Baby Dee

Αυτό το μήνα, η στήλη «Σε Πρώτο Πρόσωπο», έχει τη χαρά και την τιμή να φιλοξενεί μια μεγάλη αρτίστα, την τραγουδοποιό και performer Baby Dee.

H Baby Dee, η οποία έρχεται για τρίτη φορά στην Ελλάδα για εμφανίσεις, ενθουσιάζει πάντα το κοινό της, με τη βαθιά μελαγχολική φωνή, την ξεχωριστή προσωπικότητά της και την ιδιαίτερη μουσική ατμόσφαιρα που φτιάχνει σε κάθε της live όταν παίρνει στα χέρια της την άρπα και παίζει τα τραγούδια της.

ΒΑΒΥ DEE

Η σουρεαλιστική διαδρομή μιας κυρίας!

Γεννήθηκα αγόρι στο Clevelant του Ohio, θυμάμαι έναν πατέρα που εργαζόταν ώς πυροσβέστης στην τοπική υπηρεσία και ώς εμπρηστής μέσα στο σπίτι.

Το θετικό βέβαια ήταν ότι δέν τον βλέπαμε σχεδόν ποτέ, φυσικά και εμείς επιδιώκαμε να μήν μας βλέπει, η οπτική επαφή πάντα αρκούσε για το ξύλο που επακολουθούσε.

Παραδόξως, έτρεφε μεγάλη συμπάθεια για ένα γειτονόπουλο, τον Kent, στου οποίου τη συμπεριφορά μπορούσες εύκολα να διακρίνεις την επιρροή του μπαμπά, στα πέντε του χρόνια ο Kent είχε ήδη την απάντηση σε κάθε ζήτημα και μια αξιοζήλευτη επιχειρηματολογία, «fuck you», θα σου έλεγε ώς χαιρετισμό η και αποχαιρετισμό ακόμα, και η φράση αυτή θα άνοιγε, θα ένωνε και θα έκλεινε κάθε του φράση και πρόταση. Ο Kent αγαπούσε τα δέντρα και τα φρόντιζε, γυρνούσε όλη μέρα στη γειτονιά και κατουρούσε επιμελώς σε κάθε δέντρο, με τα σκυλιά της γειτονιάς είχε αναπτύξει ιδιαίτερους δεσμούς επίσης.

Μια μέρα, κάποιος παράτησε ένα ξεχαρβαλωμένο πιάνο έξω από το σπίτι, το σκουπιδιάρικο ανέβαλε επιδεικτικά την αποκομιδή του, πολλές φορές ακούγαμε τους σκουπιδιάρηδες να προσπαθούνε να το σπάσουν σε κομμάτια ώστε να το μαζέψουν, με τα πολλά το πιάνο ‘λύθηκε’ και φύγαν όλα τα κομμάτια, εκτός από τις εσωτερικές χορδές, οι οποίες παραήταν μεγάλες για να μαζευτούν. Στεκόμουν θυμάμαι στο παράθυρο και χάζευα το κουβάρι τις χορδές, υποσυνείδητα ίσως αυτό να ήταν το πρώτο μου ερέθισμα για να εξελιχθώ σε αρπίστρια. Μετά από προσπάθειες πολλές και γκρίνια, έρχεται επιτέλους στο σπίτι ένα πιάνο, το ‘deal’ ήταν καλό, το πιάνο ήταν φτηνό και την εποχή εκείνη έλειπε από το σπίτι ένας ‘μπουφές’, τόσο φτηνό μπουφέ δύσκολα έβρισκε κανείς..

Δέν σηκώθηκα σχεδόν ποτέ από το πιάνο και το σπίτι έμαθε τελικά χωρίς μπουφέ…

Το 1972, 19 ετών πιά, εγκαταλείπω την οικογενειακή ‘θαλπωρή’ και βρίσκομαι στη Νέα Υόρκη, με ιδέες πολλές και όραμα..

