Δροσερό easy listening, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι έλλειπε ένα τέτοιο άλμπουμ από την ελληνική δισκογραφία. Στη δεύτερη δουλειά της η Κατερίνα Ντίνου γράφει στίχους και λέει δέκα τραγούδια των Γιάννη Σπανού, Ν.Ζιώγαλα και Γ.Αλουπογιάννη. Όμως, και παρά το γεγονός ότι ο δίσκος έχει τις «νοστιμιές» του («Νύχτα σε καθρέφτη», «Πώς μπορείς»), κάτι στο σύνολο δεν πάει καλά. Κάπου το πρώτο πρόσωπο των στίχων ενοχλεί («εγώ», «εγώ», «εγώ»). Κάπου το κλίμα της παρέας είναι πιο έντονο από όσο πρέπει. Κάπου αλλού η ίδια η καλλιτέχνις δείχνει απελπιστικά χαλαρή έως «ξεκούρδιστη».
Ας μην γελιόμαστε. Το ερωτικό τραγούδι είναι πολύ απαιτητικό ως είδος. Προκειμένου να σταθεί και να μην προκαλεί μειδιάματα, χρειάζεται είτε μια δυνατή είτε μια ιδιαίτερη ερμηνεία. Στην περίπτωση του συγκεκριμένου CD πολλές συνθέσεις «δείχνουν» Αλέκα Κανελλίδου. Ωστόσο, δεν υπάρχει η αντίστοιχη Κανελλίδου για να του δώσει πνοή.

Ειδήσεις Σήμερα: