O Βασίλης Τσαμπρόπουλος μοιράζεται μαζί μας, τις σκέψεις, την έμπνευση και τις αρετές του μουσικού που μιλάει για την ουσία της ζωής με νότες!
Αυτό το μήνα, η στήλη «Σε Πρώτο Πρόσωπο», φιλοξενεί τον πιανίστα Βασίλη Τσαμπρόπουλο, ο οποίος με αφορμή την πρόσφατη κυκλοφορία της δισκογραφικής του δουλειάς με τίτλο «The Promise» μοιράζεται μαζί μας τις σκέψεις του, την έμπνευσή του και τις αρετές ενός μουσικού, που οι νότες του μιλούν μόνο για την ουσία της ζωής.

ΒΑΣΙΛΗΣ ΤΣΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ
«Λίγες σκέψεις για τη μουσική μου»
Οταν ξεκίνησα να γράφω τη μουσική του The Promise δεν είχα κάποιο συγκεκριμένο συνθετικό πλάνο στο μυαλό μου, ενα προσχέδιο ή μια σταθερή κατεύθυνση για το πώς θα χειριστώ μια θεματολογία.
Ειχα εντονα μια διάθεση να αφήσω τη μουσικη μου εμπνευση να κυλήσει απλά, κατανοητά και πανω απ’ ολα ειλικρινά και ανόθευτα αφηνοντας στον ακροατή τον απαιραιτητο χώρο να δημιουργήσει τις δικές του εικόνες, αυτές που θα επιλέξει να ζωντανεψει στη φαντασία του και στη καρδιά του.
Προσπαθησα να παραμερίσω όλες τις πιανιστικές μου συνηθειες και εμμονες μετα από όλα τα χρόνια που βρίσκομαι στη σκηνή σαν εκτελεστής και να δημιουργησω καποιες μουσικές στιγμές που να αρθρώνουν βιώματα, εμπειρίες και να αναδεικνύουν ευαισθησίες παρά προτερήματα πιανιστικών αρετών που θα ήταν κατά κάποιο τρόπο εύκολο και ασφαλές για μένα να αναδειξω.
Ετσι λοιπόν μεσα απο κάποιες πιανιστικές μινιατούρες πλάθονται μικρές ιστορίες με ιριδισμούς, σκιές και λαμψεις.
Υπαρχει μουσική αφήγηση χωρίς σενάριο να υπαγορεύει την πλοκή και τη δράση.
Η εξέλιξη της μουσικής καθορίζεται και διαφοροποιείται από την πρόθεση του ακροατή και την προσωπική του ανάγκη να μετουσιώσει το άκουσμα σε εικόνα και την εικονα σε συντροφιά του.
Πάντα προσπαθώ να αναδείξω σε ότι έργο ή ενα απλο κομμάτι που παιίζω το λόγο της υπαρξής του και τη δύναμη της μορφής του.
Με άλλα λόγια τα χαρακτηριστικά του, όλες τις λεπτομέρειες που το κανουν μοναδικό, σαν έναν ανθρωπο μία οντότητα μοναδική.
Αυτη η προσπαθεια πιστευω πως ξεπερνα το όργανο, την τεχνική του κατακτηση και τελειοποίηση.
Είναι μια πιο ειλικρινής μουσική στάση δημιουργίας μακρυά απο κάθε ανούσια επιδειξη δεξιοτεχνίας που πολυ γρήγορα γίνεται βαρετή.
Είναι μουσική αρετή να μιλά καποιος οταν πραγματικά έχει να πεί κατι με σημασία.
Και είναι πολύ δύσκολο να φτιάξει κάποιος μια άπλη συνταγη με ακριβά υλικά.
Το πιάνο με συντροφευει σχεδον όσο θυμαμαι τον εαυτό μου… το μουσικο ταξίδι συνεχίζεται… δεν υπαρχει συγκεκριμένος προορισμός… προτιμώ να αναζητώ την αγνωστη χώρα ….
Αισθανομαι ομορφα να ακουλουθώ μισοσβησμένα ίχνη στη αμμο… εστω και αν μπορω να χαθώ…
Ετσι νιώθω τις αισθήσεις μου, ακουω το πιανο μου, δημιουργώ τη μουσική μου….
«The Promise»http://entertainment.in.gr/html/ent/426/ent.63426.asp

9/6/09
Επιμέλεια: Ελσα Γράψα

Ειδήσεις Σήμερα: