«Πονοκέφαλος» η εξεύρεση κεφαλαίων για την ανοικοδόμηση του Ιράκ

27

Η ανοικοδόμηση του Ιράκ θα είναι η περισσότερο δαπανηρή επιχείρηση «βοήθειας» από το Σχέδιο Μάρσαλ μετά τον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά η αντιπαράθεση ΗΠΑ – Ευρώπης καθιστά αβέβαιο το αν τα αναγκαία κεφάλαια μπορούν να εξευρεθούν.

Όπως αναφέρει σε ειδική ανάλυση το Reuters, τα όνειρα ότι το Ιράκ, που έχει τα δεύτερα μεγαλύτερα πετρελαϊκά αποθέματα στον κόσμο, θα καταφέρει να χρηματοδοτήσει την ανοικοδόμησή του έχουν εξαφανιστεί, καθώς η χώρα έχει υπέρογκο εξωτερικό χρέος και μία προβληματική υποδομή εκμετάλλευσης του πετρελαίου.

Η Ευρώπη και η Ιαπωνία, που είχαν προσφέρει κεφάλαια στις χώρες της πρώην Γιουγκοσλαβίας και το Αφγανιστάν, αντιμετωπίζουν έντονα δημοσιονομικά προβλήματα, ενώ ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες ενδέχεται να αρνηθούν να βοηθήσουν, εφόσον από το μεταπολεμικό Ιράκ απουσιάζει ο ΟΗΕ.

Αυτό αφήνει μία μόνο πηγή χρηματοδότησης, τις ΗΠΑ, οι οποίες εκτιμάται ότι θα καταβάλουν 100 δισ. δολάρια, ποσό ισοδύναμο με αυτό που έχει δοθεί σε 36 χώρες τη δεκαετία του 1990.

Προς το παρόν, το καθεστώς του Σαντάμ Χουσεΐν δεν έχει καταστρέψει τις πετρελαιοπηγές, όπως φοβόντουσαν πολλοί πριν τον πόλεμο, αλλά το Ιράκ, μία χώρα που κάποτε ήταν από τις ταχύτερα αναπτυσσόμενες χώρες του κόσμου, έχει πολλά προβλήματα να αντιμετωπίσει. Ενδεικτική άλλωστε είναι η κατακόρυφη πτώση του κατά κεφαλήν εισοδήματος στα 150 δολάρια ετησίως, από 4.000 δολάρια το 1980.

Η Ουάσινγκτον προτείνει η χρηματοδότηση της ανοικοδόμησης να γίνει από τα έσοδα που αντλεί το Ιράκ από την πώληση πετρελαίου, ύψους 11-14 δολαρίων ετησίως, αλλά κάθε προσπάθεια των ΗΠΑ να εκμεταλλευθούν το ιρακινό πετρέλαιο θα πατά σε σαθρό νομικά έδαφος, καθώς το χρέος της χώρας ανέρχεται στα 142 δισ. δολάρια, οι αποζημιώσεις για την εισβολή στο Κουβέιτ σε 300 δισ. δολάρια και τα διάφορα συμβόλαια που έχει υπογράψει η ιρακινή κυβέρνηση στα 57 δισ. δολάρια.

Αλλη πηγή εσόδων είναι οι αραβικές κυβερνήσεις, επιχειρήσεις, τράπεζες και ξένες πολυεθνικές. Όπως αναφέρουν Αραβες τραπεζίτες είναι οι αραβικές κυβερνήσεις που θα βάλουν χρήματα στο μεταπολεμικό Ιράκ για στρατηγικούς και πολιτικούς λόγους.

«Εφόσον υπάρξει μία αποδεκτή καθεστωτική αλλαγή στο Ιράκ, θα γίνει πιο χρήσιμο για αυτούς. Συγκριτικά, το Αφγανιστάν δεν σήμαινε τίποτα» είπε τραπεζίτης από το Μπαχρέιν στο Reuters. «Αισθάνονται ένοχοι για το τι συμβαίνει στον ιρακινό λαό, αλλά ένα σταθερό Ιράκ είναι πολύ σημαντικό για αυτούς» προσέθεσε.

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