Την Παρασκευή στη Ρώμη η ιστορική υπογραφή της Συνταγματικής Συνθήκης της ΕΕ

51

Εν μέσω της θεσμικής κρίσης που προέκυψε από την απόσυρση της Επιτροπής Μπαρόζο, η ΕΕ πραγματοποιεί την Παρασκευή ιστορικό βήμα προς την εξέλιξή της με την υπογραφή της Συνταγματικής Συνθήκης. Η επίσημη τελετή θα πραγματοποιηθεί στη Ρώμη παρουσία των 25 αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων της Ένωσης.

Οι «25» θα υπογράψουν το κείμενο της Συνταγματικής Συνθήκης, στο οποίο κατέληξε το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του περασμένου Ιουνίου, καθώς και την Τελική Πράξη που θα υπογραφεί και από τις τρεις υποψήφιες προς ένταξη χώρες (Ρουμανία, Βουλγαρία, Τουρκία). Η Κροατία απλώς θα παρίσταται στην τελετή.

Η Ρώμη δεν επελέγη τυχαία ως τόπος της ιστορικής υπογραφής, καθώς στην ιταλική πρωτεύουσα -όπου υπεγράφη και η πρώτη Συνθήκη το 1957- φυλάσσονται όλες οι Κυρωτικές Πράξεις Συνθηκών της Ένωσης που έχουν παραδοθεί μέχρι σήμερα.

Με την υπογραφή της Παρασκευής ολοκληρώνεται το «εύκολο», όπως διαφαίνεται, τμήμα της διαδικασίας, η οποία θα οδηγήσει στην εφαρμογή του Συντάγματος. Ωστόσο, η απαιτούμενη προσπάθεια κύρωσης της Συνθήκης της Ρώμης προβλέπεται περίπλοκη και επώδυνη, ενώ σε πολλές περιπτώσεις το αποτέλεσμα προδιαγράφεται κάτι περισσότερο από αμφίρροπο.

Η διαδικασία κύρωσης θα πρέπει να ολοκληρωθεί σε δύο χρόνια, ενώ ως στόχος για την εφαρμογή του Συντάγματος έχει τεθεί η 1η Νοεμβρίου του 2006.

Η Ρουμανία και η Βουλγαρία, οι οποίες ενδεχομένως θα πλησιάζουν τότε στην ένταξή τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως κάθε νέο κράτος-μέλος υπογράφοντας την Συνθήκη Προσχώρησής τους θα αποδέχονται και όλο το Ευρωπαϊκό Δίκαιο, δηλαδή και το Σύνταγμα εάν έχει τεθεί σε εφαρμογή.

Σε περίπτωση που τον Ιούνιο του 2006 το Σύνταγμα έχει κυρωθεί από το 80% των κρατών-μελών και διαπιστώνονται προβλήματα σε κάποιες χώρες, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο θα συγκληθεί εκτάκτως προκειμένου να επανεξετάσει την δράση του και ενδεχομένως να ορίσει νέο χρονοδιάγραμμα.

Παραμένει, ωστόσο, η αρχή ότι οι Συνθήκες της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν μπορούν να τεθούν σε εφαρμογή εάν δεν έχουν κυρωθεί από όλα τα κράτη-μέλη. Την κύρωση, δε, των 25 χωρών θα πρέπει να ακολουθήσει και ανάλογη ψηφοφορία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Η Συνθήκη προβλέπει ότι η κύρωσή της γίνεται με την διαδικασία που ορίζεται από τα εθνικά Συντάγματα των κρατών-μελών, είτε με διεξαγωγή δημοψηφισμάτων, είτε με ψηφοφορία στα εθνικά Κοινοβούλια. Μέχρι στιγμής, έχει ανακοινωθεί ότι το Βέλγιο, η Ολλανδία, το Λουξεμβούργο, η Βρετανία, η Πολωνία, η Πορτογαλία, η Τσεχία, η Δανία, η Γαλλία, η Ιρλανδία και η Ισπανία θα επιχειρήσουν να κυρώσουν την Συνθήκη με δημοψηφίσματα.

Με ψηφοφορία στο Κοινοβούλιό τους θα επιδιώξουν την κύρωση η Κύπρος, η Εσθονία, η Ιταλία, η Μάλτα και η Σουηδία. Δεν αποκλείεται κάποια από τις τελευταίες χώρες να επιλέξει τελικά την λύση του δημοψηφίσματος, ενώ ήδη η Γερμανία, της οποίας το Σύνταγμα δεν προβλέπει κάτι τέτοιο, επιχειρεί τις απαραίτητες τροποποιήσεις ώστε τελικά να διεξαχθεί δημοψήφισμα.

Προβλήματα στην διαδικασία θεωρείται πιθανό να προέλθουν από την Δανία (η οποία δεν μετέχει και στην ΟΝΕ, με πρόσφατο μάλιστα το δημοψήφισμα με το οποίο απορρίφθηκε και πάλι η ένταξη στην ζώνη του ευρώ). Το «ναι» στο Σύνταγμα, σύμφωνα με τις πρόσφατες δημοσκοπήσεις δεν ξεπερνά εκεί το 37%.

Στη Γαλλία, όπου σύμφωνα με το Σύνταγμα οι διεθνείς συνθήκες υποχρεωτικά κυρώνονται με δημοψηφίσματα, ο πρόεδρος Ζακ Σιράκ, αντιλαμβανόμενος ότι υπάρχει ο κίνδυνος οι ψηφοφόροι να συνδέσουν την ψήφο για το Σύνταγμα με ενδεχόμενη ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ (στην οποία η γαλλική κοινή γνώμη διαφαίνεται αρνητική) δεσμεύθηκε να τροποποιήσει το Σύνταγμα προκειμένου να προβλέπονται δημοψηφίσματα και για τις μελλοντικές διευρύνσεις της Ένωσης.

Και στη Βρετανία, όπου το αντι-ευρωπαϊκό κίνημα καταγράφεται εξαιρετικά ισχυρό, ενδεχόμενη απόρριψη του Συντάγματος δεν θα προκαλέσει μόνο τριγμούς στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά θα θέσει και σοβαρά ερωτήματα σε ό,τι αφορά το μέλλον της σχέσης της χώρας με την ενωμένη Ευρώπη.

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ,ΑΠΕ