Στήριξη σε Γ.Παπανδρέου και αιχμές για οκταετία Σημίτη από 92 συνδικαλιστές του ΠΑΣΟΚ

38

Πρώτη δημόσια παρέμβαση εν όψει του συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ έγινε την Παρασκευή από 92 συνδικαλιστικά στελέχη του Κινήματος με επικεφαλής τον πρόεδρο της ΓΣΕΕ Χρήστο Πολυζωγόπουλο, τον οργανωτικό γραμματέα της συνομοσπονδίας Γιάννη Παναγόπουλο, καθώς και τον πρόεδρο του Εργατικού Κέντρου Αθηνών Γρηγόρη Φελώνη.

Όπως προκύπτει από το κείμενο που δόθηκε στη δημοσιότητα, οι συνδικαλιστές του ΠΑΣΟΚ έρχονται να ανοίξουν ιδεολογικά και πολιτικά μέτωπα, τα οποία θα απασχολήσουν το συνέδριο, και θα πάρουν σαφή θέση στηρίζοντας τον Γιώργο Παπανδρέου.

Στο κείμενο χρησιμοποιούνται σκληροί χαρακτηρισμοί, με τους οποίους κρίνεται η πολιτική της οκταετίας των κυβερνήσεων Σημίτη, αν και είναι γνωστό ότι οι συνδικαλιστές είχαν παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο στην ανάδειξη του κ. Σημίτη ως προέδρου του ΠΑΣΟΚ.

Με τη δημόσια παρέμβαση των συνδικαλιστών ουσιαστικά αρχίζει η ιδεολογική και πολιτική αντιπαράθεση, καθώς και η συγκρότηση του μετώπου των δυνάμεων που θα στηρίξουν τον Γιώργο Παπανδρέου στην ηγεσία του Κινήματος, ώστε να μπορέσει να εφαρμόσει την πολιτική του.

Είναι επίσης χαρακτηριστικό ότι εκτός από την αποδοκιμασία πολιτικών επιλογών του παρελθόντος ζητείται και η απομάκρυνση προβεβλημένων στελεχών, τα οποία, όπως αναφέρουν, με την παρουσία τους στα τηλεοπτικά μέσα συντηρούν το θυμό των πολιτών εναντίον του ΠΑΣΟΚ.

Η παρέμβαση των συνδικαλιστών έρχεται σε μια στιγμή κατά την οποία στελέχη του Κινήματος έχουν αρχίσει να θέτουν θέμα ασφαλιστικού, ενώ επίκειται και το συνέδριο της ΠΑΣΚΕ (9 και 10 Δεκεμβρίου).

Τα αίτια της ήττας

Οι 92 συνδικαλιστές του ΠΑΣΟΚ, στο κείμενο που έδωσαν στη δημοσιότητα, τονίζουν πως στις 7 Μαρτίου ο λαός απέρριψε ένα συγκεκριμένο ΠΑΣΟΚ. Συγκεκριμένα, αναφέρουν πως αυτά που κρίθηκαν και ηττήθηκαν στις 7 Μαρτίου ήταν:

– το σύμπλεγμα αλαζονείας, καθεστωτικής συμπεριφοράς και γραφειοκρατικού ετσιθελισμού,
– οι ιδεολογικές δοξασίες και οι πειραματισμοί που ανήγαγαν το «εργαλείο» του εκσυγχρονισμού σε ιδεολογία,
– η στρατηγική επιλογή ανάπτυξης και εκσυγχρονισμού με τα εύρωστα και δυναμικά τμήματα της ελληνικής κοινωνίας που άφησε πίσω τα πλέον αδύνατα και ευάλωτα στρώματα δημιουργώντας μεγάλες κοινωνικές και εισοδηματικές ανισότητες,
– η στείρα εμμονή στο οικονομικό μοντέλο ενίσχυσης των μακροοικονομικών δεικτών και μεγεθών, όταν τα κοινωνικά στρώματα που αναφέρονται στο ΠΑΣΟΚ ασφυκτιούσαν από τη ζοφερή καθημερινότητα.

Οι συνδικαλιστές υποστηρίζουν ότι η ήττα του Μαρτίου είχε καταλυτικά αποτελέσματα, με πρώτο να τεθεί οριστικά στο παρελθόν το ΠΑΣΟΚ ως κόμμα μηχανισμός. Η ευθύνη, συνεχίζουν, ανήκει σε όλους ανάλογα με τη θέση που κατείχε ο καθένας.

Επίσης αναφέρεται ότι ορισμένα στελέχη του ΠΑΣΟΚ εκπέμπουν μια απωθητική δημόσια εικόνα, καθώς ταυτίστηκαν με πολιτικές και επιλογές που απέρριψε η συντριπτική πλειοψηφία της κοινωνίας.

Οι συνδικαλιστές εξάλλου τονίζουν ότι ο κόσμος του ΠΑΣΟΚ σήμερα είναι μουδιασμένος, επειδή το καινούριο δεν έχει ακόμη δείξει τα βασικά του χαρακτηριστικά. Επίσης ο κόσμος του ΠΑΣΟΚ ανησυχεί όχι μόνο για το χρόνο επανόδου του Κινήματος στην εξουσία, αλλά και για την ίδια τη δυνατότητα επανόδου του στη διακυβέρνηση.

Αντιπολιτευτική τακτική

Αναφορικά με την τακτική που πρέπει να ακολουθήσει το ΠΑΣΟΚ στην αντιπολίτευση, τονίζεται ότι πρέπει να τηρείται μεγάλη απόσταση από πολιτικές και πρόσωπα του παρελθόντος, αναφέροντας ότι «αντιπολίτευση δεν σημαίνει απόπειρα δικαίωσης θητειών και αξιωμάτων».

Αναφορικά με την τακτική των συνδικάτων, επισημαίνεται ότι η κυβερνητική πολιτική δεν θα τους επιτρέψει να εφησυχάσουν, αλλά επισημαίνεται ότι θα ήταν λάθος να προκληθούν πρωθύστερες συγκρούσεις ή να παιχτεί το παιχνίδι στο έδαφος του αντιπάλου.

Επίσης, απαιτούν αλλαγή πλεύσης του ΠΑΣΟΚ, προκειμένου να ανασυσταθούν οι δεσμοί με κοινωνικές δυνάμεις που ιστορικά τους στήριξαν. Απαιτούν «να παραμεριστούν με κάθε τρόπο και με όποιο κόστος οι τεχνικοί της εξουσίας, οι οποίοι έλκονται από τη δύναμη της δημοσιότητας και μετέρχονται τεχνικές εξουσίας, για να βρίσκονται σε ένα προσκήνιο που ελέγχεται από κάθε λογής μέσα ενημέρωσης».

Τέλος, γίνεται αναφορά στην έξαρση της σκανδαλολογίας και στις επιπτώσεις που έχουν οι συγκρούσεις των επιχειρηματικών συμφερόντων στους πολιτικούς και την πολιτική, τις σχέσεις οικονομικών και πολιτικών παραγόντων, οι οποίες κινούνται στο σκοτάδι και έχουν δηλητηριάσει τη σχέση των πολιτών με τους θεσμούς της οργανωμένης κοινωνίας των πολιτών.

Αποτέλεσμα όλων αυτών είναι, όπως τονίζεται, η δημιουργία ενός κοινωνικού και ενός δημοκρατικού ελλείμματος.

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ,ΑΠΕ