«Πορνογραφία είναι το υποκατάστατο της ερωτικής επικοινωνίας και σε προέκταση το υποκατάστατο της κάθε ανθρώπινης επικοινωνίας. […] Το υποκατάστατο της αλήθειας[…] Πορνογραφία είναι ο χομεϊνισμός, αρρώστια του καιρού μας, η δημιουργία ενός απέραντου στρατοπέδου απελπισμένων[…] Πορνογραφία είναι ακόμα η δολοφονία του αθώου βλέμματος χιλιάδων παιδιών της οικουμένης, ο εθισμός του κόσμου μας με το τρομαχτικό, η καλοζωισμένη αναισθησία μας στου διπλανού τον πόνο…».
Αυτά έγραφε στο εισαγωγικό σημείωμα της «Πορνογραφίας» ο Μάνος Χατζιδάκις είκοσι χρόνια πριν. Λόγια που -δυστυχώς- εξακολουθούν να παραμένουν επίκαιρα. Και αυτό το καταλαβαίνει κανείς ρίχνοντας μια ματιά τόσο στις διεθνείς (προαναγγελθείσες) εξελίξεις όσο και γύρω του. Ο δίσκος περιέχει τη μουσική και τα τραγούδια από την ομώνυμη παράσταση που ανέβηκε -με μικρή επιτυχία τότε- τον Οκτώβριο του 1982, σε στίχους Νίκου Γκάτσου, Αρη Δαβαράκη και Μάνου Χατζιδάκι. Το έργο είναι γραμμένο για μικρή ορχήστρα, μεικτή χορωδία και τραγουδιστές. Σκοπός ήταν να δοθεί η αίσθηση του μουσικού θεάτρου, χωρίς ωστόσο το αποτέλεσμα να παραπέμπει σε επιθεώρηση. Αυτό που έμεινε από εκείνη την παράσταση είναι οι καταπληκτικές μουσικές του Χατζιδάκι. Ακούστε την εισαγωγή. Αφιερωμένη στον Nino Rota, παραπέμπει στη μουσική γραφή του. Παρακολουθήστε τον Σέρλοκ Χολμς να ψάχνει τη χαμένη αξιοπιστία της πολιτικής, ενώ ταυτόχρονα δονείται στον ερωτισμό της Μαίριλιν Μονρόε: τη διαχρονική αίσθηση του απόλυτου θηλυκού, που ούτε ο χρόνος μπορεί να νικήσει. Και στον αντίποδα της ψεύτικης εικόνας του απόλυτου θηλυκού, η συμβιβασμένη μοναξιά της Παναγίας των Πατησίων, και το περίεργο μείγμα ελευθερίας και υποταγής της Μπλανς Επιφανί. Μια μορφή που τόσο μοιάζει με την Ελλάδα.
Πολύ δυνατές στιγμές του δίσκου είναι το «Έλα σε Μένα», σε ποίηση Νίκου Γκάτσου και η «Μπαλάντα των Αισθήσεων και των Παραισθήσεων» (Σαν παλιό σινεμά), σε στίχους Αρη Δαβαράκη. Τραγούδια που βρίσκονται στα χείλη όλων, και που μέσα από το δίσκο έχουμε την ευκαιρία να τα απολαύσουμε στο φυσικό τους χώρο. Τέλος, στις «Τρεις Ρόζες ή το Τέλος του Ονείρου» (στίχοι του Μάνου Χατζιδάκι) παρατίθεται ένας γοητευτικός διάλογος ανάμεσα σε ένα (σκεπτόμενο) νέο και σε τρεις γυναικείες μορφές: τη Ρόζα Λούξενμπουργκ, τη Ρόζα Εσκενάζυ και τη Ρόζα Μπλου. Μια εναγώνια αναζήτηση μέσα από τρεις διαφορετικές γυναικείες εκφάνσεις.
Η καινούργια έκδοση είναι ιδιαίτερα επιμελημένη. Ο δίσκος περιέχεται σε ένα βιβλιαράκι (ελληνικά, αγγλικά), όπου περιλαμβάνονται οι στίχοι και πλούσιο φωτογραφικό υλικό από τις παραστάσεις. Υπογραμμίζουμε την υποδειγματική ηχητική επεξεργασία και τη μεταφορά σε CD.

Ειδήσεις Σήμερα: