτικής κάρτας.

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