Αγοράζω μία αποκριάτικη στολή αρκούδας και μία κακόμοιρη άρπα και κατευθύνομαι στο Central Park, αγαπούσα την άρπα αλλά δέν ήξερα να παίζω. Βέβαια, οι άνθρωποι είναι πολύ επιεικείς με μιά αρπίστρια-αρκούδα, έτσι η αρκούδα έβγαζε βαρβάτο μεροκάματο και με αυτό εγώ έπινα μπύρες. Από τη φύση της ζώο ματαιόδοξο, η αρκούδα βρέθηκε την περίοδο εκείνη στο Παρίσι, εκεί ονειρεύεται να πάει κάθε αρκούδα που σέβεται τον εαυτό της, εκεί άνθρωποι παράξενοι και εξωτικοί τρέφουν για τις τέχνες εκτίμηση βαθιά, εκεί οι αρκούδες-καλλιτέχνες περιβάλλονται με περισσή στοργή και φράγκα.

Επιστρέφω στη Νέα Υόρκη, η αρκούδα είχε καταντήσει αλκοολική από τις μπύρες και έπρεπε να αλλάξω καριέρα άμεσα. Την εποχή εκείνη πήγαινα σε μία Καθολική Εκκλησία στο Bronx και έπαιζα εκκλησιαστικό όργανο, όταν μου προσφέρανε δουλειά δεν το πολυσκέφτηκα, δούλευα με την παιδική χορωδία της γειτονιάς και διεύθυνα τις λειτουργίες. Δέκα ολόκληρα χρόνια παρέμεινα στην Εκκλησία, μεγάλο σχολείο..

Αλλάζω φύλο, εγκαταλείπω το σπίτι του Θεού και κατευθύνομαι στο Τσίρκο..

Μια performer εν ονόματι «Εύφλεκτη Κίβα» (Combustible Kiva), που έκανε σόου με φωτιές, φεύγει αιφνιδίως από το sideshow του Coney Island επειδή ο γιος της κατάπιε ένα μπουκάλι παραφίνη. Αρπάζω την ευκαιρία και παίρνω τη θέση της στο σόου ως «διμερής ερμαφρόδιτος».

Μέρος της performance μου ήταν να προκαλώ το κοινό να «ρίξει μια ματιά στα όργανά μου», τα οποία τελικά αποδεικνύονταν ότι ήταν παιδικά μουσικά όργανα. Το καλοκαίρι που πέρασα εκεί συνοδεύτηκε απο μεγάλη επιτυχία, με οδήγησε στο να περιοδεύσω τον επόμενο χειμώνα με το Bindlestiff Family Circus.

Γνωρίζω έπειτα τον John Kamikaze, τον αποκαλούμενο «Πρίγκιπα του Πόνου» του φημισμένου Kamikaze Freak Circus. Ακολουθώ τον θίασό του και κάπου εκεί γνωρίζω τον μεγάλο μου έρωτα, τον Danny, τον γκρινιάρη νάνο. Ο Danny με συγκλόνισε και άγγιξε την ψυχή μου, στο νούμερό του σήκωνε τούβλα με το πέος του, σταυρωνόταν (καρφώνοντας το προαναφερόμενο μέλος του στο σταυρό) και χτυπιόταν με μια βαριοπούλα πάνω στη σκηνή ξαπλωμένος ανάμεσα σε σπασμένα γυαλιά και τσιμεντένιες πλάκες. Κάποια στιγµή, εξαντλημένος από το σκληρό του νούμερο, ο Danny εγκαταλείπει τον θίασο, αφήνοντάς με συντετριμμένη πάνω στο τσιμέντο. Δέν είχα την παραμικρή ιδέα τι θα έκανα στο εξής..

Είχα αναθέσει σ’ έναν κύριο ονόματι George Bliss να μου φτιάξει ένα ψηλό τρίκυκλο, πάνω στο οποίο θα μπορούσα να σέρνω και την άρπα μου. Έτσι, πάνω στο τρίκυκλο, ντυμένη πλέον με αποκριάτικη στολή ‘γάτας’, έπαιζα άρπα, ακορντεόν και τραγουδούσα στους δρόμους του Manhattan. Τεράστια επιτυχία.. καμία αρκούδα δέν θα μπορούσε ποτέ να βγάλει τόσα χρήματα.. Η φήμη μου είχε εξαπλωθεί τόσο που όλο το Manhattan μιλούσε για μένα.

Κάθε παράσταση ήταν ξεχωριστή, μαζευόταν πάρα πολύς κόσμος για να δεί το νούμερο μου, όλοι ξεσπούσαν σε επευφημίες μετά από κάθε κομμάτι, το καπέλο μου ήταν μονίμως γεμάτο δολάρια, και γλυκά.. Ακόμα και όσοι στην αρχή έστρεφαν το βλέμμα τους αλλού, προσποιούμενοι πώς δέν με έβλεπαν, μόλις άκουγαν την άρπα γύριζαν πίσω και εμβρόντητοι κοιτούσαν τη μασκαρεμένη τραβεστί να παίζει τα τραγούδια της. Ποτέ, ποτέ δέν θα κάνω τίποτα που να μου αποφέρει περισσότερη φήμη και χρήματα.

