Γιατί είναι τόσο διάσημος;
Με αμέτρητους δίσκους στο ενεργητικό του, μια αξέχαστη εμφάνιση στο Woodstock και με μία αναγνωρίσιμη φωνή σε όλο τον κόσμο, ο Joe Cocker δεν είναι τυχαία ένας από τους σημαντικότερους ερμηνευτές της εποχής του!!!
Θα τον υποδεχτούμε στην Αθήνα την Δευτέρα 18 Ιουνίου, στο στάδιο Καραϊσκάκη, στο πρώτο Σκόρπιονς φέστιβαλ…
Η καριέρα του Cocker ξεκίνησε από το Σέφιλντ της Αγγλίας. Το ταξίδι του όμως τον έφερε σε όλα τα πιθανά σημεία του πλανήτη χάρη στην άμεσα αναγνωρίσιμη φωνή του και τις μοναδικές ερμηνείες του.
Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται και οι αξεπέραστες στιγμές, με τον Cocker να τραγουδά τα «With a Little Help From My Friends» και «You Are So Beautiful».Ποιές ήταν οι αρχικές σας επιρροές και τι μουσική ακούτε τώρα;
Την εποχή εκείνη οι περισσότεροι άκουγαν με λατρεία Chuck Berry, Little Richard, Jerry Lee Lewis, ξέρεις όλους αυτούς που μεσουρανούσαν τη δεκαετία του ’60.
Την περιόδο εκείνη όμως ήταν που ανακάλυψα τον Ρέι Τσάρλς και πραγματικά «κόλλησα» μαζί του. Λάτρευα τη μουσική του Ρέι και εξακολουθώ να ξετρελαίνομαι ακόμα με κάθε νότα αυτών των υπέροχων συνθέσεων. Η αλήθεια είναι ότι όλοι μας ασχοληθήκαμε με το ροκ εντ ρολ, χρησιμοποιώντας ως πηγή έμπνευσης και αφορμή τα μπλούζ.
Σίγουρα δεν μου αρέσουν όλα αυτά τα σύγχρονα συγκροτήματα κιθαριστικής ροκ, που είναι και η τελευταία μόδα στη μουσική σήμερα. Πριν πολλά χρόνια αυτό ήταν κάτι που δε θα μπορούσα ποτέ να φανταστώ. Θεωρούσα ότι θα έχει ανακαλυφθεί μια εξ ολοκλήρου νέα μουσική κατεύθυνση, ένα εντελώς νέο είδος που θα μας πετάξει όλους εμάς από το παράθυρο!
Αυτό θα μπορούσε να πει κανείς ότι συμβαίνει σήμερα με την ραπ μουσική, με την οποία δε μπορώ να πώ ότι τα πηγαίνω και τόσο καλά! Μερικές φορές με ενθουσιάζει ο αυτός ο ρυθμός. Όσον αφορά όμως τη δική μου προσωπική έκφραση, προτιμώ να ηχογραφώ στο στούντιο με μια «αληθινή» μπάντα..
Δηλαδή με πραγματικά ντράμς, κιθάρες και τα υπόλοιπα μουσικά όργανα. Το να χρησιμοποιεί κανείς ηχητικά εφφέ, είναι αρκετά βολικό αν κρίνω από την προσωπική μου πείρα, όμως τις περισσότερες φορές δε μπορώ να λειτουργήσω καν μουσικά αν δεν έχω ένα πραγματικό συγκρότημα στο στούντιο. Γεννήθηκες στο Σέφιλντ στην Αγγλία. Αν δεν είχες ασχοληθεί με τη μουσική, τί θα είχες κάνει στη ζωή σου;
Στα 16 μου χρόνια δούλευα ως τεχνίτης στην εγκατάσταση φωταερίου. Επί της ουσίας ήμουν ο άνθρωπος που έβαζε στη σειρά τους σωλήνες για να περάσει το φωταέριο. Έμεινα σε αυτή τη δουλειά για 5 χρόνια. Σε όλη αυτή τη διάρκεια όμως δε μπορούσα να σκεφτώ τίποτα άλλο πέρα από την μουσική.
Μου είχε γίνει πραγματική εμμονή και δε με ενδιέφερε καθόλου αν θα γινόμουν ποτέ «μεγάλο όνομα» ή αν θα έπαιζα μεταξύ γνωστών και φίλων στα συνοικιακά κλάμπ. Τώρα αν αναλογιστώ τι άλλο θα μπορούσα να κάνω καλά στη ζωή μου, αυτό θα ήταν πιθανότατα να είχα ένα δικό μου μπαρ ! Το έχω σκεφτεί σοβαρά δυο – τρείς φορές! Πώς ήταν η εμπειρία σου από το Γούντστοκ;
Αυτή η εικόνα και η αίσθηση μοιάζει να είναι όλο και πιο μακρινή. Από μόνη της αυτή η εμπειρία ήταν εξαιρετικά πολύτιμη όμως. Από τότε έχω τραγουδήσει σε πολύ μεγάλα ακροατήρια και η αίσθηση παραμένει η ίδια. Μόλις ξεπεράσεις τα 100.000 άτομα ακροατών, πάντα έχεις αυτή την αμφιβολία σχετικά με το πόσο ελέγχεις αυτό που γίνεται.
Ποτέ δε μπορείς να είσαι απολύτως σίγουρος ότι περνάει σε αυτούς το συναίσθημα που προσπαθείς να τους μεταδώσεις. Στο Woodstock είμαστε επάνω στη σκηνή για 1 ώρα. Περίπου όταν είχαμε συμπληρώσει τα τρία τέταρτα παρουσίας στη σκηνή, έφτασε η στιγμή να τραγουδήσω το «Let’s get Stoned». Ξαφνικά ένιωσα λες και όλοι από κάτω έκαναν χόρτο σαν ένα είδος κοινωνικής εκδήλωσης, έκφρασης. Και ένιωσα περίεργα γιατί ως τότε απλά με άκουγαν χωρίς όμως να με ακούνε! Δεν καταλάβαιναν ακριβώς τι προσπαθούσα να τους μεταδώσω. Και ήταν αυτά τα 3-4 τελευταία κομμάτια που είπα πάνω στη σκηνή, που ένιωσα μια περίεργη αίσθηση συλλογικής συνείδησης να βιώνει αυτά που εγώ τραγουδούσα. Ήταν κάτι το μαγικό. Έχεις συνεργαστεί με ένα φοβερό αριθμό εκπληκτικών καλλιτεχνών. Με ποιους καλλιτέχνες θα ήθελες να συνεργαστείς είτε στο στούντιο είτε στη σκηνή και δεν το έχεις κάνει ακόμα;
Όλα αυτά τα χρόνια συνεργάστηκα με όλους σχεδόν. Δεν είναι και τόσοι πολλοί οι καλλιτέχνες που εκτιμώ σήμερα, αν και υπάρχουν φυσικά λίγοι αλλά πολύ καλοί μουσικοί. Και νιώθω εξαιρετικά τυχερός που συνεργάστηκα μαζί τους.
Θα ήθελα όμως πάρα πολύ να μπορούσα να κάνω ένα τραγούδι με τον Ρεί Τσάρλς πριν γίνουμε πολύ γέροι για να τα κάνουμε ! Είχαμε βρεθεί σε ένα τηλεοπτικό πρότζεκτ μαζί και ήταν πολύ ωραία.

