Τα τροχαία ένοχα για το 62% των παιδικών θανάτων από τραυματισμό

Αθήνα: Τα τροχαία ευθύνονται για το 62% των θανάτων ανήλικων Ελλήνων από τραυματισμούς, όπως αποκαλύπτει νέα έκθεση της Unicef που ανέλυσε τα ποσοστά θανάτου παιδιών από τραυματισμούς στις χώρες-μέλη του ΟΟΣΑ. Κοινό στοιχείο, σε όλες ανεξαιρέτως τις βιομηχανικές χώρες, οι τραυματισμοί, που αποτελούν την πρώτη αιτία θανάτου παιδιών.

Σύμφωνα με την έρευνα της Unicef, στην Ελλάδα, οι επιπτώσεις των τροχαίων ατυχημάτων αναλογούν στο 62% των συνολικών θανάτων παιδιών από τραυματισμούς, κατατάσσοντάς την στη 19η θέση της γενικής κατάταξης από την 5η στην οποία βρισκόταν.

Τα κυριότερα συμπεράσματα της έκθεσης είναι τα εξής:

1. Οι τραυματισμοί αποτελούν την κυριότερη αιτία παιδικών θανάτων σε όλα τα ανεπτυγμένα κράτη, αφού είναι υπεύθυνοι για το 40% σχεδόν των θανάτων παιδιών στην ηλικιακή ομάδα ενός έως δεκατεσσάρων ετών. Συνυπολογίζοντας τα τροχαία, τους τραυματισμούς εκ προθέσεως, τους πνιγμούς, τις πτώσεις, τις δηλητηριάσεις και τα άλλα ατυχήματα, περισσότερα από 20.000 παιδιά σκοτώνονται κάθε χρόνο στις χώρες-μέλη του ΟΟΣΑ.

2. Τα τροχαία ευθύνονται για το 41% του συνόλου των θανάτων ανηλίκων από τραυματισμούς, ενώ τα αγόρια έχουν 70% μεγαλύτερη πιθανότητα να πεθάνουν από τραυματισμούς σε σχέση με τα κορίτσια.

3. Η πιθανότητα να τραυματιστεί ή και να σκοτωθεί ένα παιδί σχετίζεται με τη μονογονεϊκή οικογενειακή κατάσταση, τη χαμηλή μόρφωση της μητέρας, τη μικρή ηλικία της κατά τη γέννηση, τις συνθήκες κατοικίας, την υπεράριθμη οικογένεια και τη χρήση ναρκωτικών ή την κατάχρηση αλκοόλ από τους γονείς. Παρά το γεγονός ότι πολλές χώρες δεν έχουν επαρκή στοιχεία, φαίνεται ότι ο κίνδυνος παιδικού θανάτου από τραυματισμό ανεβαίνει κάθετα σε συνάρτηση με τη φτώχεια.

4. Ο αριθμός των παιδικών θανάτων από τραυματισμούς στις χώρες του ΟΟΣΑ περιορίστηκε περίπου στο μισό το διάστημα μεταξύ του 1970 και του 1995. Δεν συμβαίνει όμως το ίδιο και στον αναπτυσσόμενο κόσμο, όπου υπολογίζεται ότι ένα εκατομμύριο παιδιά κάτω των 15 ετών πεθαίνουν κάθε χρόνο από τραυματισμούς.

5. Υπάρχει ανάγκη για καλύτερη “προσαρμογή” των ευρημάτων των ερευνών και αναθεώρηση της τρέχουσας στρατηγικής πρόληψης ατυχημάτων, καθώς πολλές εφαρμοζόμενες στρατηγικές για την πρόληψή τους αποδεικνύονται ανεπαρκείς.

6. Η Σουηδία, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Ιταλία και η Ολλανδία κατέχουν τις τέσσερις καλύτερες θέσεις στον πίνακα των παιδικών θανάτων από τραυματισμούς. Στις τελευταίες βρίσκονται οι ΗΠΑ και η Πορτογαλία, όπου το ποσοστό των θανάτων από τραυματισμούς μεταξύ των παιδιών είναι υπερδιπλάσιο εκείνου των προαναφερόμενων, όπως και το Μεξικό και η Νότια Κορέα, όπου το ποσοστό αυτό είναι τρεις με τέσσερις φορές υψηλότερο.

Οι θάνατοι των παιδιών αποτελούν μόνο την κορυφή του παγόβουνου, εάν αναλογιστεί κανείς τους ανήλικους που θα ζήσουν ένα μεγάλο διάστημα ή και την υπόλοιπη ζωή τους με κάποιο βαθμό βαριάς ή ελαφρότερης αναπηρίας, εξαιτίας κάποιου τραυματισμού, όπως επισημαίνει η έκθεση.

Σύμφωνα με εκτιμήσεις της Unicef, στο βιομηχανικό κόσμο οι θάνατοι παιδιών μειώνονται σταθερά εδώ και περισσότερο από δύο δεκαετίες. Θα ήταν όμως βαρύτατο σφάλμα να συμπεράνουμε ότι το πρόβλημα θα εξαφανιστεί με την πάροδο του χρόνου.

Η εν λόγω πρόοδος είναι αποτέλεσμα μακράς και επίπονης έρευνας, κινητοποιήσεων, νομοθεσίας, περιβαλλοντολογικών επεμβάσεων, ενημέρωσης του κοινού και βελτιώσεων στις υπηρεσίες παροχής άμεσης βοήθειας.

H έκθεση καταλήγει συμπερασματικά ότι “παρά την όποια πρόοδο αρκετών χωρών, έχουν ακόμη πολύ δρόμο μπροστά τους, που περιλαμβάνει τη δυνατότητα για επεμβάσεις και την περαιτέρω μείωση των παιδικών θανάτων και των παιδικών ατυχημάτων εν γένει”.

health.in.gr