Την περίοδο εκείνη γνωρίζω τον Antony Hegarty (των Antony & the Johnsons), ο οποίο ήταν παντελώς άσημος τότε. Συχνάζαμε στα ίδια μέρη και είχαμε κοινούς γνωστούς, αναπτύξαμε ιδιαίτερη σχέση φιλίας και κατανόησης, αρχίζουμε και παίζουμε μαζί τα τραγούδια του, αλλά και δικά μου.

Γράφουμε μαζί τον πρώτο του δίσκο που κυκλοφόρησε στην Durtro (του David Tibet), αρχίζω να παίρνω τη μουσική στα σοβαρά (και τα χρήματα λιγότερο στα σοβαρά..) και κατεβαίνω από το τρίκυκλο..

Ο David Tibet ακούει τα τραγούδια μου και ενθουσιάζεται, μου προτείνει να κυκλοφορήσει μια συλλογή με τα τραγούδια μου στη Durtro, έτσι βγήκε το πρώτο μου album to 2000, το Little Window. Αλλα 4 albums ακολουθήσανε στη Durtro. O David μου προτείνει να παίξω πιάνο, άρπα και ακορντεόν στη μπάντα του, τους Current 93, ακόμα περιοδεύω μαζί τους και είμαι ευγνώμον στον David, ένας υπέροχος γενναιόδωρος άνθρωπος..

Μέσα από τη συνεργασία μου με τον Antony & τον David γνωρίζω σημαντικούς ανθρώπους οι οποίοι με ενθαρρύνουν να συνεχίσω να γράφω. Γνωρίζω τον Marc Almond, με τον οποίο είμαστε πλέον μόνιμοι συνεργάτες, τόσο στις περιοδείες του όσο και δισκογραφικά. Είναι απίστευτο να βλέπω τον Marc να τραγουδάει τα τραγούδια μου στο κοινό του..

Γυρίζω στο Clevelant, γράφω μανιωδώς τραγούδια, φροντίζω τον ηλικιωμένο πατέρα μου και ανοίγω μία επιχείρηση αποψίλωσης – πάντα ήθελα να είχα τη δική μου επιχείρηση.. Μιά μέρα, ρίξαμε ένα τεράστιο δέντρο στη στέγη του σπιτιού μιας άμοιρης γιαγιάς. Συνηδειτοποίησα ότι δέν πρέπει να κόβουμε δέντρα.. Η επιχείρηση δεν ήταν ασφαλισμένη, έτσι βρέθηκα ξαφνικά με ένα βαρύ κατηγορητήριο και μία ακόμα πιο βαριά ποινή χρηματικής αποζημίωσης, στην υπόλοιπη ζωή μου αυτή θα ξεπληρώνω, καμιά φορά ρίχνω κλεφτές ματιές ξανά στο τρίκυκλο..

Τα τελευταία χρόνια περιοδεύω συνεχώς σε ολόκληρο τον κόσμο, έχω παίξει μπροστά σε 1000 άτομα και έχω παίξει μπροστά σε 5 άτομα. H Drag City πέρυσι μου πρότεινε να γράψω νέο υλικό για να κυκλοφορήσει το καινούργιο μου album, μετά απο πολλή παρότρυνση και στήριξη από τους καλούς μου φίλους κατάφερα να ολοκληρώσω τα τραγούδια αυτά.

Το χρωστάω στον David, αλλά και στον Marc, επίσης στον Matt Sweeney και τον Will Oldham, οι οποίοι επιμελήθηκαν την παραγωγή και την ενορχήστρωση του δίσκου. Το album ‘Safe Inside the Day’ κυκλοφόρησε τον Ιανουάριο του 2008, καμιά φορά το ακούω και απορώ, μου φαίνεται σουρεαλιστικό πώς έφτασα ως εδώ..

Η Baby Dee θα εμφανιστεί στις 22 και 23 Νοεμβρίου, στο «Μουσικό Σπίτι Δίαυλος»

5/11/08

Επιμέλεια: Ελσα Γράψα