Π. Πρωτάθλημα Ράλι (WRC): Θρίαμβος του T.Makinen στο Ράλι Πορτογαλίας

Η βαθμολογία Οδηγών-Κατασκευαστών όπως έχει διαμορφωθεί μετά το Ράλι Πορτογαλίας

Η τελική κατάταξη, οι κυριότερες εγκαταλείψεις και οι νικητές των Ε.Δ.

Η εξέλιξη του Ράλι Πορτογαλίας

Έχοντας κατακτήσει την πρώτη θέση στο βάθρο των νικητών γιόρτασε ο Tommi Makinen τον 100ό αγώνα του, συμπληρώνοντας 22 νίκες στη 16χρονη αγωνιστική του καριέρα, κατά την οποία κατέκτησε τέσσερις φορές το παγκόσμιο πρωτάθλημα οδηγών.

Από την αρχή του αγώνα ο έμπειρος Φινλανδός κατάλαβε ότι, αν ξεκινούσε πρώτος στα επόμενα δύο σκέλη, θα είχε το πλεονέκτημα του καθαρότερου δρόμου, αφού η λάσπη που είχε δημιουργηθεί στις διαδρομές από τη συνεχή βροχόπτωση ανέτρεψε τη συνήθη τακτική αναμονής που εφαρμόζεται σε άλλους αγώνες, σύμφωνα με την οποία, όσοι δεν ξεκινούν πρώτοι, συναντούν καθαρότερη διαδρομή.

Στις λασπωμένες ΕΔ του φετινού Ράλι Πορτογαλίας ο πρώτος που παίρνει εκκίνηση δημιουργεί αυλακώσεις που παγιδεύουν τους υπόλοιπους, ενώ το οργωμένο χώμα γεμίζει τη χάραξη του πέλματος των ελαστικών όσων ακολουθούν.

Αυτό εκμεταλλεύτηκε ο οδηγός της Mitsubishi, ιδιαίτερα στην τελευταία ΕΔ και, μετά το λάθος στο οποίο υπέπεσε με τη χάραξη των ελαστικών στην προτελευταία ΕΔ, χάνοντας πολύτιμο χρόνο, φρόντισε έντεχνα να τοποθετήσει τους τροχούς του στις άκρες του εσωτερικού των στροφών, ώστε να σκορπίσει πέτρες που εμπόδισαν τον Carlos Sainz να οδηγήσει απρόσκοπτα.

Ο Ισπανός οδηγός της Ford, αν και γνώριζε ότι το Lancer Evo ήταν καλύτερα προσαρμοσμένο στις συνθήκες του πορτογαλικού αγώνα, δεν παρέδωσε τα όπλα, αλλά αγωνίστηκε με σθένος για την κατάκτηση της νίκης. Μετά την εγκατάλειψη του Colin McRae την πρώτη μέρα, αποφάσισε να ρισκάρει τα πάντα, περιμένοντας το λάθος του Φινλανδού. Όμως, ο Tommi Makinen δεν επανέλαβε την καταστροφή του Ράλι Σουηδίας, στο οποίο έχασε τη νίκη την τελευταία μέρα από υπερβάλλοντα ζήλο, και οδήγησε ψύχραιμα από την αρχή έως το τέλος.

Η οδική συμπεριφορά των Peugeot 206 WRC, με τον εκρηκτικό γαλλικό κινητήρα, επισκιάστηκε από την ομαλότερη καμπύλη ροπής του ιαπωνικού και του βρετανικού κινητήρα στις ολισθηρές συνθήκες του αγώνα. Ο Harri Rovanpera φάνηκε πως βρισκόταν σε θέση να ακολουθήσει το ρυθμό του συμπατριώτη του. Δυστυχώς, η συνηθισμένη βλάβη της υπερθέρμανσης των Peugeot παρουσιάστηκε ακόμη μία φορά, και ο Φινλανδός παρέδωσε τη σκυτάλη στον Marcus Gronholm, που τερμάτισε τρίτος, ενώ ο Gilles Panizzi με το αυτοκίνητο της Grifone χάθηκε στις λάσπες και την ομίχλη του αγώνα.

