Προσωρινά τα προβλήματα κοινωνικοποίησης που βιώνουν τα παιδιά με ημικρανίες

Νέα Υόρκη: Τα παιδιά που υποφέρουν από ημικρανίες μπορεί να έχουν περισσότερες δυσκολίες να κάνουν σχέσεις στα χρόνια του δημοτικού σχολείου, αλλά στο Γυμνάσιο είναι πλέον εξίσου δημοφιλή με τα άλλα παιδιά, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιεύονται στο επιστημονικό έντυπο Cephalagia.

Κατά καιρούς έχουν διατυπωθεί ανησυχίες ότι τα παιδιά με χρόνιους πονοκεφάλους ή άλλες διαταραχές πόνου όπως η ημικρανία διατρέχουν κίνδυνο να έχουν μακροχρόνιες κοινωνικές δυσκολίες ή προβλήματα στις σχέσεις με τους συμμαθητές τους. Ωστόσο ελάχιστη έρευνα έχει γίνει για το πόσο κοινωνικά λειτουργικά είναι τα συγκεκριμένα παιδιά.

Η Δρ Κάθριν Βανναττα και οι συνεργάτες της στο Ερευνητικό Ινστιτούτο του Εθνικού Νοσοκομείου Παίδων στο Οχάιο μελέτησαν την κοινωνική συμπεριφορά και τις φιλίες μεταξύ 60 παιδιών με ημικρανίες, περιλαμβανομένων 32 μαθητών δημοτικού σχολείου και 37 μαθητών γυμνασίου και μια ομάδα-ελέγχου.

Συνολικά 1.392 μαθητές, περιλαμβανόμενων των παιδιών αυτών και της ομάδας ελέγχου, ρωτήθηκαν το όνομα των τριών καλύτερων τους φίλων μεταξύ των συμμαθητών τους, συμπλήρωσαν σε μια κλίμακα πέντε σημείων πόσο συμπαθούσαν κάθε συμμαθητή τους και έκαναν μια άσκηση στην οποία έπρεπε να κάνουν κατανομή ρόλο στους συμμαθητές τους.

Οι μαθητές του δημοτικού με ημικρανίες ήταν λιγότερο πιθανόν να αναγνωριστούν από τους συμμαθητές τους ως καλύτερος τους φίλος, το 47% δεν είχε ανταποδοτική φιλία, συγκριτικά με το 23% των συμμαθητών χωρίς ημικρανίες.

Οι συμμαθητές και οι δάσκαλοι των παιδιών με ημικρανίες δεν τους αξιολόγησαν ως πιο ευαίσθητα και απομονωμένους από την ομάδα ελέγχου. Οι καθηγητές έβλεπαν τους μαθητές με ημικρανίες ως λιγότερο επιθετικούς και διαταρακτικούς.

Κατά μέσο όρο, τα παιδιά με ημικρανίες έλειπαν περισσότερο από το σχολείο συγκριτικά με την ομάδα ελέγχου και οι συμμαθητές τους το αναγνώριζαν αυτό. Ήταν πιθανότερο να πουν ότι οι μαθητές με ημικρανίες ήταν απόντες από το σχολείο και άρρωστοι.

Για τα παιδιά του γυμνασίου, δεν καταγράφηκε διαφορά μεταξύ ομάδας ελέγχου και πασχόντων από ημικρανίες στον αριθμό των φίλων. Μάλιστα, οι συμμαθητές τους, τους θεωρούσαν δημοφιλείς και να έχουν ισχυρότερες ηγετικές αξίες από την ομάδα ελέγχου. Ενώ το εύρημα αυτό μπορεί να οφείλεται στην τύχη, ξεκαθαρίζει ότι οι μαθητές γυμνασίου με ημικρανίες δεν έχουν προβλήματα κοινωνικοποίησης.

Είναι πιθανόν απλά ο χρόνος που περνά μαζί με άλλα παιδιά να είναι σημαντικότερος για τον σχηματισμό παρέας και φιλίας στο δημοτικό σχολείο, θέτοντας τα παιδιά με ημικρανίες σε μειονεκτική θέση λόγων της συχνής τους απουσίας από το σχολείο. Αργότερα, τα παιδιά μπορεί να κάνουν φιλίες σύμφωνα με τα κοινά ενδιαφέροντα και τις αξίες τους.

health.in.gr