Τι θα ήθελες να σκέφτονται οι άνθρωποι όταν ακούνε το όνομα Joe Cocker;
Λοιπόν προσπαθώ πολύ για να κάνω καλά αυτό που κάνω. Βγαίνω για περιοδεία διάρκειας 6 μηνών του χρόνου, πλησιάζω τα 60, οπότε για μένα είναι ήδη συγκλονιστικό το γεγονός ότι εξακολουθώ να υφίσταμαι στη μουσική σκηνή. Υπήρχαν στιγμές που ο κόσμος αμφέβαλλε για το αν θα τα καταφέρω, κι όμως είμαι ακόμα εδώ!
Οπότε αν μπορούσε κανείς να συνδέσει το όνομα μου με μια καλή live εμφάνιση, αυτό θα με χαροποιούσε ιδιαίτερα.

Τι θα συμβούλευες κάποιο νεαρό που θέλει να επιτύχει στη show business;
ΝΑ μην πάει ΠΟΤΕ σε ριάλιτι που υποτίθεται ότι αναδεικνύουν ταλέντα στη μουσική κλπ. Νομίζω ότι θα το μετανιώνουν για όλη την υπόλοιπη ζωή τους. Και αν μη τι άλλο είναι πάρα πολύ τρομακτικό πιστεύω. Μπορώ να καταλάβω τη δυνατότητα να εκτεθεί κάποιος πάρα πολύ γρήγορα, εξάλλου και ο κόσμος μας σήμερα κινείται με φοβερές ταχύτητες. Απλά θεωρώ ότι είναι φοβερά ακατάλληλος τρόπος για να κάνει κανείς μουσική.

Ποια είναι η συμβουλή σου για να κατακτήσει κάποιος μια γυναίκα;
Δεν το πιστεύω ! Αν σκεφτεί κανείς ότι είμαι ένας χοντρός, καραφλός 60 χρόνος τύπος, δε μπορώ να βοηθήσω και πολύ!! Δεν ξέρω. Νομίζω ότι ο καθένας έχει τον δικό του ιδιαίτερο τρόπο σε αυτά τα πράγματα. Info:
Ο Joe Cocker συμμετέχει στο φεστιβάλ των Scorpions.
Μαζί τους οι Juliette and the licks, στο Στάδιο Καραϊσκάκη, την Δευτέρα 18 Ιουνίου.
Τα εισιτήρια κοστίζουν 40 ευρώ για την αρένα, 50 ευρώ για τις κερκίδες και 80 ευρώ στην VIP κερκίδα και προπωλούνται στo Ticket House, στα Virgin megastores, στα VILLAGE CINEMAS και στα ταμεία του σταδίου Καραϊσκάκη, θήρα 25.Ε.Γ.

Ειδήσεις Σήμερα: