Αυτό το μήνα, η στήλη «Σε Πρώτο Πρόσωπο», φιλοξενεί τον τραγουδοποιό και ερμηνευτή Μανώλη Φάμελλο , o οποίος μας μιλάει για την αγωνία των ημερών, αυτών που φεύγουν χωρίς λάθη, κι αυτών που θα έρθουν κρατώντας… άραγε τι;


Αυτό το μήνα, η στήλη «Σε Πρώτο Πρόσωπο», φιλοξενεί τον τραγουδοποιό και ερμηνευτή Μανώλη Φάμελλο , o οποίος μας μιλάει για την αγωνία των ημερών, αυτών που φεύγουν χωρίς λάθη, κι αυτών που θα έρθουν κρατώντας… άραγε τι;




ΜΑΝΩΛΗΣ ΦΑΜΕΛΛΟΣ

Η Αυριανή Μέρα


Λίγο πριν κοιμηθώ σκέφτομαι την αυριανή μέρα.

Αυτός καταρχήν είναι ένας καλός τρόπος να μην σκέφτεσαι την προηγούμενη ημέρα.
Κι ακόμα αν βάλεις τις σκέψεις σου σε τάξη κοιμάσαι πιο ευχάριστα. Δεν ξέρω αν το να βάζεις τα πράγματα σε τάξη έχει και κάποια άλλη χρησιμότητα – εκτός κι αν σου έρθει μια καλή ιδέα αλλά είναι βέβαιο ότι ως το πρωί θα την ξεχάσεις (κάποτε όλο σηκωνόμουνα να γράψω αλλά τώρα σκεπάζομαι βαριά και κάνω πως δεν βρίσκω τα γυαλιά μου). Κι επίσης λίγο παρακάτω μέσα στον ύπνο η προηγούμενη μέρα παίρνει το πάνω χέρι ξανά.

Και την προηγούμενη μέρα δεν σημειώθηκε καμιά πρόοδος.

Ήταν μια ήσυχη, πεταμένη μέρα που ξεχνάς τη στιγμή που περνάει ακόμα κι αν δεν σκέφτεσαι την αυριανή μέρα. Δεν έγινε ούτε καν κάποιο λάθος που να μας διδάξει κάτι.

Την προηγούμενη μέρα άνοιξα και έκλεισα τις πόρτες και τα παράθυρα τριάντα φορές. Δεν μπήκε κανείς, δεν άκουσα τίποτα. Είπες πως θα έρθεις αλλά άργησες τόσο που ήταν σαν να έφυγες. Με πήγες να δω τους «300» αλλά έφτασα μέχρι τους 230 και κάτι κι έφυγα, ώσπου να έρθεις, πάλι αργοπορημένα, περπάτησα, πήρα μια σοκολάτα 300 θερμίδων την οποία επίσης δεν έφαγα μέχρι την 300η θερμίδα. Από τη μια για να μου μείνει κάτι για μετά και από την άλλη γιατί άρχισα να κάνω κάποιους παράξενους συνειρμούς αριθμολογικής φύσεως για τη δημοκρατία η οποία είναι κατά βάθος αριθμητικό σύστημα και όπου ως γνωστόν το 300 είναι ο τυχερός της αριθμός και όπου επίσης ως γνωστόν η πλειοψηφία κερδίζει αν και η μειοψηφία έχει το δικαίωμα να κάνει θόρυβο και να διαμαρτύρεται.

Ευτυχώς η πλειοψηφία έχει το μειονέκτημα να τρομάζει με το παραμικρό γιατί τελικά θέλει μόνο την ησυχία της και αυτό στην πράξη μεταφράζεται σε πλεονέκτημα της μειοψηφίας. Αλλά κάτι τέτοιο δεν συνέβη στην πράξη της προηγούμενης ημέρας γιατί η πλειοψηφία κοιμάται πολύ βαριά κατά κανόνα ενώ κατά τον ίδιο κανόνα η μειοψηφία υποφέρει από αϋπνίες που ουδόλως όμως δεν ταράζουν τον ύπνο της πλειοψηφίας.

Σαν να μην έφταναν αυτά, την προηγούμενη μέρα που ήταν ήδη νύχτα εμφανίστηκε στα παλιά επίκαιρα ο Τσόρτσιλ να επαναλαμβάνει τη γνωστή δήλωσή του ότι η Δημοκρατία είναι ένα άσχημο πολίτευμα αλλά όλα τα άλλα είναι χειρότερα. Ο ίδιος βέβαια θα έλεγε κανείς ότι δεν μας φέρθηκε και τόσο δημοκρατικά άρα μπορεί να μην μας φέρθηκε και άσχημα. Αυτό θα το ξέρουμε πάντως με ακρίβεια όταν θα είναι πολύ αργά για να του κρατάμε κακία.

Αν ανακεφαλαιώσουμε τωρα όλα τα παραπάνω θα μας μείνει ένα απολύτως τιποτα στη θεση της προηγούμενης μέρας. Δεν πειράζει.

Εγώ θα συνεχίσω να σκέφτομαι την αυριανή μέρα γιατί μόνο έτσι θα κοιμηθώ ήσυχος.

Ο Εφιάλτης στον ύπνο μου είναι Ιμάμης.

Και μετά ο Εφιάλτης στον ύπνο μου είναι Καρδινάλιος.

Και μετά είναι ένας άλλος μέσα σε ένα καθρέφτη που σημαίνει θάνατο, αυτός είναι ο πραγματικός Εφιάλτης, είναι ο πρωτότοκος, κάθεται εκεί και δεν το κουνάει με τίποτα. Μέχρι να έρθει η αυριανή μέρα.

Λίγο πριν κοιμηθώ σκέφτομαι την αυριανή μέρα. Θα έχουμε πολλές δουλειές εντός και εκτός, θα έχει ήλιο ή θα βρέχει αλλά πάντως θα είναι Τετάρτη, θα αργήσεις, όμως τελικά θα σηκωθείς, θα έχεις ακούσει τα πουλιά πριν κοιμηθείς και πάλι θα χρειαστεί να κάνεις πολλά πράγματα μόνος σου αλλά όπως και να το κάνουμε τον άνθρωπο όπου και να τον βάλεις στέκεται. Και μετά έτσι ξαφνικά πέφτει.

Όταν τελικά έρχεται η αυριανή μέρα σκέφτομαι, πολλά πράγματα θα μπορούσαν και να περιμένουν. Ίσως θα πρέπει να ξανασκεφτώ κάποια από αυτά πιο σοβαρά.

Πριν κοιμηθώ.

Όλα θα γίνουν.

Επιμέλεια: Ελσα Γράψα

18/3/07

Ειδήσεις Σήμερα: