Με τον πατέρα του θα αντάλλαζε τους 21 τίτλους του ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς

89

Τα μυστικά της επιτυχίας του, που τον καθιστούν πολυνίκη της Ευρωλίγκα (μαζί με τον Μπόζινταρ Μάλκοβιτς) μοιράστηκε ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς με τους αναγνώστες γνωστού αθλητικού περιοδικού. Εν όψει του φάιναλ-4 της Ευρωλίγκα, ο «Ζοτς» συμβούλεψε τους παίκτες του «να ακούν μόνο την μπάλα και όχι τι γίνεται γύρω τους», ενώ δεν έκρυψε ότι θα αντάλλαζε και τους 21 τίτλους που έχει κατακτήσει στην καριέρα του με τον πατέρα του, τον οποίο έχασε πριν από δύο χρόνια.

Αναλυτικά η συνέντευξη του «Ζοτς» στο περιοδικό Εθνοσπόρ:

– Είναι η δέκατη παρουσία σας σε φάιναλ φορ. Ποιο είναι τελικά το μυστικό σας;

«Δεν υπάρχει μυστικό. Υπάρχουν στόχοι και πολλή δουλειά. Ήμουν τυχερός που όλα αυτά τα χρόνια συνεργάστηκα με σπουδαίους παίκτες και μου έδωσαν την ευκαιρία να βρεθώ σε τόσα φάιναλ φορ. Αυτοί είναι τα κλειδιά και το μυστικό μου».

– Τελικά αποτελεί πλεονέκτημα ή μειονέκτημα για μια ομάδα η έδρα στο φάιναλ φορ;

«Είναι πολύ δύσκολο να απαντήσει κανείς σ αυτή την ερώτηση. Αυτή τη στιγμή όλοι προσπαθούν να μεταφέρουν την πίεση σε μας, επειδή παίζουμε στην έδρα μας. Απαντες μας χαρακτηρίζουν φαβορί, αλλά δεν συμφωνώ μ αυτή την άποψη. Όλες οι ομάδες που έφτασαν εδώ, έχουν τις ίδιες ακριβώς πιθανότητες για να κατακτήσουν το τρόπαιο. Αλλωστε, το παρελθόν μας έχει διδάξει διαφορετικά πράγματα. Για παράδειγμα, το 2004 η Μακάμπι κατέκτησε άνετα το τρόπαιο στην έδρα της, αλλά, ένα χρόνο αργότερα, η ΤΣΣΚΑ απέτυχε στη δική της έδρα. Υπάρχουν πολλά τέτοια παραδείγματα. Σας θυμίζω απλά τι έγινε στην Μπολόνια το 2002, όταν νικήσαμε την Κίντερ, που ήταν διοργανώτρια. Το να παίζεις λοιπόν στην έδρα σου δεν σου διασφαλίζει ότι θα γίνεις πρωταθλητής Ευρώπης».

– Ποιο είναι το «κλειδί» για να φτάσει ο Παναθηναϊκός στην κατάκτηση του τίτλου;

«Πρώτα απ όλα, πρέπει η ομάδα μου να σκέφτεται αποκλειστικά και μόνο τον ημιτελικό. Ο ημιτελικός είναι πριν από τον τελικό και, για να φτάσεις να διεκδικήσεις το τρόπαιο, πρέπει να νικήσεις. Θα είναι μεγάλο λάθος να σκεφτόμαστε τι θα γίνει στο ΤΣΣΚΑ-Μάλαγα. Από εκεί και πέρα, το κλειδί είναι απλό: Να παίξουμε πολύ καλά. Η Ταού είναι πολύ καλή ομάδα, με πολλές λύσεις σε κάθε θέση, με μεγάλο σερί νικών, που δείχνει ότι διαθέτει περισσότερους από έναν τρόπους για να φτάσει στη νίκη. Σε ένα τέτοιο παιχνίδι οι λεπτομέρειες είναι πάντα σημαντικές. Πρέπει λοιπόν να προσέξουμε τα λάθη, τα ριμπάουντ, τις ελεύθερες βολές, να μην κάνουμε ανόητα φάουλ, να είμαστε ήρεμοι και να ακούμε μόνο την μπάλα και όχι όσα γίνονται γύρω μας. Ακόμη και πριν από το ματς, πρέπει να σκεφτόμαστε μόνο τον αγώνα και τίποτα άλλο. Όλοι μας έχουμε φίλους που θέλουν να πάνε στο γήπεδο, όλοι μας θέλουμε να βρούμε εισιτήρια για να τους βάλουμε μέσα, αλλά πάνω απ όλα πρέπει να είμαστε συγκεντρωμένοι στο παιχνίδι».

– Εσείς και ο Μπόζινταρ Μάλκοβιτς, ο κόουτς της Ταού, είστε οι πολυνίκεις προπονητές του θεσμού. Πόσο ενδιαφέρουσα είναι μια μονομαχία με τον «Μπόζα»;

«Δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο, γιατί δεν είναι η πρώτη φορά. Έχουμε βρεθεί αντίπαλοι πολλές φορές και για εμάς είναι απλά ένα ακόμη παιχνίδι. Φυσικά, είναι πολύ καλός προπονητής και τον σέβομαι».

– Έχετε κατακτήσει 21 τίτλους. Ποιο θα είναι το επόμενο κίνητρο, εφόσον το καταφέρετε για 22η φορά;

«Η μόνη μου σκέψη είναι ο ημιτελικός με την Ταού. Πριν από το ξεκίνημα της σεζόν, ο Παναθηναϊκός θέλει να είναι πρώτος σ όλες τις διοργανώσεις στις οποίες συμμετέχει και η φετινή χρονιά δεν αποτελεί εξαίρεση. Στον αθλητισμό και γενικότερα στη ζωή, πρέπει να βάζεις πάντα υψηλούς στόχους. Χωρίς μεγάλους στόχους είναι αδύνατον να πετύχεις πράγματα. Τώρα λοιπόν είμαστε στο φάιναλ φορ, ξέρουμε ότι θα έχουμε πολλούς φιλάθλους στο πλευρό μας, αλλά αυτό δεν αρκεί για να πάρουμε το τρόπαιο. Σας θυμίζω ότι πέρυσι, στον αγώνα με την Τάου, που έκρινε την πρόκριση στο φάιναλ φορ, είχαμε 20.000 κόσμο στο γήπεδο, αλλά δεν καταφέραμε να προκριθούμε. Αρα, η έδρα δεν εξασφαλίζει τίποτα από μόνη της».

– Θα αλλάζατε με κάτι αυτούς τους 21 τίτλους;

«Βέβαια. Τα πάντα θα άλλαζα για να είχα εδώ τον πατέρα μου. Ήταν το πιο σημαντικό πρόσωπο στη ζωή μου, τον έχασα πριν από περίπου δύο χρόνια. Θα τα έδινα όλα για να τον είχα εδώ, δίπλα μου».

– Συνηθίζετε πριν από φάιναλ φορ να κάνετε διάφορα «τρικ» για να αποφορτίσετε το κλίμα. Για παράδειγμα, παραμονές του φάιναλ φορ του 1994, επισκεφθήκατε με τους παίκτες σας της Μπανταλόνα ένα ζωολογικό κήπο. Σκέφτεστε να κάνετε κάτι παρόμοιο και φέτος;

«Μερικές φορές είναι καλό να κάνεις κάτι διαφορετικό. Υπάρχει πίεση, όλοι μιλούν γι αυτό το φάιναλ φορ, επειδή θέλουν να κερδίσουν τα δύο παιχνίδια και να κατακτήσουν το τρόπαιο. Όλοι φαντάζονται ότι θα γίνει κάτι καλό, γιατί κανείς δεν μπορεί να ξέρει το μέλλον… Μπορείς να φανταστείς τι θα γίνει αν χάσουμε; Αυτή είναι η ζωή… Ο Παναθηναϊκός παίζει στην έδρα του, θεωρείται φαβορί και, αν χάσει, όλοι θα λένε ότι δεν ήταν έτοιμος να αντέξει αυτή την πίεση. Αλλά είπαμε, αυτά είναι πράγματα μέσα στη ζωή… Από την πλευρά μου προσπαθώ να κάνω ό,τι είναι πιο εύκολο για τους παίκτες μου, ώστε να μην αισθάνονται υπερβολική πίεση. Δεν λέμε ότι πρόκειται για ένα παιχνίδι σαν όλα τα άλλα. Σαφώς και υπάρχει διαφορά, σαφώς και πρέπει να αντιλαμβανόμαστε το κλίμα που επικρατεί, αλλά σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να υπάρχει υπερβολική πίεση. Πρέπει να είμαστε έτοιμοι να παλέψουμε από το πρώτο μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο του αγώνα. Αν το κάνουμε αυτό και χάσουμε, επειδή η Ταού είναι καλύτερη, τότε ΟΚ, συγχαρητήρια, η ζωή συνεχίζεται…».

– Από όλα τα φάιναλ φορ στα οποία έχετε μετάσχει, ποιο σας έχει αποτυπωθεί;

«Αυτό που έρχεται. Παίζουμε για πρώτη φορά στην ιστορία στην έδρα μας και αυτό συνδυάζεται με κάτι ακόμη: Φέτος θα παίξουμε όλους τους τίτλους στο ΟΑΚΑ και αυτό δεν έχει συμβεί ποτέ ξανά στο παρελθόν».

– Τι σκέφτεστε λίγο πριν και αμέσως μετά το παιχνίδι;

«Πριν και μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο του αγώνα σκέφτομαι τι μπορώ να κάνω μέσα στο παιχνίδι. Μπορεί να έχεις προετοιμάσει τα πάντα, αλλά πρέπει να είσαι πανέτοιμος για κάθε έκπληξη που μπορεί να έχει σκεφθεί ο αντίπαλος προπονητής. Μετά τον αγώνα, είμαι… νεκρός. Αισθάνομαι σαν έναν παίκτη που έχει βγάλει όλη την ενέργειά του μέσα στο γήπεδο. Χρειάζομαι μισή ώρα για να ηρεμήσω και προσπαθώ να συζητώ όσο το δυνατόν λιγότερο αυτά που έγιναν στο παρκέ».

– Εκτός από τις κούπες, τι άλλο έχετε κερδίσει από τις τόσες παρουσίες στα φάιναλ φορ;

«Είμαι σίγουρος ότι, κάθε χρόνο, τα ευρωπαϊκά φάιναλ φορ θα γίνονται ολοένα και καλύτερα. Είμαι βέβαιος ότι σε μερικά χρόνια θα απαιτούνται γήπεδα επιπέδου NCAA για να διεξάγονται οι αγώνες. Για παράδειγμα, τώρα θα παίξουμε μπροστά σε 20.000 κόσμο, αλλά, αν είχαμε ένα γήπεδο 50.000 θέσεων, είμαι βέβαιος ότι θα ήταν γεμάτο, κάτι υπέροχο για το μπάσκετ. Αυτό και μόνο με κάνει ευτυχισμένο και πραγματικά αισθάνομαι υπερήφανος που ανήκω στη μεγάλη ευρωπαϊκή οικογένεια του μπάσκετ».

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ,www.sport.gr