Τα Subaru Impreza δεν φάνηκαν να είναι σε θέση να πρωταγωνιστήσουν στην Πορτογαλία. Ο Peter Solberg εγκατέλειψε την πρώτη μέρα, καταστρέφοντας μία μπροστινή πλήμνη και την κρεμαγιέρα του Impreza WRC 2001, στην προσπάθειά του να διατηρηθεί στην πρώτη δεκάδα. Ο Richard Burns, αφού προσπάθησε μάταια να φτάσει τον Marcus Gronholm, αρκέστηκε στην τέταρτη θέση, αντιμετωπίζοντας προβλήματα με την ανάρτηση, το σύστημα διεύθυνσης και το κιβώτιο ταχυτήτων του αυτοκινήτου.

Παρόμοια προβλήματα συνάντησε και ο Francois Delecour, σε αντίθεση με τους οδηγούς των νέων Hyundai Accent WRC2, οι οποίοι -αν εξαιρέσουμε την παροδική υστέρηση του υπερτροφοδότη- δεν συνάντησαν ιδιαίτερο πρόβλημα με την αξιοπιστία των αυτοκινήτων, χαρίζοντας στη Hyundai τρεις πολύτιμους βαθμούς.

Δεν συνέβη ωστόσο το ίδιο με τα αυτοκίνητα της Skoda. Η ομάδα έδειξε υπερβολική εμπιστοσύνη στα Octavia WRC Evo2, για να διαψευστεί με το χειρότερο τρόπο. Βέβαια, οι βλάβες (συμπλέκτης στο αυτοκίνητο του Armin Schwarz και αντλία καυσίμου στο αυτοκίνητο του Bruno Thiry) δεν έχουν σχέση με την αναμφισβήτητη αντοχή του πλαισίου και της ανάρτησης, αποδείχθηκαν όμως καθοριστικές και ο αγώνας χάθηκε για τους Τσέχους.

Τα -θεωρητικώς- ξεπερασμένα Toyota Corolla WRC απέδειξαν μία ακόμη φορά ότι είναι ανταγωνιστικά. Αν και δεν είναι ικανά για τη νίκη, η αξεπέραστη καμπύλη ροπής του κινητήρα και η ευγενής οδική τους συμπεριφορά βοήθησαν τους Tapio Laukkanen και Pasi Ηagstrom να τερματίσουν στην 9η και τη 10η θέση αντίστοιχα, χαρίζοντας στον δεύτερο τη νίκη στην κατηγορία FIA Team΄s Cup.

Για τα δικίνητα Kit Cars ούτε λόγος, αφού καταποντίστηκαν στις λασπωμένες διαδρομές και εγκατέλειψαν το ένα μετά το άλλο. Ο καταμερισμός της ισχύος σε δύο μόνο τροχούς δεν ήταν ό,τι καλύτερο, και έτσι τα μικρόσωμα αυτοκίνητα με τον ατμοσφαιρικό κινητήρα στάθηκε αδύνατον να περάσουν επάνω από τα χαντάκια που άνοιγαν τα μεγάλα, που διέθεταν καλύτερο πάτημα.

Η οργάνωση του αγώνα ήταν, επιεικώς, απαράδεκτη, μέσα στον πανικό της αδιάκοπης βροχόπτωσης και της ομίχλης. Τα αυτοκίνητα των πλοηγών δεν μπορούσαν να διασχίσουν τις ΕΔ (ακόμα και το αυτοκίνητο του επόπτη ασφάλειας της FIA, του Jacek Bartos, εγκλωβίστηκε στη λάσπη), οι κριτές δεν ήταν σε θέση να τιθασεύσουν τους θεατές, ενώ οι επικοινωνίες και το σύστημα χρονομέτρησης κατέρρευσαν, με κίνδυνο να διακοπεί ο αγώνας, και, τέλος, ακυρώθηκαν τέσσερις ΕΔ, χαρακτηρίζοντας το Ράλι Πορτογαλίας έναν από τους χειρότερους αγώνες στην ιστορία του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Ράλι.

Δημ.Πρωτονοτάριος

auto.in.gr