Νέα Υόρκη: Ο καλός μεταβολικός έλεγχος και η εντατική θεραπεία ινσουλίνης δεν εξομαλύνουν την απαρχή της εμμηνορρυσίας, η οποία συνήθως καθυστερεί στα κορίτσια με διαβήτη τύπου Ι συγκριτικά με τα υγιή κορίτσια, επιβεβαιώνει μελέτη που δημοσιεύεται στο επιστημονικό έντυπο Fertility and Sterility.

Ο Δρ Πάολο Ποζίλι και οι συνεργάτες του στην Πανεπιστημιούπολη Βιο-Ιατρικής της Ρώμης συνέκριναν την ηλικία εμμηναρχής μεταξύ 162 κοριτσιών που είχαν υποβληθεί σε εντατική θεραπεία ινσουλίνης και έλεγχο του σακχάρου του αίματος από την διάγνωση του διαβήτη τύπου Ι, δηλαδή τρία με πέντε χρόνια νωρίτερα. Τα κορίτσια αυτά συγκρίθηκαν με 214 συνομήλικα κορίτσια χωρίς την εν λόγω πάθηση (ομάδα ελέγχου).

Τα στοιχεία έδειξαν ότι τα διαβητικά κορίτσια άρχισαν να έχουν εμμηνορρυσία σε στατιστικά μεγαλύτερη ηλικία συγκριτικά με την ομάδα ελέγχου, σε ηλικία 12,6 ετών συγκριτικά με τα 12,25 έτη της ομάδας ελέγχου.

Επιβεβαιώνονται παλαιότερες παρατηρήσεις καθυστερημένης εμμηναρχής σε κορίτσια με διαβήτη τύπου Ι.

Συγκριτικά με άλλους παράγοντες που μπορεί να επηρεάζουν την εμμηναρχή, περιλαμβανομένης της μάζας σώματος, ελέγχου του σακχάρου και της διάρκειας του διαβήτη, η νόσος πριν από την εμμηναρχή σχετιζόταν αμεσότερα με την ηλικία της εμμηναρχής.

Ωστόσο, η ομάδα μελέτης είχε σύντομη διάρκεια νόσησης (3,77 χρόνια), γεγονός που δείχνει ότι και άλλοι παράγοντες, όπως η άπαχη μάζα σώματος, μπορεί να είναι σημαντική στην ερμηνεία των παραπάνω ευρημάτων.

Για παράδειγμα, η απώλεια βάρους που σχετίζεται με τη διάγνωση του διαβήτη τύπου Ι μπορεί να παίζει ουσιαστικό όρο στην ωρίμανση. Ενώ το σωματικό βάρος μπορεί να επανακτηθεί γρήγορα, το λίπος μπορεί να εξακολουθήσει να υπο-αντιπροσωπεύεται και επομένως να έχει επίπτωση στην εμμηναρχή.

health.in.gr

Ειδήσεις Σήμερα: