Στις 16 Σεπτεμβρίου συμπληρώνονται 24 χρόνια από το θάνατο της Μαρίας Κάλλας και σημαντικές κυκλοφορίες εξακολουθούν να φωτίζουν στιγμές της μεγάλης καριέρας της. Η ζωή της, που επανειλημμένως έχει χαρακτηριστεί μυθιστορηματική, και η προσωπικότητά της, που σημάδεψε όσο λίγες το λυρικό τραγούδι, θα παραμένουν πάντοτε επίκαιρες. Ανάμεσα στα λιγοστά DVD που κυκλοφορούν για τη μεγάλη Ελληνίδα σοπράνο, κυρίως σε ύφος ντοκιμαντέρ, ξεχωρίζει εκείνο της ΕΜΙ με δύο εμφανίσεις της σε ρεσιτάλ με ορχήστρα.
Είναι γνωστό ότι η φωνή της Μαρίας Κάλλας δεν γνώρισε παρά μόνο λίγα χρόνια δόξας, τα οποία όμως ήταν αρκετά για να προλάβει να σφραγίσει με τις ερμηνείες της τους ρόλους που τραγούδησε. Δεν ήταν μόνο η εκπληκτική μουσικότητά της που κατέστησε το όνομά της θρυλικό, μα και η σκηνική της παρουσία, η οποία ήταν εξίσου εκφραστική και άλλαξε τα έως τότε δεδομένα της όπερας. Από αυτή την άποψη ένα DVD με ζωντανές ηχογραφήσεις του 1959 και 1962 παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον.
Η Κάλλας πρωτοεμφανίστηκε σε κοντσέρτο με ορχήστρα, χωρίς σκηνική δράση, στις 7 Μαρτίου 1949 στο αμφιθέατρο της RAI στο Τορίνο. Τα χρόνια που ακολούθησαν έκανε αρκετές τέτοιου τύπου εμφανίσεις σε όλο τον κόσμο -ακόμη και όταν είχε σταματήσει πλέον να ερμηνεύει ρόλους όπερας επί σκηνής-, εμφανίσεις που αντιμετωπίζονταν ως ιδιαίτερα καλλιτεχνικά γεγονότα.
Το Μάιο του 1959 ξεκίνησε την περιοδεία από την οποία προέρχεται και το πρώτο κοντσέρτο του DVD που παρουσιάζουμε, με συναυλίες στην Ισπανία και τη Γερμανία -θα τις διηύθυνε ο τακτικός συνεργάτης της εκείνη την εποχή, Nicola Rescigno.
Το πρόγραμμα άρχιζε με την άρια «Tu Che Invoco Con Onore» από την όπερα «La Vestale» του Gaspare Spontini. Ακολουθούσε το «Vieni, T’ Affretta» της λαίδης Μάκβεθ από τον «Macbeth» του Verdi, η άρια της Rosina «Una Voce Poco Fa» από τον «Κουρέα της Σεβίλλης» του Rossini -ένα κομμάτι εντελώς διαφορετικό ως προς το ύφος από τα υπόλοιπα έργα-, η σκηνή της σοπράνο από την τέταρτη πράξη του «Don Carlo» του Verdi -όπου η Κάλλας με συναρπαστικό τρόπο παρουσιάζει τη μοναδική της μουσικότητα και την ενστικτώδη κατανόηση που είχε των έργων της ώριμης περιόδου του μεγάλου Ιταλού μουσουργού- και το κοντσέρτο έκλεινε με το εντυπωσιακό φινάλε από τον «Πειρατή» του Bellini.
Από την αρχή ακόμη της περιοδείας, η Κάλλας υπέφερε από κρυολόγημα και τα αποτελέσματα ήταν εμφανή ακόμη στο Αμβούργο, από όπου προέρχεται η μαγνητοσκόπηση. Ο φακός την πιάνει αρκετές φορές να ρίχνει ανήσυχες ματιές προς την κατεύθυνση του μαέστρου, δείχνοντας ότι δεν είναι ευχαριστημένη με τον τρόπο που ανταποκρίνεται η φωνή της, ενώ δεν λείπουν και κάποια ατυχήματα. Παρ’ όλα αυτά, πετυχαίνει πάντοτε να ξεπεράσει τα όποια προβλήματα και να δώσει ερμηνείες που συναρπάζουν.
Το 1962 η Κάλλας είχε πρακτικά σταματήσει να εμφανίζεται σε παραστάσεις όπερας και ασχολούνταν με ηχογραφήσεις για λογαριασμό της EMI, ενώ παράλληλα έδινε κάποια κοντσέρτα με συμφωνικές ορχήστρες. Η σημαντικότερη σειρά τέτοιων κοντσέρτων της χρονιάς εκείνης ξεκίνησε στις 27 Φεβρουαρίου στο Royal Festival Hall του Λονδίνου και συνεχίστηκε το Μάρτιο με εμφανίσεις στη Γερμανία, από όπου και το δεύτερο μέρος του εν λόγω DVD. Διευθυντής ορχήστρας στην περιοδεία εκείνη ήταν ο Georges Pretre. Το πρόγραμμα που επέλεξε να ερμηνεύσει ξεκινά με τρεις γαλλικές άριες, την «Pleurez, Mes Yeux» από την όπερα «Le Cid» του Jules Massenet και τις «Habanera» και «Seguidille» από την «Carmen» του Bizet. Ακολουθεί η άρια «Ernani, Involami» από τον «Ernani» του Verdi μαζί με το ζωηρό και χαρούμενο «Non Piu Mesta» από την όπερα «La Cenerentola» του Rossini, ενώ το κοντσέρτο κλείνει με μια συγκλονιστική ερμηνεία της άριας «O Don Fatale, O Don Crudel» από τον «Don Carlo» του Verdi.
Στη συναυλία αυτή η μεγάλη σοπράνο εμφανίζεται με κάπως πιο αδύνατη φωνή, διατηρεί όμως απόλυτα τον τεχνικό και εκφραστικό έλεγχο, θυμίζοντας αρκετές φορές την «παλιά Κάλλας» και πετυχαίνοντας να ενθουσιάσει άλλη μία φορά το κοινό του Αμβούργου.
Μολονότι η φωνή της Μαρίας Κάλλας δε χρειάζεται συστάσεις, είναι σημαντικό να γνωρίζει ο ακροατής από ποια περίοδο της ζωής της είναι οι ηχογραφήσεις. Σίγουρα οι πιο μεγάλες στιγμές της τοποθετούνται αρκετά πριν από το 1960, αν και ποτέ δεν έπαψε να διαθέτει τα μοναδικά χαρακτηριστικά της ερμηνείας της. Δημιουργεί φράσεις ανεπανάληπτης έντασης, επιλέγοντας μέσα από πλήθος ηχοχρωμάτων εκείνα που είναι κατάλληλα για να αποδώσει τις αντιθέσεις ανάμεσα στα επιμέρους τμήματα κάθε άριας, ενώ τα συνδέει εντέλει σε ένα εντυπωσιακό μουσικό και δραματικό όλον, που αποτυπώνεται με συναρπαστικό τρόπο στο συγκεκριμένο DVD.

Ειδήσεις Σήμερα: