Φωτεινό Μονοπάτι

37

Το Φωτεινό Μονοπάτι (Sendero Luminoso) υπήρξε μαοϊστική οργάνωση ανταρτών που έδρασε στο Περού τη δεκαετία του 1980. Αρχηγός της υπήρξε ο Αμπιμαέλ Γκουσμάν. Τα μέλη της προτιμούν να αποκαλούνται μέλη του Κομμουνιστικού Κόμματος του Περού. Το όνομα προήλθε ουσιαστικά από τη φράση του ιδρυτή του ΚΚ Περού Χοσέ Κάρλος Μαριάτεγι: «Ο Μαρξισμός – Λενινισμός θα ανοίξει το φωτεινό μονοπάτι προς την επανάσταση».

Τα μέλη της οργάνωσης έδρασαν με ιδιαίτερη σκληρότητα, όχι μόνο κατά των εκπροσώπων της αστικής τάξης και γαιοκτημόνων, αλλά και κατά των φτωχών χωρικών. Ορμητήριό τους η ορεινή επαρχία Αγιακούτσο.

Για μεγάλο χρονικό διάστημα τη δράση τους ενθάρρυνε η άποψη της επίσημης κυβέρνησης του Περού ότι επρόκειτο για «παρανοϊκούς». Ωστόσο, όταν τα πράγματα άρχισαν να ξεφεύγουν από τον έλεγχο, η κυβέρνηση κήρυξε την επαρχία σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, δίνοντας το «πράσινο φως» στον Στρατό να αντιμετωπίσει τους αντάρτες με όποια μέθοδο θεωρούσε καταλληλότερη.

Αυτό τελικά είχε σαν αποτέλεσμα να συλληφθούν και να βασανιστούν εκατοντάδες αθώοι, που δεν είχαν καμία σχέση με το «Φωτεινό Μονοπάτι». Την ίδια ώρα, οι αντάρτες συνέχιζαν τη δράση τους με πολύνεκρες επιθέσεις ακόμα και στα μεγάλα αστικά κέντρα.

Μέχρι το 1991 οι αντάρτες ήλεγχαν μεγάλο μέρος του νότιου και κεντρικού Περού, ενώ συνεργάζονται και μια μια μικρότερη οργάνωση, το Επαναστατικό Κίνημα Τουπάκ Αμάρου (MRTA).

Η οργάνωση δέχτηκε ισχυρότατο πλήγμα από τον πρόεδρο Αλμπέρτο Φουτζιμόρι (1989-1999), ενώ στην επαρχία οι χωρικοί είχαν και οι ίδιοι συγκροτήσει ομάδες κρούσης κατά των ανταρτών (γνωστές ως rondas).

Ο αρχηγός της Οργάνωσης συνελήφθη και καταδικάστηκε σε ισόβια δεσμά.

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